Heel Nederland slikt de desillusie van afgelopen zondagavond weg. De zondag waarop Nederland eindelijk, volgens het driemaal is scheepsrecht principe, als zeevarende natie, mannen van Piet Hein, voorzien van ongeschoren baarden en tattoeages gelijk echte zeebonken, de Spanjaarden eens een oerholllands poepie zou laten ruiken.
In de opbouw naar de wedstrijd toe werd geen enkele mogelijkheid geschuwd om de winst van Nederland vooraf al te verifiëren, lopende van een bijna seniele 3,5 jaar oude, notabene Duitse, octopus, via een kanarie naar een kruidenvrouwtje uit Afrika. De voorspellingen uit deze zweverige hoek liepen uiteen, en daar waar Spanje als winnaar uit de bus kwam, wisten de Nederlanders alles wat krom was wel weer recht te lullen, ten faveure van Nederland, want potverdomme, wat zijn we tijdens een EK of WK toch ineens met zijn allen patriot in hart en nieren.
Graadmeter met een in mijn ogen duidelijke experte mening was René van der Gijp bij VI Oranje wel, en ondanks dat ik niet wilde horen dat hij Spanje veruit favoriet vond, en bijna orgastisch kon orakelen over de kwaliteiten van mannen als Ramos en Iniesta, bekroop bij mij het gevoel toen al dat hij wel eens heel erg gelijk kon krijgen. Spanje speelde het hele toernooi op één wedstrijd na gewoon goed voetbal, daarbij ongetwijfeld geholpen door het feit dat de halve Barcelona selectie in het nationale team speelt, en die gasten elkaar dus al het gehele jaar blind weten te vinden tijdens de nationale competitie, daar waar Oranje toch een bij elkaar geraapt clubje toptalenten is wat verre van in één team speelt gedurende het seizoen.
Het trieste record uit mijn titel slaat eigenlijk wel op meerdere dingen, maar voornamelijk op de biljartbal kale scheidrechter Howard Webb, die het twijfelachtige nieuwe wereldrecord kaarten uitdelen tijdens een finale op zijn naam heeft gezet, te weten 14 stuks, waarvan 9 stuks voor de mannen van van Marwijk. Waren ze allemaal terecht? Zeker niet, alhoewel sommige kaarten eigenlijk ineens rood hadden kunnen zijn, kijkende naar de Kungfu actie van Nigel de Jong op zijn tegenstander Xavi Alonso. Geen enkele poging om de bal te spelen, maar een regelrechte moordaanslag op de borstkas van de Spanjaard. Andersom werden vele overtredingen aan Spaanse zijde niet gezien of niet bestraft met geel, daar waar aan Nederlandse zijde wel vrolijk het geel regende. Om maar even de komplete fractie van blind zijn bij het niet toekennen van een hoekschop niet uit het oog te verliezen. Zelfs Stevie Wonder had gezien dat de ingeschoten vrije trap afketste op een Spaanse speler om vervolgens over de achterlijn te gaan, maar nee, het arbitrale trio zag even niets, met een minuut later uit de uittrap en een nog ziedend Nederlands elftal, de treffer van Iniesta, die overigens ook buitenspel stond, alweer niet gezien, de vrolijke duikelaar die vervolgens Heitinga ook nog even een rode kaart aannaaide met een prachtige duikel over zijn eigen ego na een schouderklopje van Heitinga, want meer was het niet.
