Met deze titel kan ik voorlopig nog alle kanten uit. Het zou kunnen gaan over een songfestivalnummer, ooit gezongen door Mouth & McNeal, ik zou iets kunnen schrijven over sterrenkunde, en heel ondeugend zou ik zelfs een reprise kunnen schrijven over het anus bleken. Nee, ik ga het vandaag hebben over kookprogramma’s op TV, en meer specifiek over het RTL programma “Over de Kook”, waar “sterren”chef Robert Kranenborg in de keuken de scepter zwaait en dochter Priscilla zich ontfermt over de gasten, als “hoofd van de bediening”.
Eerst even het waarom. Mijn lief en ik zijn liefhebbers van de goede “cuisine”, en zijn beiden gepassioneerde hobbykoks, eten ook meermaals per maand buiten de deur in door ons gewaardeerde eetgelegenheden, en dientengevolge kijken we ook met graagte naar de diverse kookprogramma’s op TV. En naar het blijkt zijn dat er nog al wat. Onze favoriete kookshows zijn toch wel van engelse makelij, en omvatten onder anderen: “Ready, Steady, Cook” met als gastheer Ainsley Harriot, “Saterday Kitchen” met als gastheer James Martin en diverse andere door de BBC geproduceerde of uitgezonden kookprogramma’s. Wat opvalt aan deze programma’s is de veelheid aan topchefs die hun medewerking hieraan verlenen, waaronder vermaarde chefs als Michel Roux, Gennaro Contaldo, Ken Hom en vele anderen (zonder de vele anderen die ik niet noem tekort te doen overigens).
Uiteraard kennen we allemaal “Hell’s Kitchen”, met de altijd vloekende chef en toprestaurateur Gordon Ramsey, Jamie Oliver met zijn kookprogramma’s, en de toch sympathieke Nederlandse topkoks Pierre Wind, en de op en top Rotterdamse Herman de Blijker. Waarom noem ik deze op zijn minst redelijk expressieve en explosieve personages specifiek? Natuurlijk zijn deze mannen stuk voor stuk opmerkelijk, qua vocabulaire, qua werkwijze, qua leidinggeven etc…. maar een ding hebben ze gemeen. Ze kunnen allemaal meer dan goed koken, hebben allemaal een of meer succesvolle restaurants en sterren, en bovendien laten ze hun kunsten ook op TV zien.
Goed, terug naar “Over de kook”, waar ik uiteraard ook naar kijk, net als dat andere nieuwe programma “Wie is de chef?”. Ergo, de omroepen die zich op Nederland richten vinden klaarblijkelijk in het maken van kookprogramma’s gretig kijkersaftrek, want daar is het omroepen uiteindelijk om te doen. Dat de kwaliteit en realiteit hierdoor in het gedrang komen doet er in dit kader klaarblijkelijk niet meer toe.
Over de kook is een TV kook spelprogramma (als ik het zo netjes omschrijf) waarin vier hobbykoks (en bij gebrek hieraan de laatste week vier aankomende topkoks) voor vijfentwintig “gasten” moeten koken voor een cijfer. Dit onder leiding van Robert Kranenborg. In het restaurant worden de gasten verwend door zijn dochter Priscilla. Tot zover lijkt het concept van het programma niet eens zo vreemd. Vier mensen die mogen ruiken aan de professionele keuken, het vak van chef, onder de begeleiding van een op papier vakman zijnde. Het grotere doel van dit programma is, uit de mond van Kranenborg zelf, de amateurkoks dingen te laten leren, waardoor ze na een week zwoegen meer kunnen dan ervoor. En daar houdt dan ook elke realiteit met de werkelijke wereld die chef zijn heet op.
De hele show, want meer wil ik het niet noemen, bestaat uit popi-jopie soundbites van Robert Kranenborg en zijn blonde dochter, die eigenlijk bijna altijd een hoog afzeikgehalte hebben richting de mensen die in de keuken moeten werken. Een keuken die qua apparatuur overigens nog minder is ingericht dan een derderangs snackbar, en veel essentiële apparatuur gewoon mist. Welke mongool (excuse le mot) gaat er voor 25 man ijs maken in een ijsmachine van de Blokker? Een keuken waar een oven met bovengrill (Salamander) niet aanwezig is? Een inkoopregime van Kranenborg waarvan ik alleen maar denk…. zucht… wat een lul.
