Wat is het toch wat liefde voor een moeder speciaal maakt?
De vrouw uit wiens schoot je op de wereld bent gezet.
Het lieve mens waarvan het afscheid van haar je na zolang nog steeds raakt,
Waarvan je je alles nog herinneren kan, tot aan haar sterfbed.
De schat die jou mede gevormd heeft tot wat je nu uiteindelijk bent,
je gekoesterd heeft, gestraft indien nodig, je normen en waarden heeft bijgebracht,
je getroost heeft als je verdriet had, en je wellicht ook heeft verwend.
Een vrouw met bijna bovenaardse liefde voor jou, met wijsheid en kracht.
Toch is de tijd gekomen dat je haar los hebt moeten laten,
de tijd was gekomen dat God haar terugriep naar zijn paradijs.
Nooit meer gezellig samen eten, lachen, huilen of praten,
maar er vrede mee hebben, en haar uitzwaaien op haar laatste reis.
Vrienden, familie, gedeeld verdriet samen dragen, huilend van binnen maar van buiten sterk.
Mijn God, wat is de pijn onverdragelijk en staat je leven bol van intens verdriet en smart,
De pijn zal langzaam slijten, de herinneringen blijven, de tijd doet haar verzachtende werk.
Draag alle mooie herinneringen en de ziel van je moeder op dat plekje in je hart.
Opgedragen aan alle moeders en degene die haar missen
