Het was een warm weekend en er waren met name in het WK en in de Formule 1 weer een aantal bekijkenswaardige evenementen op de agenda, en aanleiding achteraf voor een nieuw woord in de Dikke van Dale. Met een knallende koppijn en een kop vol snot ga ik even afreageren op in ieder geval één van de sporten die ik gezien heb.
Soewieso raak ik niet zo snel meegesleurd in de Oranje-gekte en de groepswedstrijden waren voor mij als niet die-hard voetbalfan nog geen aanleiding om hier anders over te gaan denken. Slecht voetbal, grote teams met een lange historie in toernooien als het WK en EK, die roemloos naar huis werden gestuurd, heel veel kaarten en arbitraire dwalingen, kortom, nog niets om opgewonden van de raken zolang Oranje er de dupe nog niet van is geworden.
Maar goed, dit weekend de krakers Engeland-Duitsland, en Argentinië-Mexico op de rol. Engeland en Duitsland die elkaar door de jaren heen al vaker hebben bestreden en die beiden een totaal andere stijl van voetbal spelen, versus een potje Latin-American street fussbol, met als clown aan de Argentijnse lijn ex coke snuiver Diego Maradonna. Beiden wedstrijden hadden de potentie om eindelijk eens bezienswaardig voetbal te gaan opleveren.
Was het toernooi al een door arbitraire blunders geteisterd evenement, de wedstrijden van afgelopen weekend hebben dit in negatieve zin nogmaals onderstreept. Een zuiver doelpunt van Engeland, de gelijkmaker 2:2, en minimaal een halve meter achter de doellijn, werd door de arbitrage niet toegekend. Een doelpunt wat op dat moment een keerpunt in de wedstrijd had kunnen zijn en wellicht ook de afloop had kunnen beinvloeden. Vervolgens een eerste doelpunt van de Argentijnen vanuit een overduidelijke buitenspelpositie, waarbij bovendien door een foutje in de stadionregie, die de beelden op de grote schermen in het stadion regelt, de buitenspelsituatie, inclusief een getrokken lijn, toonde aan iedereen in het stadion, met een bijna opstand rond de scheidsrechter en zijn grensrechter tot gevolg. En toch krijgt Argentinië dit doelpunt toegekend. Ongekend en ongehoord onrechtvaardig, dat een scheidsrechter die samen met het hele stadion op een scherm ziet dat hij een foute beslissing heeft genomen, zijn ogen moet sluiten en die beelden moet negeren.
Als dit geen doelpunt is dan weet ik het niet meer, alhoewel de FIFA wellicht gewoon de doellijn even verplaatst om haar gelijk aan te tonen.
httpv://www.youtube.com/watch?v=W3fMJ40fF0k
Ongehoord, onrechtvaardig en in deze tijd van technische hulpmiddelen ook totaal onnodig. Zelfs de TV camera’s, en dat zijn er bij moderne toernooien tegenwoordig nogal wat, konden binnen 30 seconden, vanuit alle standpunten, van beide arbitrale blunders aantonen dat het daadwerkelijk foutieve beslissingen waren. En dit heeft diverse teams in de groepsfase ook al hun plek gekost, denkende aan de USA, die een doelpunt door de neus werd geboord, terwijl dit wel min of meer beslissend was.
De FIFA, onder de dictatoriale leiding van de aantoonbaar corrupte Sepp Blatter, een bejaarde despoot die zijn laatste herverkiezing onder het mom van financiële hulp heeft gekocht bij de Afrikaanse voetbalbonden, roept dat electronische hulpmiddelen nooit zullen komen en dat alles binnen de lijnen mensenwerk blijft, want er moet passie in het spel blijven. Deze bejaarde alleenheerser met vergrote prostaat en erectieproblemen laat zich vorstelijk betalen door de FIFA en is niet van plan deze prima positie op korte termijn af te staan aan iemand die wel verstand heeft van modern voetbal.
Samen met vier droogstaande rimpelsouriers in de IFAB, overigens nu met twee Engelse, een Schot en een Ier in de board, bepaalt Blatter wat er uiteindelijk samen met vier stemmen van de FIFA wel en niet gaat gebeuren, waarbij men minimaal 6 stemmen voor moet krijgen. Ik ben benieuwd of die vier IFAB bejaarden na de wedstrijd Engeland-Duitsland nu nog tegen electronische middelen gaan stemmen.
Maar even eerlijk, wat lult Blatter nu eigenlijk over passie in het veld?
Ik kijk regelmatig naar American football, ijshockey, tennis en andere sporten waarbij electronica en een TV kijkende official al jaren zorgen voor zuivere arbitrage. Wil hij beweren dat er in het ijshockey geen passie meer zit omdat daar allerlei electronische hulpmiddelen voorkomen dat eclatante fouten in arbitrage een bepaald team benadelen of andersom? Kom eens uit je luxueuze grot opa Sepp… Deze sporten bloeien van de passie, omdat ze niet meer gecorrumpeerd worden door menselijk falen of menselijke vooroordelen of omkoopbaarheid. In is in en uit is uit, de techniek toont dat keihard aan zonder enige twijfel.
Nee, deze man moet heel snel opsodemieteren, en de coaches moeten samen één front vormen tegen deze corrupte oplichter en alleenheerser. Niet goedschiks, dan maar kwaadschiks, want heel eerlijk is dit toernooi al weer veel te getekend door menselijke fouten die zo simpel met een beetje videobeelden hadden kunnen worden voorkomen. Het komt de sport voetbal ten goede als we het weer over mooi spel en taktiek kunnen hebben achter een biertje, en niet tenenkrommend moeten toezien dat een overigens verder goed fluitende Italiaanse scheidsrechter zo’n kapitale fout maakt in een wedstrijd die er toe doet.
Arbitrale fouten van dit formaat gaan dus de boeken in als Blattertjes… de man is een schande voor de sport.
Het feit dat de FIFA aankondigt dat men NA HET WK eens de bal gaat onderzoeken op klachten erover toont aan dat je de FIFA allang niet meer serieus kunt nemen, en dat landen die nu bieden op het volgende WK zich eens achter de oren moeten krabben of men wil dat een seniele bejaarde corrupte dictator vijf weken lang het land kan overnemen, met als enige doel zijn eigen banksaldo..
Dan maar geen WK in Nederland..
