Ron schrijft…

Ondanks dat ik een paar weken “in den vreemden” heb vertoefd, ontgaat het nieuws over de aangekondigde kritische Islam film van “zachte G” Blondie, Geert Wilders, niemand.

Zonder moeite schiet mij ineens een ander media gehypte griezelstory te binnen, die door omroep BNN briljant werd uitgemolken, “de Grote Donorshow”, waarin een terminale kankerpatiënte op live televisie haar nier(en) zou schenken aan een nierpatient(e) door middel van een banaal soort inquisitieprogramma, inclusief belspelgedeelte, waarin de schenkster van de nier ”God” mocht spelen in wie wel en wie niet de gelukkige ontvanger/ster van haar nieren zou zijn.

Tot ver buiten onze landsgrenzen buitelden kenners, journalisten, TV-makers, boeren, burgers, buitenlui en politici over elkaar heen om maar als eerste deze heidense vertoning te veroordelen. Spoeddebatten, politici die hun gat aan alle kanten indekten, medici die er het hunne over dachten, moralisten die het geheel maar zeer onsmakelijk vonden, kortom… de media en de wereld gonsde al maanden, weken rondom de aangekondigde show.

Als ik deze hype, en de op zijn zachtst gezegd, geweldige ontknoping zo eens afzet tegen de nu onstane hype rond de film “Fitna”, dan ontkom ik er niet aan om eigenlijk al bij voorbaat te durven voorspellen dat de hele wereld wederom op briljante manier bij de neus genomen gaat worden, eigenlijk hoop ik daar ook op. Wilders, als altijd controversieel, hard en politiek allerminst bereid tot de diarree-achtig gladde politieke correctheid waarmee de gevestigde Haagse dames en heren “as usual” te werk gaan, speelt volgens mij exact hetzelfde spel als BNN met de donorshow, en met resultaat….

In de peilingen schiet zijn partij, de PVV, met grote stappen naar ongekende hoogte als er nu verkiezingen gehouden zouden worden, en ik kan wel verklaren waarom. Mensen die iets meer intelligentie bezitten dan gebruikelijk worden er een beetje moe van dat bij elke scheet richting de profeet (hoe poëtisch rijmend deze zin al is) er een klein groepje extremisten direct begint de dreigen met “duizend bommen en granaten” richting hele landen. Een handje vol bebaarde mannen uit landen als Pakistan, waar men nog wekelijks mensen om Allah’s wil stenigt hebben het lef ons te bedreigen omdat we kritisch dreigen te worden (nogmaals, er is nog geen beeldje te zien van de film). Veel van de gewonnen stemmen zullen dan ook “proteststemmen” zijn tegen de kotsgladde draaikonten die nu ons Haagse pluche vervuilen, en voor de partij die als een van de weinigen durft te ageren tegen terroristische dreigingen van extremisten.

Sowieso vreemd dat in een land waar staat en geloof in de grondwet van elkaar gescheiden zijn de Islam hierop ineens een uitzondering lijkt te vormen. Allerminst opmerkelijk zijn uitspraken van de Afghaanse mullah Mohammed Marouf (29), die elkaar in slechts twee zinnen zo zwaar tegenspreken dat je moet twijfelen aan de waarde ervan. Zegt Marouf in de Volkskrant eerst:”In de Verenigde Staten wordt president Bush ook afgebeeld als een aap, dat weet ik heus wel. Maar in de moslimwereld werkt het anders. Islam is namelijk een religie van de menselijkheid.”, om vervolgens te roepen: “En dat moet je respecteren. ‘Dus als iemand de islam beledigt, moet hij worden geëxecuteerd.’”, hiermee al bij voorbaat het recht in eigen hand nemend en mensen met een andere mening dan de zijne de dood toewensend…. Hoezo een menselijk geloof?

Nogmaals, ik ga mij dus echt de penis uit de pantalon lachen als Wilders op het hoogtepunt van de hype een lange neus trekt en iedereen verteld dat er helemaal geen film is, maar dat hij iedereen een spiegel heeft voorgehouden om het debiele gedrag van mensen, over iets waarvan niemand nog iets gezien heeft, laat staan dat het uberhaupt bestaat, aan te tonen. Onze politieke leiders voorop in de bonte parade der onnozelen, want wat ga je dan voor lul op de wereld zeg….

