OK, ze zit hierop te wachten, deze blog, helemaal opgefokt omdat ik haar al een paar dagen plaag met iets wat ze graag wil kopen, en nog wel van haar eigen spaargeld. Voor de lezer die nu al het spoor bijster is, ik heb het over de blonde dochter die hier vrolijk rondhuppelt en zo haar dingetjes doet.
Afgelopen jaar heeft ze keihard moeten buffelen om 3-VWO met een mooie cijferlijst te kunnen doorworstelen, wat consequenties had voor een grote hobby van haar, letterlijk en figuurlijk, namelijk haar dressuurpaard. Als je een eigen paard hebt, in dit geval een knoeper van een ruin van dik 750 kilo en 1,74 schofthoogte, dan betekent dat eigenlijk dat je elk moment van je vrije tijd naar dat dier toe moet, om hem te verzorgen, met hem te gaan stappen, oefenen, kortom, er is altijd wel iets wat je met en bij een eigen paard moet doen.
Omdat dit jaar er toch voor haar letterlijk op of onder was, moest Noah, zo heet die knoepert, wijken voor school, en terecht, want je toekomst is veel belangrijker dan een paard toch? Het paard is dus verkocht aan iemand op de manege die wij goed kennen en waarvan we zeker weten dat het dier goed verzorgd en getraind wordt. Daarbij blijft hij op dezelfde manege in Bleiswijk, dus als ze een knuffelbui heeft kan ze hem opzoeken.
Tot zover even de inleiding naar het uiteindelijke onderwerp, want met het inleveren van haar eigen paard bleef er dus alleen maar school over, en onze drie katten, die onopgemerkt door het huis sluipen, eten, af en toe een kroel komen halen, maar vooral veel slapen. Onze dochter had dus een nieuw doel nodig om haar energie op te botvieren, alsof haar vriendje niet genoeg is. En ze had met alles kunnen komen aansjouwen, cavia’s, hamsters, ratten, muizen, zelfs vlooien had gekund….. maar nee, ze komt met een fokking sjiewaawaa aankakken.
Een watte? Een chihuahua zoals je het niet fonetisch schrijft, een heel klein keffertje waarvan men denkt dat het zijn oorsprong heeft in Mexico, en wat per kilo zo ongeveer het duurste stukje vlees op aarde is. Om je een idee te geven waarover ik het heb….. een sjiewaawaa past in een koffiekopje als pup, kan languit slapen in een instapper maat 45 en heeft eigenlijk nog het meeste weg van een iets te hard opgepompte cavia of rat, afhankelijk of je een kort- of langharige versie hebt.
Als ik zo’n sjiewaawaa moet beschrijven kan ik eigenlijk het beste roepen, kijk eens naar de film “Gremlins”, want typisch voor het hondje zijn een paar knoeperts van puntoren, en licht uitpuilende ogen waaromheen eigenlijk niet of nauwelijks een kleurrand te vinden is. Daarbij is de kortharige versie, mede omdat er nauwelijks haar op zit zo iel dat je bang moet zijn om tegen het beestje te ademen, daar anders alle vier zijn satêhprikkertjes van pootjes waarschijnlijk afbreken.
Maar goed, waarschijnlijk gaat er een kortharige komen, al was het maar omdat iedereen in ons gezin een langharige leuker vindt, en je moet als 17-jarige puberT uiteraard even lekker dwars tegen de meningen ingaan. Dus mogelijk een rugje aan euro’s armer en een sjiewaawaa zonder bekleding en toebehoren rijker gaat zij al haar zorg en liefde over dat beestje uitstorten. Met de belofte dat wij (de rest van de bewoners) geen last van dat diertje gaan hebben. Het komt er wel op neer dat mijn nieuwe, nog in productie zijnde, balkonhek van hoogwaardig roestvast staal waarschijnlijk nog moet worden voorzien van goedkoop roestend kippengaas, omdat die kleine urk anders tussen de kieren doorwaait. Haar mooiste argument is dat zo’n sjiewaawaa goedkoop is in onderhoud, hij eet namelijk wel zes keer per dag, maar elke keer maar twee brokjes, dus twee dagen met een tinnetje Cesar of zo.
Dat arme beest wordt voor zover wij het nu in gaan schatten een levende versie van de hond van Barbie, gekleed in een echte Louis Vuitton jas, bijbehorende Nike Airmaxxen en bijpassend hondtasje… We kunnen het uiteraard niet laten om alle ongein uit de kast te trekken over deze aanstaand inwonende opblaascavia. Dus worden er in de zijkanten van haar scooter twee raampjes gezaagd, met gordijntjes, zodat het beestje, inclusief roze helmpje mee kan rijden in de buddysit van haar Vespa. We verzamelen sleuteltjes waarmee je blikjes sardienen open maakt om de hond mee op te winden, vragen hoeveel en welke soort batterijen erin moeten, en in welk gaatje het stekkertje van de lader moet, kortom…. het beest is er nog niet eens en nu al hebben we lol ervan.
Ik heb al recepten uitgezocht voor op de barbecue, en ook met carnaval gaat dat arme dier eraan geloven lijkt het, maar ja, wat wil je dan als eenhapscracker? Dat is nog onder het voorbehoud dat één van onze katten dat ukkepukkie niet vóór die tijd verslonden heeft. Mocht u nog recepten hebben? Mail ze of plaats ze in de reacties, onder de lekkerste verloten we een mooie prijs.
