Op zich een gewoon getal, wat je zelfs kunt omdraaien zonder dat de uitkomst ervan verandert, echter voor mijn moeder een volgend jaar in haar leven, want vandaag, op 19 april, wordt ze zevenenzeventig jaar oud.
Mooi moment om eens terug te kijken op haar rijke leven, zonder overigens een streep te trekken op dit moment, want ik hoop dat ze negenennegentig ook nog gaat halen. Als ik naar mijn moeder kijk zie ik een lieve vrouw, grijs van haar, voorzien van een scherpe blik op het leven en belast met de tekenen van het ouder worden. Ze is wat slechter ter been, heeft altijd wel ergens een piepje of kraakje in haar oude lijf, maar voor de rest heeft ze de tand des tijds redelijk doorstaan.
Kijk ik sowieso eens naar de generatie van mijn ouders, een groep mensen die steeds kleiner wordt, waar rondom hen heen vrienden, vriendinnen en familieleden aan hen ontvallen, maar het zijn wel mensen die een redelijk turbulente periode in het leven van de mens hebben meegemaakt en overleefd. Toch een wereldoorlog als jonge kinderen meegemaakt, weten wat echt honger hebben is, en de smaak van bloembollen en aardappelschillen kennen, de uitvindingen als radio, televisie en de computer voor de kiezen krijgen, de verharding van de maatschappij, de 24-uurs economie, kortom er is in de afgelopen 77 jaar knap veel veranderd en gebeurd.
Ik merk aan die generatie dat het mogelijk allemaal even te snel gaat voor ze, dat ze alle nieuwe dingen die voor mijn generatie en mijn kinderen doodnormaal zijn, vaak niet meer trekken en er zelfs een soort aversie tegen hebben. Zo blijft mijn moeder volharden in haar belastingaangifte met kladblok, potlood en pen met de hand in te vullen, daarbij uiteraard kunnen vertrouwen op haar verleden als onderwijzeres, en nog behorende tot de generatie die heeft geleerd te rekenen zonder zakjapanner of computer, zelfs zoiets engs als hoofdrekenen nog beheersen.
Aan de ene kant loop ik haar soms te plagen dat ze eens mee moet gaan met de tijd en gewoon op de PC van pa haar belastingaangifte moet doen, iets wat ze per definitie niet zal doen, want ze vertrouwt die duivelse doos met ellende erin voor geen meter, maar aan de andere kant denk ik dan, ach, het is wel goed zo, laat deze mensen hun leven leiden zoals ze dat hebben meegekregen en jaag ze niet op, dwing ze niet tot het instappen in een leven wat ze niet meer kunnen behappen.
Mam, ik wens je een hele fijne verjaardag toe, uiteraard komen we even een borreltje pakken op het heugelijke feit, en ik hoop dat je nog lang in ons midden bent om te genieten van het leven en je kinderen en kleinkinderen.
We houden allemaal ontzettend veel van je, gefeliciteerd!!!
