Passie of passé

Zo, eindelijk weer eens tijd om wat aan mijn weblog toe te voegen, en een onderwerp waar ik vanaf regel één nog alle kanten mee op kan.

Passies hebben hoort bij elk mens, voor sommigen is dat lekker eten of tafelen, voor de andere is dat 42 km je de tandjes rennen onder het mom van een marathon lopen, en voor weer een ander is dat het verzamelen van kroonkurken, postzegels, paperclips of andere soms vreemde zaken.

Wat zegt onze dikke van Dale er eigenlijk over?

pas·sie (dev; passies)
  1  hartstochtelijke liefde voor iets of iemand.
  2  het lijdensverhaal van Christus
  3  oratorium over het lijden van Christus

Als we betekenis 2 en 3 even buiten beschouwing laten, al was het maar omdat het verhaal dan een heel andere wending zou krijgen, dan kan ik me dus beperken tot de hartstochtelijke liefde voor iets of iemand.
Als ik er dan vanuit ga dat mijn liefde voor iemand inmiddels alom bekend mag zijn, blijven over de passies die ik heb voor diverse andere zaken waaronder zingen, lekker eten, muziek maken en software schrijven.

Zoals de liefde voor iemand uiteindelijk kan afnemen, zo kan je ook je passie voor diverse andere zaken langzaam aan verliezen, waarschijnlijk omdat je ouder wordt, meer levenservaring krijgt, of omdat je je leven na lange tijd een nieuwe impuls of andere invulling wilt geven. Soms ook moet je min of meer noodgedwongen (door je leeftijd, fysiek of geestelijk) afscheid nemen van een passie, simpelweg omdat je deze niet meer kunt beleven op het niveau wat je gewend was of graag wil bereiken.

Het begin van een nieuw jaar is clichématig zo’n moment waarop je over dit soort zaken knopen doorhakt, nieuwe (goede) voornemens voor ogen hebt, en dus dingen gaat doen en laten. Een van mijn heel langdurige passies, het zingen, heb ik helaas, en met toch wel pijn in mijn hart, vaarwel gezegd. De redenen ervoor zijn redelijk banaal te noemen, daar ik bijna twee jaar niet meer gezongen had en dus een eeuwigheid achterliep bij het instuderen van toch wel heftige meerstemmige stukken, en ouderdomstechnisch, omdat mijn linkeroor na een middenooronsteking van begin 2007 nog steeds irritant opspeelt tijdens zingen, waardoor op gehoor zingen eerder een opgave dan een gemak is geworden.

Ik heb dus een beetje afscheid genomen van vier mensen waarmee ik een aantal jaar heel lekker muziek heb mogen maken, en die ik tot mijn (muzikale) vrienden mag rekenen. Ik ga ze zeker missen maar niet vergeten.

Ter compensatie van dit “verlies” heb ik besloten een oeroude passie van me uit het stof te trekken, namelijk dansen, want na 10 jaar de dansvloer van menig danslokaal en dansschool onveilig te hebben gemaakt tijdens de jaren dat ik nog een sixpack had en een goddelijk lichaam ben ik samen met mijn lief een beetje aangestoken door één soort muziek met bijpassende dans, namelijk de Salsa, muziek vol met letterlijke passie en temperament.

Dus lieve lezers, vanaf aanstaande woensdag trek ik de dansschoenen weer aan en ga kijken of ik de heupen los kan krijgen en de flair van vroeger (ja ik was een begenadigd danser) weer kan laten herleven. Het is bovendien onderdeel van regelmatig bewegen, dus goed voor conditie en alles wat daarbij hoort.

Zo zie je dat de ene passie dus passé is maar er altijd in je leven weer ruimte is om iets nieuws te beginnen…. ik heb er in ieder geval reteveel zin in….

Share