De sprong in het diepe

Zo voelt het een beetje sinds afgelopen week. Het begin van de samensmelting van gezin “A” met gezin “B” had zijn start al gehad doordat wij allebei ons huis in de verkoop hadden gezet, met in ons achterhoofd dat het allemaal nog wel een maandje of wat zou kunnen aanlopen voordat er verhuisd zou gaan worden en meer van die ongein.

Maar ja, zoals wij elkaar plotseling hebben gevonden in de liefde, zo liepen wij afgelopen maand ook tegen het nieuwe huis van onze dromen aan, echt een plaatje van een huis in de 3B hoek, zoals Berkel en Rodenrijs, samen met Bergschenhoek en Bleiswijk in de volksmond heet, ook wel gemeente Lansingerland genoemd, en zoals we ook onze liefde voor elkaar nooit hebben bestreden, zo waren we virtueel uiteindelijk ook al een beetje gevallen voor dit kasteeltje van een huis, wat uiteraard op Funda te koop stond met een hoop foto’s.

Terwijl je weet dat je allebei nog een huis hebt, met bijbehorende kosten ga je toch naar een open huis, en vielen we beiden net zoals we voor elkaar zijn gevallen ook voor dit huis. Echt het gevoel van schoenen onder de kapstop schoppen en je geborgen en thuis voelen. Daarbij wordt dit huis nu nog bewoont door een stel schatten van mensen, die net zoals wij een aantal jaar geleden samen opnieuw zijn begonnen en nu besloten hebben om naar Zeeland te verhuizen.

Een stel mensen waar ik onder andere omstandigheden absoluut vrienden mee zou kunnen worden, dezelfde levensvisie, dezelfde lust voor het goede leven, kortom, behalve de klik op het huis was er ook direct de klik met de huidige bewoners, en dat is op zijn minst ook belangrijk. Maar ja, hoe ga je een extra huis van 350+ K euro betalen met nog twee huizen die nog geen nieuw baasje hebben? Dus toezeggingen doen kon eigenlijk niet.

Gelukkig heb ik al jaren een financieel adviseur die mij in goede en slechte tijden heeft voorzien van goede adviezen, dus een babbel met hem, rekenende met onze cijfertjes leerde ons dat er wel mogelijkheden waren om die periode zonder aan de geeuwhonger te hangen te overbruggen. Dus afgelopen zaterdag (vandaag dus) opnieuw afgesproken met de eigenaars van “ons nieuwe huisje”, en gelijk even de kids meegenomen, want daarvan hadden er twee nog niets gezien van het huis, behalve op het internet.

Toen we rond een uur of vier uiteindelijk weer richting het eiland reden, nadat we gezamelijk in “onze” tuin een flesje bubbels hadden opengetrokken op de afspraken het huis te kopen, realiseerden we ons dat we uiteindelijk een grote sprong in het diepe hebben genomen, maar dat we eind augustus dus eindelijk al ons nomadenbestaan, horende bij een LAT relatie, omruilen voor een permanente nieuwe stek voor ons hele gezinnetje.

Tegen die tijd horen jullie wel wanneer die stek officieel ingezegend gaat worden met een toffe housewarming…. tot die tijd…. spannend dus, en inpakken geblazen.

Share