Ralph Inbar, Mr. “Banana Split” himself zou zich waarschijnlijk de kist uitlachen als hij van hogerhand alsnog de clou van deze grap te horen zou krijgen, maar mocht de film er wel zijn, dan lijkt het me zinnig pas te (ver)oordelen nádat men hem in zijn geheel gezien heeft. En zelfs dan geldt er hier een democratische vorm van vrijheid van meningsuiting, en die staat bij mij hoger in het vaandel dan direct dreigen met aanslagen om iets wat er niet is…. Trouwens, de datum dat de film wordt getoond is volgens mij 1 april…. (gaat het lampje al branden?)…

Vrede zij met u allen…. Gaat heen en vermenigvuldigt u zou ik haast zeggen

Tja, principes moet je af en toe even overboord gooien dus maken we van het Hollowayverhaal maar een drieluikje.

Had ik het in voorgaande stukken voornamelijk over de suggestieve manier waarop het klaarblijkelijk mogelijk is om iemand aan de schandpaal te nagelen gebruikmakend van een modern medium, en het gemak waarmee een flink deel van de bevolking dit soort journalistiek (in een reactie schreef een andere blogger: “het is maar entertainment”?) voor de waarheid, de hele waarheid en niets dan de waarheid aanneemt. Er lijkt een categorie bankzappers te zijn die feiten en fictie dus absoluut niet meer van elkaar kunnen onderscheiden, met alle gevaarlijke gevolgen vandien. Voor die mensen heb ik de geruststellende mededeling dat Master Yoda, ET en de Blob niet echt bestaan hoor

Ook heb ik Joran even zijdelings aangetipt, die eigenlijk altijd heeft gezwegen of anders knetterstoned Arubaanse “conjo poep” heeft gepraat, en van wat er aan ons is getoond deed hij dit onder invloed van grote hoeveelheden wiet. Verder weten we van Joran dat hij eigenlijk heeft aangetoond “zijn bek maar een duw te geven” als het gaat om de inhoud van wat er uit zijn mond komt. Mijn instinct zou dit kereltje omschrijven als een kind van rijke carriëre-ouders, met geen enkel respect voor de waarde van geld en, veel minder, de waarde van een ander mens. Of hij het gedaan heeft? Geen idee, want wat weten we eigenlijk over Natalee Holloway zelf, anders dan dat we haar met zijn allen al een tijdje kwijt zijn?

Natalee is, van wat ik erover heb gelezen, eveneens kind van welgestelde ouders, ach laten we het maar gewoon een verwend nest noemen, die als ik door alle teksten heenblader ook minimaal twee gezichten heeft. Wordt zij door haar moeder letterlijk afgespiegeld als de jongere reïncarnatie van de heilige maagd Maria, mensen die haar op Aruba hebben meegemaakt omschrijven haar als losbandig, recalcitrant en van God los. De suggestie is zelfs gewekt dat mamma Twitty de hand zou hebben in de verdwijning van haar obstinate dochter, omdat zij zwanger zou zijn van haar stiefvader, die haar bovendien verkracht zou hebben? De familie is bevriend met de Bush familie, wat de hele zaak in de USA bovendien direcht high profile maakte, ondersteund door TV fenomenen als Dr. Phil en Oprah, waarvan de eerste zelfs beweerde zeker te weten dat Natalee nog leefde, maar als sexslavin zou zijn gekidnapt in een of ander Zuid Amerikaans land, weet een nederlands vrouwenblog te melden? (Over verknipte geesten en fantasie gesproken). Kortom, meer als gesproken en geschreven woord is er niet over haar, samen met een paar stereotype schoolfoto’s van een potentieel uiterlijk mooie blonde vrouw in de dop.

Maar om een moord toe te dichten aan ”dikke duimzuiger” en arrogant pleurisjong Joran heb je toch wel iets meer nodig dan het feit dat we haar met z’n allen kwijt zijn geraakt op Aruba na een enorme zuippartij in de kroeg. Daar waar de hele pers en halve wereld spontaan “verkrachting, moord en meer” schreeuwt vraag ik mij direct af hoe men bij die conclusie komt? Is het tegenwoordig zo dat iedereen die verdwijnt automatisch als vermoord cq. verkracht te boek staat?

