Omdat ik het toch niet laten kan en een sentimentele ouwe zak aan het worden ben, toch maar een Valentijnsgedichtje voor mijn liefste:
Jij kreeg deze vlotte prater uiteindelijk soms stiller dan de stilte.
Jouw warme liefde verdreef rond mijn getergde hart in korte tijd alle kilte.
Bij jou kan ik ongeremd mezelf zijn, de man die ik zonder toneelspel ben,
en ondanks die paar luttele maanden, blijft het gevoel of ik je al heel lang ken.
Jij brengt met het grootste gemak alles wat goed en fout is in mij naar boven.
Dat jij uiteindelijk mijn Valentijn zou zijn kan ik nu nog steeds maar nauwelijk geloven.
Liefste mijne, jouw hartslag loopt synchroon met die “ouwe” rikketikker van mij.
Mijn bonzend hart dat voor jou zijn slagen maakt, dus blijf alsjeblieft voor altijd aan mijn zij.
Na alle geschreven liefde eerder en nu ben en blijf je boven alles “mijn” allerliefste vrouw,
en alhoewel je het wel weet, zeg ik je dat ik nog altijd sprakeloos veel van je hou.
XXXX