Zo zeg, eindelijk weer eens even tijd om te schrijven, want al met al waren het drukke weken. Druk maar wel heel leuk. En met die credietcrisis lijkt het in huize Ron ook wel los te lopen.
Vooruit dus maar, eerst maar even kort samenvatten wat we zoal hebben meegemaakt afgelopen weken. Het was een kleine 12 dagen voor carnaval toen er een mailtje van de KLM in de inbox plofte met hierin de mededeling dat vliegen naar Amerika nu buitengewoon goedkoop was, want ja, je moet wat doen om die jumbo’s vol te houden in tijden van economische problemen.
Ik moet wellicht even uitleggen voor diegene die niet mijn hele weblog hebben gelezen, dat ik zakelijk nogal wat van de wereld afreis, en dat ik daarom ook dergelijke lieve mailtjes van de KLM krijg, want hun frequent flyers leggen ze over het algemeen in de watten. Helaas ben ik altijd zakelijk op reis, en is bovendien de timing, om bijvoorbeeld bijzondere dingen als een formule 1 race te bekijken in onze vrije tijd, allerbelabberdst. Ik ben bijv een week voor de race in Australie daar, en twee weken voor de race op Sepang, en drie weken na de eerste nachtrace in Singapore…. en da’s jammer als echte race-fan.
Een van de steden in Amerika waaraan ik een stukje van mijn hart heb verpand is New Orleans, en nu was ik nog net op tijd voor het befaamde Mardi Gras (de door Frans/Amerikaanse invloeden gevierde vorm van carnaval in New Orleans). Dus kopte ik op een avondje net na de koffie in of mijn lief het leuk vond om met mij samen Mardi Gras te gaan vieren? Nou, dat was niet tegen dovenmansoortjes, en dus snel tickets boeken, een aardig hotel op Charles Avenue, tegen het French Quarter aan, en twee weken later zaten we in een vliegtuig naar New Orleans. Voor het eerst samen een weekje weg, zonder die kids, en 24 uur per dag alleen bij elkaar…. the ultimate test.
Zonder een lang verhaal ervan te maken was Mardi Gras en New Orleans meer dan geweldig, wat een feest, wat een lekker weer, en bovendien hebben we nu dingen gedaan die ik in alle keren dat ik er met een collega was niet heb gedaan, zoals het bezoeken van de Swamps, waar je alligators kan zien.
Een klein weekje later gingen we moe maar voldaan en met 6 kilo kralenkettingen en 258 foto’s in een business class stoel weer terug naar Amsterdam…. helemaal te gek.
En nu, nog geen maand later staat het koffertje alweer gepakt voor een 12 daagse trip naar de USA, alleen nu zakelijk. Een week Houston, gevolgd door een paar dagen Toronto, en afsluitend via Philadelphia, over Detroit weer naar huis. Vervelende is dat ik dus de zondag vlieg dat het ook nog eens zomertijd wordt, dus behalve de 7 uur tijdverschil mag ik ook nog een uurtje eerder mijn bedje uit. Ach ja, laten we het dan maar gelijk goed doen met de jetlag.
O, ja, ik heb ook mijn nieuwe leasebak mogen uitzoeken na vijf jaar te hebben gereden in een hele fijne Volvo S40….. wat het er voor eentje is? Dat lees je wel als ik hem heb, maar ik verklap twee dingen…. hij is zoals al mijn auto’s zwart, en omdat ik bijna 50 ben heeft deze een automaat….
