De keuze voor de tondeuse is reuze….

Een voor mannen gevoelig onderwerp dit keer, je kapsel en naar mate je ouder wordt het terugtrekken van de haargrens richting de top. Dit wordt in de volksmond vaak voorzien van kleurrijke kreten als, “je inhammetjes”, “je roeping” (het doorschijnender worden van je bovenkant), en de bekendste is uiteraard “de ziekte van Hedel”, of wel, meer haar op je zak dan op je schedel, wat bij mij in een gelijkspel zou eindigen overigens.

Haar schijnt voor mannen een nog grotere obsessie te zijn dan voor vrouwen, en gezien de grote hoeveelheid haargerelateerde websites en forums op het internet constateer ik dat er een grote groep mannen is die moeite hebben met hun schedelbedekking.
Ga eens kijken op sites als haarweb.nl, en je vind daar een groep mannen die kost wat kost alles op hun knar zullen smeren om nieuw haar te kweken op een dorre vlakte.
Hun grote inspirators zijn onder andere Gerard Joling, de betaalde trekpop van de haarimplantindustrie, die je voor heel veel geld kunnen voorzien van een vlasje haar op plekken daar waar dat niet meer kan groeien eigenlijk.

Nu is het verloop van je kapsel over je hele leven gezien niet alleen afhankelijk van de kapper die je bezoekt, maar ligt helaas voor sommigen in het genenpakket wat ze van hun ouders hebben meegekregen, dus begin daar eens te klagen. Sleep je vader voor de rechter vanwege je inhammen en bezoek het graf van je opa’s nog eens om ze postuum te bedanken voor jouw haardracht. Kortom, je hebt er zelf zo weinig over te vertellen, net als over de rest van je looks trouwens. Je kunt hooguit met dat wat je hebt voor het maximale resultaat gaan waarbij jij jezelf prettig voelt.

Smooth…. nog net niet helemaal….

Aangezien ik genetisch ook niet ben uitgerust met het meest gunstige pakket aan haar (wel veel, maar met wat inhammen) heb ik eigenlijk al rond mijn vijfentwintigste gekozen voor een kapsel wat paste bij wat er op mijn hoofd stond, niet dat ik kaal werd of was, en vanaf die tijd was mijn vaste kapper Ton Deuse. (de Remmington dus, ook wel Tony D. genoemd).
Dit heeft overigens niets te maken met valse zuinigheid van mijn kant (je spaart namelijk de kosten van de kapper uit), maar simpelweg omdat ik het zat was de lok die ik vroeger had weer eens op de juiste plek te krijgen, altijd opmerkingen te krijgen over de inhammetjes die wat dieper werden, enz…..

Aangezien de overgang van een normaal kapsel naar helemaal kaal voor mijn toenmalige partner wel heel erg drastisch leek, heb ik gekozen voor een soort afbouwsysteem, waarbij de kam op de tondeuse gewoon steeds lager werd gezet, tot aan standje één of nul op dit moment.
En eigenlijk heb ik er nog geen moment spijt van (ja hooguit als ik in de winter op het Rode plein in Moskou moet constateren dat -18 graden toch wel koud is zonder muts).
Door de weken heen zwerft de lengte van mijn haar (wat ik overigens nog gewoon heb en kan laten groeien) tussen de 1 en de 4 mm, alvorens Ton zijn werk weer grommend doet.

Lichaamsbeharing enzo….

Ik moet eerlijk bekennen dat ik nooit zo’n fan ben geweest van mensen (mannen en vrouwen) met een weelderige lichaamsbeharing, want af en toe zie je mannen lopen die echt de “Bokito” look hebben en van voor en van achteren zijn bedekt met een laag haar waar een gemiddeld schaap jaloers op zou zijn.
Datzelfde heb ik overigens ook tegen z.g.n. “natuurlijke” vrouwen die ervoor kiezen alles te laten staan wat groeit en bloeit aan haar, grote bossen haar onder de armen, zwart behaarde benen die alleen voor een gorilla aantrekkelijk moeten zijn en een weelderige pruik die aan weerszijde onder het stringetje, slipje c.q. bikinibroekje uit komt koekeloeren….. brrrr…..

Behalve dat mensen deze van nature beschermende laag beharing allang niet meer nodig hebben vind ik het persoonlijk toch wat prettiger om op de plekken waar je nog haar verwacht een geciviliseerd iets aan te treffen. Helemaal kaal is absoluut geen vereiste, maar af en toe eens een mesje/tondeuse/ander gereedschap langs die plekken halen en de boel een beetje fatsoeneren heeft absoluut mijn voorkeur, en voor de moeilijk bekijk(reik)bare plekjes kan je altijd je partner nog even liefdevol aankijken toch? Geloof me dat dit een extra opwindende dimensie kan toevoegen aan het bijtrimmen van die plekjes..

Borsthaar….

Van alle lichaamsbeharing die ik keurig bijhoud met mes en tondeuse is er eigenlijk maar één gebied wat ongerept blijft op mijn lijf, (nee, dames, niet dat gebied) en dat is het haar op mijn borstkas…..
Niet dat dit nu een overweldigend oerwoud is van haar, maar daar zit een verhaal achter wat ik degene die mij beter kent ooit nog wel eens zal influisteren.

Kaal en vrouwen…..

Uiteraard moet dat aspect van bewust kaal zijn ook nog even de revue passeren, zeker als je mijn eerdere verhalen hebt gelezen over vrouwen en hun wensen voor mannen die “good looking” behoren te zijn.
Gek genoeg (of het ligt aan mijn keuze voor vrouwen die ik interessant vind) zijn er zat vrouwen die vallen op kale mannen (er is dus nog hoop voor ons).
Sommigen zijn zo vrij om dit zelfs en publique toe te geven op hun profiel of elders op het net, maar het kan toch eigenlijk geen toeval zijn dat de vrouwen waarmee ik contacten heb stuk voor stuk toegeven dat ze een zwak hebben voor bewust kale mannen.

Nu had je uit mijn verhaal al begrepen dat ik absoluut geen problemen heb met mijn haar en het feit dat ik een kaal geschoren kop heb, eerder maakt de keuze voor de tondeuse alleen maar dat mijn hoofd (wat niet voorzien is van alle voordelen van de Clooney’s en Pitt’s van deze wereld) alleen maar markanter is geworden.
Dat is uiteindelijk waarom het allemaal draait, je moet gewoon die dingen doen aan jezelf waarbij je je prettig voelt, zorgen dat je geen onopvallende grijze muis bent, en al helemaal geen probleem maken van het feit dat je ouder wordt.

Bald is just beautiful, is het niet lieve vrouwen ??

Share