Zo, het is zondag, mijn tijd ongeveer kwart voor elf in de ochtend, zittend achter mijn laptop in het Marriott hotel in Toronto, Canada. Gisteren ben ik samen met mijn collega/vriend met een tour meegeweest naar Niagara Falls, volgens de chauffeur/gids, één van de wonderen op de wereld.
Behalve dat het een slecht idee is om begin april al naar zo een wereldwonder te gaan kijken, omdat het gewoon nog knetterkoud is met 4 graden, en een straffe wind die die temperatuur nog veel kouder doet aanvoelen, is er nog een klein geheimpje wat de Amerikanen en Canadezen over deze, overigens imposante, watervallen onder de pet houden, en wat alleen een praatgrage chauffeur verklapt, omdat de nummertjes niet kloppen.
Om dit verhaal even een leerzame twist te geven, maar de Niagara watervallen liggen tussen lake Erie en lake Ontario, waartussen een hoogteverschil van 100 meter aanwezig is (lake Erie ligt op 175 meter boven zeeniveau, en lake Ontario slechts 75 meter erboven.)
Het geheimpje wordt enigszins zichtbaar gemaakt op de binnenzijde van de liftdeuren, die bezoekers tot bijna op de bodem, achter de mooiste van de drie watervallen brengt, een attractie die heel toepasselijk “behind the falls” heet. Op de liftdeur staan voor de lezer, terwijl hij 56 meter naar beneden gaat, te lezen dat de hoeveelheid water in de zomer ruim twee maal zoveel is dan in de winter.
Raar, zou je denken, als je nadenkt dat de watervallen in de winter wel bevriezen, maar dat er in de zomer geen smeltwater meer is, en dus het volume water niet zo dramatisch zou kunnen toenemen. Maar het geheim van dit grote verschil is eigenlijk heel “groen”, om maar eens in Femke termen te spreken.
Rond de watervallen zijn twee enorme reservoirs aangelegd, die gebruikt worden om drie waterkrachtcentrales te voeden, twee aan de Canadese zijde, en een hele grote aan de Amerikaanse zijde. Het water wordt vanuit deze reservoirs ruim 80 meter naar beneden “gegooid” en drijft de turbines aan die dus een hele berg schone energie leveren.
Wat is nou de truc met dat grote verschil in water wat over de watervallen komt? Juist, in de winter, maar ook in de zomer ‘s-nachts, als er toch niemand komt kijken naar de watervallen, dan draaien ze bijna letterlijk de kraan richting de watervallen half dicht en leiden het water om naar de beide reservoirs. Een knap stukje reuzenloodgieterswerk, want je praat niet over een twee duims pijpje, maar over miljoenen liters per seconde die normaal naar beneden donderen, maar nu voor de helft worden opgeslagen in deze gigantische reservoirs.
Is het zichtbaar? Geen idee, want wij waren er tijdens het zgn. off-season, dus zal de hoeveelheid water wellicht de helft zijn wat mensen overdag in de zomer te zien krijgen. Al met al was het niet minder spectaculair om te zien hoe de drie watervallen (twee op USA grondgebied, te weten Bridal Veil en American Falls, en de bekende Horse Shoe waterval op Canadees grondgebied) vanuit een eindeloos brede rivierachtige stroom, oneindig veel water over een hoogte van ruim 70 meter naar beneden laten vallen. Je voelt je door de macht en kracht van dit water ineens een heel nietig klein mensje.
Mocht je hier ooit komen? Ga dan zeker kijken naar Niagara Falls….. zwaar aanbevolen.
