Jeukwoorden

Terwijl ik op mijn hyves nog even alle verjaardagsfelicitaties doorlees, mijn mail check en beantwoord, van mijn Senseootje slurp en een sigaretje opsteek, glijdt er onbewust een echt jeukwoord mijn oorschelpen binnen, komende vanaf de televisie die aanstaat op het programma van Net 5, “Smaken verschillen”.

Je zult je wellicht afvragen waarom redelijk intelligente mensen als wij naar dit soort low-budget gesponsorde commerciële TV-programma’s kijken, maar aangezien wij beiden erg geïnteresseerd zijn in alles wat culinair is, is het als vlieg op de muur meekijken bij vijf mensen die elk een avond voor elkaar koken en hierop commentaar en zelfs cijfers geven eigenlijk niet eens zo onplezierig. Sterker nog, er lopen in Nederland heel wat Gordon Ramsey’s in de amateurdop rond lijkt het.

Het jeukwoord van vandaag was afkomstig van één van die kookmensen, een visagiste genaamd Marelva (als ik het goed schrijf), want zij was een beetje allergisch voor vlees en noemde haar eetgedrag dat van een “Flexitariër”. Ik gelijk “de Dikke” er eens op nageslagen, zonder succes overigens, want ik dacht toch wel dat ik alle afwijkende eetgewoonten van een van nature omnivoor (lees:alleseter… hoef je dat niet op te zoeken) als de mens nu wel kende, beginnende bij de vegetariër, iemand die alleen nog maar groenvoer knaagt en vis en vlees niet eet, en eindigend bij de veganist, die behalve het niet eten van dierlijke producten als vlees en vis ook zaken als melk, eieren, kaas weigert te eten, gekker nog, lederen schoenen en andere van dieren afkomstige producten zijn ook een taboe als het aan hen ligt.

Maar goed….een Flexitariër, aangezien het geen uitgestorven dinosauriër is, lijkt me dus een soort losbollige vreemdganger die roert in de vegetarische bijt, maar als het uitkomt buiten de pot groenvoer piest, want voor zover ik het nogal wazige gebabbel van deze, een beetje gothic opgemaakte, jongedame kon volgen at ze heel af en toe een klein stukje vlees, in de vorm van een stukje gedroogde ham of iets dergelijks, maar had ze met vis geen probleem. Het eten van het minste of geringste stukje vlees gaf haar, en ik, hou je vast, citeer:”zo’n beurs gevoel”…. en toen haakte ik af bij het horen van zoveel zweverig geneuzel.

Nu is er nog niemand die aangetoond heeft dat het eten van vlees cq. vis slecht is voor een mens, sterker nog, vooral vette vissoorten bevatten essentïele omega-3 onverzadigde vetzuren, welke bewezen effectief zijn bij het voorkomen van hart- en vaatziekten. Nee, laat ik het omdraaien, er is nog geen vegetariër die mij heeft overtuigd van het door hen verzonnen feit dat het eten van vlees en/of vis niet noodzakelijk is in “de schijf van vijf” als het gaat om essentiële voedingsstoffen. Denk eens aan eiwitten, broodnodige bouwstoffen voor een mens, of eigenlijk elk levend wezen, en niet of nauwelijks aanwezig in groente en fruit, echter in ruime mate in zuivel, vis- en vleesproducten.

Uiteraard moet een ieder vooral zijn of haar overtuiging, ook op het gebied van eten, volgen en dit is ook zeker geen kritiek op mensen met een ander “erkend” voedingspatroon dan het mijne. Als ik een vegetariër weer tevreden zie knagen op een gebakken tofuburger dan denk ik altijd, hij of zij weet niet wat ze mist, maar uiteraard zal die persoon dat heftig ontkennen en mij ervan trachten te overtuigen dat een tofuburger net zo lekker is als een Big-Mac en bovendien veel gezonder. Ok, een Big-Mac zou in die argumentatie wel eens kunnen verliezen geef ik eerlijk toe, maar lekker blijft hij op de een of andere manier zeker.

Waar ik in dit stukje een beetje tegenaan schop zijn mensen die zelf klaarblijkelijk niet weten wat ze willen en hier heel chique een duur onbestaand woord voor verzinnen. Mijn tip aan deze Marelva is dan ook om of gewoon vlees te gaan eten en op te houden met het mieren over Flexitariërs, want dat is niet meer dan een bijna Munchhausen-syndroomachtige keelscheet om aandacht in een groep als je het mij vraagt. Maar ja, het blijkt dat er altijd mensen voor een camera bereid zijn tot de meest walgelijke vormen van zelfbevrediging en gemaakte interessant doenerij. Het klinkt namelijk wel botergeil…. “ik ben een Flexitariër” toch? Smaken verschillen op dat gebied zeker.

Alternatief kan ze uiteraard ook ervoor kiezen om consequent geen vlees en vis meer te nuttigen, en verdomd, dan mag ze zichzelf gewoon vegetariër noemen, een door de Nederlanderse letterkundigen erkende term voor mensen met dit eetpatroon, en niks mis mee.

Flexitariër…. het eerste jeukwoord van 2009 staat bij deze vereeuwigd op het net… doe er iets mee, al was het maar heel hard glimlachen erom.

UPDATE:

Het blijkt dat de term flexitariër is komen overwaaien uit het land van obesitas zelf, de USA, en dat het mensen zijn die minimaal 4x in de week vlees eten.

Share