De titel van een nummer uit de prachtige musical “Porgy and Bess”, die overigens wel over slavernij gaat, en die de strijd die destijds woedde tussen blanke onderdrukkers en zwarte slaven geromantiseerd in beeld brengt, muzikaal omlijst door machtig mooie negrosongs.
Voor mij was het dit weekend ook weer zomertijd, de klok moest weer een uurtje vooruit, en was ik net weer een beetje gewend aan opstaan met het zonnetje in mijn ogen, helaas was het vanochtend weer eens onbestemd kil en nog schemerig. Ik zal er waarschijnlijk nooit aan wennen, dat éne uurtje verschil, en dat terwijl ik per jaar toch met de regelmaat van de klok door de diverse tijdzones in Azië en Amerika heen cross.
Over Fitna ga ik het verder niet meer echt hebben, dat lijkt een zichzelf instant houdend fenomeen te worden, vanaf de ene zijde gevoed door onze laffe politici, die er maar geen genoeg van krijgen om met hun koppen op TV te verkondingen hoe zij het bekritiseren, terwijl ze zelf de aanstichters zijn, en aan de andere kant door het zootje primitieve haatbaarden in de zandbakken elders op deze wereld die zoals voorspeld weer dood en verdoemenis toewensen aan ene “Garret Weldon”, wat het intelligentiepeil van die domme reli-lypo’s in één klap duidelijk maakt. Hek eromheen, en klaar met die zooi, elk geloof gewoon verbieden, subsidiegeldkraan dicht, end of story.
Maar goed, we gaan weer zachtjes aan naar de zomer toe, met hopelijk wat beter weer dan de afgelopen weken, want van die wekenlange regenbuien wordt je bijna spontaan depri.
Ik kijk in ieder geval weer uit naar een beetje zon, een lekker maaltje buiten in de tuin, samen met de mensen die me na staan, koel glas rosé erbij, en tussen alle hectiek van werken door een beetje easy living.
Amen!!!
XXXXX