Dan hebben we nog pappa’s liefje Priscilla? Wat denkt die muts wel dat ze is dan? Een jufje wat middelbare hotelschool heeft gehaald, en in de kielzog van pappa in diverse “sterren” restaurants in de bediening heeft mogen meelopen. Het is ongehoord, op straffe van de dood, dat een hoofd bediening de chef gaat vertellen dat ze op tijd x een bepaald gerecht moet hebben. Het is onrealistisch dat een hoofd bediening een chef durft te vertellen dat de opmaak van zijn gerecht bagger is. Ergo, in de echte wereld van restaurants was deze domme blonde doos allang met een koksmes de keuken uitgejaagd of erger.
Dan even de sterrenkok Kranenborg himself. Gek genoeg had ik nog nooit van hem gehoord, en alleen inlezen op internet leverde mij de informatie op dat hij heeft gekookt voor diverse restaurants die Michelin sterren hebben of hadden, zijn carriere in 2008 besluitend als zelfstandig adviseur in restaurantconcepten. Nu wil ik de man niet bij voorbaat afkraken, maar ik laat dat graag over aan zijn eigen optreden op TV in dit programma. Ik heb afgelopen jaren heel veel gerenommeerde koks op TV gezien, maar één ding heb ik ze allemaal zien doen, en dat ik koken. Kranenborg heb ik nog nooit iets meer zien doen dan een mes of een pollepel vasthouden, maar ik heb nog nooit een gerecht van hem zien ontstaan op TV (in tegenstelling tot welke kok dan ook op TV). Ergo, of al die sterren van die zaken waar hij op de loonlijst heeft gestaan ook op zijn conto mogen staan is voor mij een vraag.
Het eerste seizoen van Over de Kook was hij nog een soort van kok, adviserend, kritisch, maar wetende dat hij met amateurs te maken had. Nu is hij, waarschijnlijk geredigeerd door de programmamaker, verworden tot een onwezenlijk dom lullend monster in de keuken. Zeker omdat alles veel te onrealistisch is. Als iemand lamsracks op zijn menu heeft staan dan komt er een bijna levend schaap de keuken in, als iemand aardappels op zijn menu heeft, dan is hij in staat om een zakje aardappelplantzaadjes aan te leveren. Pleur op Robert, lamsracks kan je bij je leverancier gewoon schoongemaakt kopen, de koks zijn geen slagers of uitbeners toch? Een chef in een toprestaurant staat echt niet zelf een kalf uit te benen omdat hij kalfsoesters op het menu heeft staan hoor.
Het beeld wat dit programma momenteel schetst van een professionele keuken is verre van de realiteit, en is uitgegroeid tot groteske pauperTV, in een mislukte poging om spraakmakende kookprogramma’s, met brullende en vloekende chefs te imiteren. Zelfs het volk wat in het restaurant zgn de gerechten beoordeeld zijn van een dermate twijfelachtig kaliber, dat ik me afvraag of ze niet denken dat ze bij de McDonalds zitten. Er is toch zoiets als smaken verschillen, maar als een topkok als Kranenburg een 8 geeft voor een gerecht en een of andere doos in het restaurant er een 3 voor de moeite voor geeft, dan vraag je je af wie er nu smaak heeft. Niet alles smaakt namelijk naar de smaakversterkers van Honig, Conimex of van mij part de Kentucky Fried Chicken.
Waar haal ik het gore lef vandaan om deze “topchef”, zijn dochter en zijn programma zo af te zeiken? De overleden man van mijn liefje komt uit de wereld van professionele chefs, en ook hij heeft een lijstje gerenommeerde zaken achter zijn naam staan. Ik schrijf dit frustiestukje dan ook niet in eerste instantie omdat ik mezelf erger aan het a-professionele gedrag van de Kranenborgjes, maar omdat ik bij elke aflevering mijn liefje ongeveer een valiumpje moet toedienen om te voorkomen dat ze deze “topchef” en zijn “topdochter” persoonlijk op afstand een kopje kleiner gaat maken.
Ergo, Over de kook…. een pauper programma met als enige doel mensen afzeiken op TV, en zonder ook maar enig respect voor de wereld die professioneel koken heet. Mijn tip… BBC…. maar helaas is dat bij vele digitale TV providers niet meer te zien…