Eerder schreef ik al een gedicht dat zóóó nog steeds waar is en waarvan het laatste couplet als volgt ging:
Een godenzoon, mijn godenzoon
die ik oneindig liefheb.
Die in mijn ziel en hart wil zijn
en mij vol liefde het gevoel geeft
een godenvrouw te zijn.
Verder kom ik in mijn reactie op je Valentijnserenade op dit moment niet. In de storm van gevoelens die door mijn hart, ziel en lijf gieren is even geen mogelijkheid tot creativiteit. Sprakeloos dus. Maar wel even toch in ieder geval de bevestiging dat ik voor altijd zielsveel van je hou.
