Nog minder dan 14 dagen te gaan en dan is mijn status als inwoner van Spijkenisse over en bewoon ik een prachtig huis samen met mijn lieve vriendin en drie schatten van pubers in Berkel en Rodenrijs.
Geen files, geen klotenbruggen, geen tunnels, zelfs geen snelweg meer om naar het werk te gaan….. alleen dat al bevalt mij de afgelopen weken al pendelend tussen drie huizen fantastisch.
Maar is Spijkenisse dan slecht voor me geweest? Absoluut niet, ik heb er 17 jaar van mijn leven gewoond en geleefd, mijn jongste zoon is er geboren, beide kids zijn er opgegroeid en hebben hun school hier voor een groot deel afgemaakt, en ondanks de ups en downs in een ieders leven mag ik niet klagen over Spijkenisse.
Spijkenisse is altijd goed voor ons geweest, en daar ben ik zelfs dankbaar voor, ondanks de gestolen fietsen en de tot driemaal toe kapotgetrapte spiegel van mijn auto, ondanks de dagelijke portie files erin of eruit, ondanks de inbraak een jaar of 10 geleden, het blijft een leuke gemeente om in te wonen, zeker de wijk waar ik mijn stulpje had.
Ga ik Spijkenisse missen? Op sommige gebieden zeker, maar op andere gebieden absoluut niet, zeker nu ik in het Berkelse al op ontdekkingstocht ben geweest en erachter ben gekomen dat dat gebied nog echt landelijk is en ver weg van industrie en beton….
Ik ben sinds vorig jaar juni gestart met een geheel nieuwe periode in mijn leven, een periode waar Spijkenisse als basis niet meer bij past, maar waar ik wel 17 jaar herinneringen en vriendschappen achterlaat.
De vriendschappen zullen overigens altijd reden blijven om met regelmaat terug te keren in Spijkenisse, want aan vriendschappen moet je van beide zijden blijven werken om het tot een succes te maken.
Ik wens alle “achterblijvers” uit Spijkenisse minstens net zoveel geluk, liefde en gezondheid toe als wat mij is toegewenst, en ik hoop die en gene zo af en toe nog eens tegen het lijf te lopen.
Succes met de verhuizing en veel geluk in jullie nieuwe stulpje!