Normaal zal ik nooit andermans werk overnemen en trachten origineel te zijn, maar de hieronder geplaatste liefdesbrief van een vriendin van me aan haar lief is wel zo mooi dat ik hem jullie niet wil onthouden, en omdat ik eigenlijk een beetje jaloers ben dat ik deze niet heb geschreven. 
Dag Lief
Met bewondering merk ik hoe jij je in korte tijd dwars door de muren rondom mijn kwetsbaar hart heen, een bres sloeg, om die bres vervolgens zorgzaam achter je te sluiten. Zodat de wereld buiten bleef en ons eigen verhaal slechts alleen voor ons toegankelijk is.
Zodat het lot alle ruimte krijgt het scenario zo te vullen dat het ons voegt, van kruin tot teen. Zodat we samen in de dans, het ritme van het leven kunnen opgaan en versmelten. En dansen doen we, mijn lief, om elkaar heen: aftastend, in verwonderlijke onzekerheid over de moeiteloosheid waarmee we elkaar raken, kennen en herkennen, maar ook erkennen, in al onze perfecte imperfectie, in ons menszijn, in onze kracht en onze zwakte.
De dag waarop jij vanuit jouw wereld mijn digitaal bestaan aanraakte, en deel wenste uit te maken van de wereld die ik daar schiep, om mij zo te zeggen dat je ook deel wenst uit te maken van de wereld die ik hierin vaak wens te ontvluchten, die dag zal ik nooit vergeten. En in mijn dromen zie ik jouw ogen, jouw hart, zo onbereikbaar ver weg en toch een open boek. Mijn liefste weet, dat ik verder kijk dan je ogen, je hart, dat ik verder kijk en nog verder, tot ik alle delen van je ken. De openheid die ik in je vind, geef ik je terug als geschenk, want alleen voor jou klopt mijn hart, en alleen voor jou zullen alle deuren in mijn leven open gaan. Ook die deuren die ooit ferm gesloten bleven.
Ik verlang intens naar de dag waarop je me wakker kust en toch houd ik die deur nog even gesloten. Omdat ik de dans die we nu dansen te mooi vind om los te laten, bang dat de magie van nu, bij het openen van de deur gewoonte zal worden, dat tederheid in holle klanken zal vervallen en handen niet langer zullen strelen, dat de muziek zal vervagen en daarmee het ritme waarop we nu bewegen door tijd en ruimte, ontdekkingreizigers, met achter elke deur, elke bocht een aangename verrassing. Die een glimlach tovert bij de gedachte aan de ander, de gedachte aan de liefde. Mijn lief het maanlicht wat je tovert, de sterren die je strooit breken mijn hart open.
Ik wacht en luister naar jouw voetstappen als je door de gangen van mijn leven wandelt.
En soms, in een gestolen moment, raak ik even je gezicht aan. Zodat je me aankijkt en ik je ogen mag zien, en in die ogen de blijdschap over het weerzien mijn liefde voor jou weerspiegelt in de peilloze diepte. Zie je die liefde? Wil jij die liefde ontvangen? Die liefde zal jou het universum schenken zodat jouw getoverde maanlicht een thuis heeft en jouw gestrooide sterren niet verdwalen, maar het firmament van ons samenzijn vormen……..en de magische dans nog jaren, eeuwen door mag gaan, voorbij alles wat vergankelijk is, voorbij tijd, voorbij het nu.
Omdat we in een sprookje mogen dansen, lachen, huilen en liefhebben, omdat we even in een sprookje mogen leven, kunnen we toveren…….toveren dat onze realiteit als een sprookje mag zijn.
En zo mijn liefste tover ik voor jou vanuit mijn hart, een helder zicht, een uitzicht, een toekomst waarin je een compleet mens mag zijn, wat met volle teugen geniet in alle vrijheid, van alles op je levenspad. En dan smeek ik de sterren in stilte, dat je mij uitnodigt op een stukje van die wandeling, zodat we samen mogen genieten, leven, lachen, huilen, liefhebben……….
© 2007 -JC-
http://www.langsdedijk.nl/2007/09/28/dag-lief
@JC Ik ben nooit jaloers behalve “goed” jaloers op talent. En hoe jij gevoelens op papier kunt zetten, om helemaal groen uit te slaan!!! De liefde, de hoop, de angst en het vertrouwen. Ruim een week geleden zou het voor mij nog een mooi (geschreven) verhaal zijn geweest. Nu is het een haast onmogelijk nauwkeurige beschrijving van ook onze realiteit. Bedankt JC voor die magie van woorden en de bevestiging dat we dus niet in een onmogelijke droom leven maar in een mogelijke werkelijkheid.
Lieve Blondie, dank je wel voor je lovende woorden, ik wens jullie alle goeds. GENIET, geniet van elkaar, van elk moment samen en apart, geniet van gevoel, herinneringen, verlangen, geniet van vlinders, dromen, de maan….geniet van het leven en de liefde.
De liefdesbrieven uit deze categorie op Langs de Dijk zijn geschreven aan mijn droomminnaar….bestaat hij? is hij echt? Menig lezer van LDD heeft het zich afgevraagd…….aan mijn echte lief, mijn echte droomminnaar schrijf ik hele andere dingen, fluister ik magische woorden……voor ons tover ik een heel andere dimensie……liefde kan zo mooi zijn.
XX