Gek genoeg lijken mensen bij het verdwijnen van een persoon altijd direct van het doomscenario van moord en doodslag uit te gaan, vaak niet helemaal onterecht, want vroeger of later komt in vele gevallen het lijk soms letterlijk uit de kast, en vaak is er zelfs bij het ontbreken van het lijk voldoende ondersteunend forensisch bewijsmateriaal om een veilige aanname te doen richting een misdrijf. Gaan we nu nog eens onbevangen en niet beïnvloed door de mediahetze kijken naar de zaak Natalee Holloway, is het dan rechtvaardig om deze aanname eveneens te doen? Ik zou niet weten waarop dat gebaseerd zou moeten worden, want behalve dat Natalee ontbreekt (al dan niet als lijk) is er niets anders dan geruchten, stookpartijen vanuit haar familie, de “geleerden” op TV en gebral van een onder invloed zijnde verwende puber, suggestief vastgelegd met verborgen camera’s door “zakenman (ahum)” en wietdealer van der Eem, aan elkaar gepraat door master manipulator Peter R.

De mooiste conclusie vond ik toch wel die van Rotterdamse hoogleraar dermatologie prof. dr. Ernst Stolz (68), die zeker wist dat Natalee was overleden omdat ze allergisch was voor de prostaatvloeistof van Joran, want alhoewel zeldzaam had hij het zelf al drie keer meegemaakt in zijn 33-jarige carriëre… Man, man, man…sta je voor slappe 68 jarige lul (met opgedroogd prostaat vrees ik) met zo’n oeverloos statement, en bovenal uitermate knap wetenschappelijk aangetoond zonder lijk waarin je je wattenstaafje hebt kunnen dopen, en bovendien aannemend dat Joran zijn stijve dipstickje in haar warme honingpotje heeft gedoopt, daar waar Joran zelf beweert dat vingeren het laatste was voordat het lampje uitging, en zelfs pijpen, zijn meest geliefde passieve bezigheid er niet meer in zat. Kortom, alweer suggestief en gebaseerd op niets.

Dus, waarom moord en brand schreeuwen als er niet aantoonbaar iets is (als in tastbaar en/of wetenschappelijk aantoonbaar bewijs), want wie weet is ze gewoon ondergedoken… ik weet het niet, maar ik verdom het om aan te nemen dat ze per definitie vermoord is op basis van wat de pers en de entertainmentindustrie met Peter R aan het twijfelachtige hoofd ervan ons heeft voorgeschoteld als pseudo bewijsmateriaal ofwel ouwe wijvenpraat. Natuurlijk heeft een gezond mens een onderbuikgevoel, instinct of hoe je dat ook wilt noemen, maar om dat op een gevaarlijk medium als televisie als de defacto waarheid te verkondingen gaat mij mijlen te ver.

Gek genoeg lijkt campingzender SBS6 er een sport van te maken om “undercover” TV te gaan maken, want gisteren brak de pleuris al weer uit in politiek Den Haag, omdat SBS6 reporter Alberto Stegeman (van het programma met de toepasselijke naam Undercover en van de worst?) geheel in stijl van Peter R had aangekondigd dat onze nationale trots Schiphol zo lek was als een mandje. Grün Links, Unsere National Kommunistische Sicherheitspolizei uiteraard gelijk op haar achterste benen om spoeddebatten janken en hoppa, de volgende heksenjacht is geopend door SBS6.

SBS6 geeft een hernieuwde, nog ranzigere, invulling van het fenomeen voyeur-televisie maken, ooit geintroduceerd met Big Brother, de Bus en de Gouden Kooi, want uiteindelijk blijkt dat wij Nederlanders er botergeil en opgefokt van worden als we op de TV als “vlieg op de muur” kunnen meegenieten met het wel en wee van de buurman of buurvrouw, of een verwend pokkenjong als Joran die per ongeluk op het strand met zijn vinger is geëindigd in een botergeile en stomdronken blonde Amerikaanse griet, zoals wethouder Depla in een fietsenhok op de gevoelige plaat eindigde met zijn geslachtsdeel tot aan de wortel in het keelgat van een vrouwelijke collega….. Waarschijnlijk pijpt en beft heel Nederland zich al jaren suf in het fietsenhok, maar sinds de verborgen (beveiligings)camera haar intrede deed loop je het risico niet alleen oraal, maar eveneens visueel bevredigend bezig te zijn geweest, en is het beroep van nachtwaker annex schermkijkert nog nooit zo populair geweest.

