Met de verschijnselen van een beginnend griepje in de lappenmand liggend zap ik over de TV-kanalen heen en stuit op het jaarlijkse yuppenfeestje genaamd prinsjesdag. De jaarlijkse troonrede, voorgelezen door de koningin, en omlijst door een hoop protocol, poeha en bombarie van parlementair en militair Nederland.
Met een economische recessie loerend om de hoek, een al uitgelekte begroting die het NRC met een hele lange neus tegen het embargo in al op haar website publiceerde onder het motto:”verkregen uit vrije nieuwsgaring” en allerlei tekenen dat wij het als Nederlanders de komende jaren alleen maar zwaarder zouden krijgen, bleef ik ongewild toch hangen op Nederland 1.
De NOS die met alle hens aan dek dit evenement verslaat toont vanaf het invlechten van de paarden tot en met de kleding die de diverse parlementariers dragen gedurende deze happening, en zoals bekend is dit een feestje van de hoeden. Elke vrouw, of mens dat daarvoor moet doorgaan wordt geacht een hoed te dragen, behalve de twee gastvrouwen, die elk bloothoofds aanwezig dienen te zijn.
De hoedjes van prinsjesdag 2008 waren weer zeer uiteenlopend van stijl, variërend van een soort luchtig opgemaakt taartje van gekleurde stroken marsepein (zo zag het er althans uit) tot een soort van platgereden “roadkill” ter grootte van een struisvogel, en alles ertussenin. Nu valt mij op dat er maar weinig vrouwen in de parlementaire wereld echt vrouwelijk zijn, maar de toevoeging van een hoed doet aan het toch al vaak niet appetijtelijke geheel geen goed.
Als ik zo de wijde panshots van de NOS eens terugkijk van de duizend genodigden in de troonzaal, dan kan ik het aantal vrouwen waarvan ik denk dat ze er goed uitzien (al dan niet in relatie tot hun leeftijd) eigenlijk met gemak op de vingers van één hand tellen. De rest schaar ik onder de categorie mensen die biologisch gezien het vrouwelijk setje chromosomen in zich heeft, want bij vrouwen als Ella Vogelaar (met een vierdelig setje gemaakt door ondernemers uit een van haar prachtwijken) en Sharon Dijksma (met een soort aardbeientaartje in haar haar) krijg ik als man spontaan braak- of vluchtneigingen.
Maar goed, de koningin had uiteraard weer iets te vertellen in haar troonrede, en ondanks dat de schrijver dezes zijn/haar best heeft gedaan om een en ander in velours te verpakken als het gaat om lastenverzwaring en geldverkwisting, verzonnen door onze linkse regering, het door Wouter Bos beloofde zoet na zuur zit er ook komende jaren niet in.
U kunt zich dus vanavond in de samenvatting vergapen aan dure hoedjes voor de elite, gevolgd door in velours verpakte zure toetjes voor het gewone volk…. het wordt tijd voor nieuwe verkiezingen lijkt het.
