Ron schrijft…

‘t Is wat? Al die sneeuw ineens? Onze kids her en der in het land onderweg naar huis van familie of van werk, en geenfile.nl die even doodleuk meer dan 3000 km file afroept over ons. Gelukkig zijn ze allemaal heelhuids, zij het met flink wat extra reistijd op het nest gearriveerd.

Een nest wat overigens ook van voren en van achteren stevig onder de sneeuw lag. Mooie verse witte sneeuw, niet van die stuifpoedersneeuw, maar van die stevige waar je mooie sneeuwballen van kan maken. Onze buurtjes waren dan ook met hun dochters en een door het dolle heen zijnde labradorpup buiten heel hard aan het klussen om een paar mooie sneeuwpoppen te maken, en ook wij hebben ons even buiten gewaagd, al was het maar om de broodnodige neuspenen even te regelen voor de meiden.

En toen kwamen onze grote kids en aanhang thuis, even voor de vorm, op de meiden na allemaal boven de 18 jaar. En ook zij zijn lekker buiten geweest samen met onze chihuahua, die het ook helemaal te gek vond, en het -vreemd genoeg- helemaal niet koud had. Nu staat er voor onze gedeelde voortuin een betonpaaltje, en voor we er erg in hadden stond er ineens een enorme sneeuwpop in de vorm van een kat die nog het meeste op Garfield leek. Stevig gesteund met een betonpalen ruggengraat, een sjaal om, echte poten, buikje en alles wat erop en eraan hoort.

Zo zie je dat een beetje ouderwetse sneeuwpret niet voorbehouden is aan kleine kinderen, maar dat ook onze grote kids er een paar uur dikke lol aan hebben beleefd.