Gluur-televisie scoort bigtime, en wij Nederlanders zitten zwaar zappend (of fappend) van het ene naar het andere gluurprogramma te kijken, en het vervelende is dat indien je er op de zaak niet over meekunt praten (of zoals ik erover kunt schrijven) je in een soort sociaal isolement lijkt te raken, dus ben je bijna verplicht die shit te aanschouwen om niet als sociale paria door het leven te moeten. Eigenlijk best jammer, want volgens mij kan je op TV veel leukere programma’s maken zonder op het randje van fatsoen te moeten balanceren. Undercover wordt op deze manier gelijkgesteld aan riooljournalistiek, alhoewel, journalisten hebben de beroepscode om de waarheid boven tafel te krijgen, en hoor en wederhoor toe te passen om als zodanig tot een evenwichtige en goed genuanceerde en onderbouwde conclusie te komen.

Waarschijnlijk betaalt entertainment “journalistiek” beter, en gaan we dus regelmatig meemaken dat de ongefundeerde uitspraken op TV door een of andere TV ster gaan leiden tot dit soort idiote toestanden. Ik geloof dat ik maar weer eens vaker ’s-avonds in een boek duik of een DVD opzet, want daarvan weet je in ieder geval dat ze allebei fictie bevatten.

Band klaar? Geluid klaar? Licht klaar? Pijpen maar !! 3, 2, 1, Actie enne……. KUT (oeps ik bedoel Cut)

Update: Dit interview laat een heeeeeeeel ander licht schijnen over de zaak en mamma Twitty

Ik zou willen dat ik dergelijk bloemrijk Nederlands zelf zo uit mijn pen kon laten vloeien, echter ik moet bekennen dat ik de titel schaamteloos heb gejat uit een van de reacties op de vele online weblogs, kranten en forums. Ook kom ik geheel tegen mijn eigen principes in terug op een al eerder beschreven onderwerp.

Ook zag ik op hyves ineens de nieuwe hyve “helpjorandebakin” voorbij komen, die in een paar dagen tijd dik 80000 leden heeft gekregen, en wat ik mijzelf plotseling realiseer is dat het lijkt alsof er onder de huidige Nederlandse bevolking iets serieus mis is met de mentaliteit en het IQ.

Zijn er afgelopen decennia wellicht op de vele kraamkamers door procedurefouten vele kinderen met het badwater weggespoeld en is er een hele generatie nageboortes die nu deel van onze bevolking vormen. Als ik zo eens door de vele “focking” reacties heenblader, me verbaas over het totale gebrek aan beheersing van onze o, zo mooie Nederlandse taal, dan kan ik alleen maar concluderen dat van die 80000 mensen het grootste deel minder intelligentie vertoont dan de gemiddelde Zeeuwse mossel die op de markt om zich heen ligt te kijken of er wellicht nog wat te neuken valt.

Hoe is het in vredesnaam mogelijk dat, indien we er vanuit gaan dat de gemiddelde Nederlander het intelligentieniveau van een amoebe is ontstegen, een gesjeesde politieagent als Peter R een leuk filmpje in elkaar knutselt met behulp van een andere crimineel, of althans iemand met een duister verleden, die polsdiep in de drugswereld zit, daarop een knetterstoned zijnde pubert een stoer verhaal ontfutselt, uiteraard alle gevoerde zinnen van vriend van der Eem uit de montage latend en het zo laten lijken alsof deze Joran dit verhaal helemaal vloeiend in één zin eruit perste, en dat er dan verdomme 80000 mensen zijn die hierop primair dierlijk reageren en een soort ”volksgericht” vormen en een heksenjacht openen die zijn weerga niet kent?