Laten we Howard Webb eens bekijken. Hij floot een eerdere wedstrijd van Spanje tegen Zwitserland, waarbij het machtige Spanje verloor, tegen een land als Zwitserland notabene. Ook aan dit verlies had Howard Webb een grote bijdrage geleverd, en zo boos als Nederland nu op deze Engelse ex-politiagent is, zo boos waren de Spanjaarden toen terecht ook op hem. Hij had dus nog iets goed te maken tegenover Spanje, zou je kunnen suggereren. Hij is overigens de eerste Engelse scheidsrechter sinds 1947 die een WK finale mocht fluiten, ondanks zijn nogal bedenkelijke prestaties gedurende de andere wedstrijden in het toernooi. Nee, Webb heeft heel effectief de wedstrijd kapotgefloten, en 98% van de mogelijke pogingen tot een opbouw richting het Spaanse doel afgefloten voor soms vakkundig duikelwerk van de Spanjaarden. Er wordt zelfs gesuggereerd door de alu-hoedjes op de wereld dat de uitslag van het WK al van tevoren vast stond met Spanje als winnaar, omdat dit de wankele Spaanse economie een boost zou geven en voorkomen dat Europa met een paella-versie van Griekenland in zijn maag zou komen te zitten.
Overigens is de meeste kritiek op Nederland afkomstig van de Engelse pers, waar termen als aanslag, onsportief, slopers etc de Oranjespelers, waaronder van Bommel en de Jong al de gehele week voor de wedstrijd werden toegedicht, kranten die Webb ongetwijfeld ‘s-ochtends bij de thee heeft gelezen en hieruit een beeld heeft overgenomen. Daarbij, als er een bevolking de handen in eigen boezem mag steken dan zijn het wel de Engelsen. Heb je ooit een gemiddelde premier league wedstrijd gezien en de overtredingen die daar worden gemaakt? Daarbij vergeleken waren de mannen van Oranje gisteren koorknaapjes, en daar waar de Engelsen over hun eigen wangedrag op het veld roepen dat het een mannensport is en dat ze geen mietjes moeten zijn, hebben ze de bek vol over wat (on)nodig harde tackels van Oranje, die vergeleken met de stijl van de Engelse horken van het voetbal in ieder geval met veel meer stijl en souplesse werden gemaakt. Niet voor niets is het Engelse team met de staart tussen de benen zo vroeg het toernooi uitgeschopt. Niet omdat ze zo goed voetbal speelden, iets waar de Engelse pers ook de bek niet vol genoeg van kan hebben als het gaat over het Spaanse versus het Nederlandse spel. Bah, wat een arrogante, over het paard getilde , kortzichtige pseudojournalisten zitten daar. En maar roepen dat ook zij deze sport hebben uitgevonden…. sure my ass !!
De door de FIFA o, zo graag getoonde HD super-slow motion beelden maken twee dingen helder, namelijk dat het in slow motion vele malen erger lijkt dan het in volle snelheid is, maar belangrijker, dat heel veel kaarten en vrije schoppen gegeven worden op een “niks aan de hand” spelsituatie, waarbij iemand letterlijk struikelt over het gras, de bal, zijn veters of zijn dikke ego, netjes afgewerkt met een schwalbe omdat dat nu eenmaal bij het kunstje hoort. Als je bovendien gelijk nog kreunt, kermt, rollebolt, naar je ledematen grijpt of je hoofd, steunt, schreeuwt en wild zeurt om een kaart, dan ben je een van die zwaar overbetaalde topvoetballers van tegenwoordig lijkt het en hoor je erbij.
Een ander triest record is uiteraard het feit dat we driemaal gefaald hebben om van een finaleplaats een wereldbeker te maken, en dat ondanks de schoppartij van beide zijden het beste acterende team uiteindelijk de winst heeft gepakt, hierbij geassisteerd door een arbitraal trio waarvan de onpartijdigheid op zijn minst in twijfel getrokken kan worden. Ondanks de spanning een beetje een anti-climax, althans, zo voelt het denk ik bij iedereen. Geen wereldtitel, geen mooi voetbal, geen mooi toernooi, blunderende scheidsrechters, een graaiende despoot Blatter en zijn FIFA, en Afrikanen die met een paar prachtige stadions blijven zitten waarin niemand meer zal spelen.
Afkitten en hele grote zwembaden van maken dan maar?