We zien het griezelige begin van een nieuwe trend, we gaan iemand gewoon per TV uitzending berechten, en het liefst ook gelijk en plain public terechtstellen. We laten deze TV volksgerechten presenteren door geflipte machtswellustelingen of volksmenners die aantoonbaar niks presteren, maar goed van een teleprompter kunnen voordragen, en uiteraard wel de populariteitsprijs en geloofwaardigheid hebben bij het zappende bankhangvolk. Want…. wat op TV komt is altijd waar, net als alles wat in de krant of op het internet geschreven is….zucht

Peter R die doet geloven dat wat hij wel kan flikken met verborgen camera’s en justitie niet heeft de kijker hiermee eveneens zand in de ogen gestrooid, iets wat gisterenavond fijntjes bij Pauw en Witteman, met het wetboek virtueel in de hand, werd toegelicht door Mr. Gerard Spong, ook niet de meest sympatieke man, maar wel iemand die de letter van de wet hanteert en beter kent dan Peter R, die zelfs het vak van politieman niet kon volbrengen. Overigens een uitzending waarin ook een PVV politicus serieus zat voor te stellen deze “undercover” acties met burgers en buitenlui maar te legaliseren, omdat de politie aan handen en voeten gebonden is. Hoezo als publiek dienaar even je eigen justitieapparaat een doodsteek toedienen en het vertrouwen overdragen aan de criminele methodes?

Mijn God, ik moet er niet aan denken dat je straks dag in en dag uit over je schouder moet kijken of je louche overbuurman je niet per ongeluk een oor aan wil naaien met een handige thuisvideofreubel met jouw kop erop? Deze man is gelijk zijn partijleider dus ook een beetje van God los lijkt het.

Spong die overigens volgens de wet aantoonde dat Peter R met deze undercover actie “slechts” twee misdrijven had gepleegd en dat indien Joran (en zijn advocaat) slim zijn een kort geding met twee vingers in de neus zou winnen en dit materiaal van de markt zou kunnen laten halen, eveneens als bewijsmateriaal. Eén voordeel is dat er bij Peter R financieel genoeg te plukken is van het “Holloway” project, want als de getallen die de pers noemt kloppen dan heeft hij (zijn eigen productiemaatschappij), samen met SBS6 in ieder geval al een paar miljoen aan TV rechten vanuit het land van de American Dreams binnengesleurd, dus wie sloeg er ook al weer een slaatje uit de Hollowayzaak?

Voor 25 mille wil ik ook wel gedurende vijf weken in een vette PC Hooft sloep de half Arubaanse drugsbaron uithangen hoor, prima salaris, waar de gemiddelde vuilnisman toch een heel jaar voor op zijn poten moet staan in weer en wind. Deze gladde babbelaar die overigens al daags na de SBS6 uitzending voor een waarschijnlijk meer dan leuk honorarium met een brede glimlach op zijn gehavende gezicht bij ABC op primetime TV zat uit te leggen hoe goed hij wel niet was geweest en hoe betrokken hij zich wel niet voelde bij Natalee. Sure jongen, als je dat van jezelf al gelooft… ik geloof dat je er zeker niet armer van bent geworden.

Nogmaals, alle reacties zo eens de revue passerend laten, kan ik alleen maar voorstellen dat we in Nederland de rechtstaat accuut overboord kiepen en het recht per direct in eigen hand te nemen. Ironisch genoeg had ik van de Friezen, nadat Bonefatius bij Dokkum vermoord was iets meer terughoudendheid verwacht, althans geen hoos aan mensen met een rode waas voor de ogen en een honkbalknuppel in de hand om die Joran wel eventjes zelf te berechten of erger.

Trouwens, voor de doven en slechthorenden onder ons, Johan van der Sloot vond jullie bezoek uiterst sympathiek, hij had alleen geen koekje bij de koffie. Er blijken in het telefoonboek vele J. van der Sloot personen te staan, die nu allemaal moeten vrezen voor hun leven en de wraak van het klootjesvolk.

Maar even resumerend, die focking conjo is helaas voor een ieder nog steeds onsguldig totdat de regter en de aanklagert het beweis op legale manier sluitend krijgen om het tegendeel aan te tonen…. Het enige wat Joran tot nu toe heeft aangetoond dat overmatig blowen geen positieve uitwerking heeft op het gelul wat hij al sinds mei 2005 uitkraamt als “de waarheid”.

Nee, ditmaal gaat het niet om een plastische omschrijving van de symptomen van het in Nederland rondwarende buikgriepvirus, maar de symptomen die een overgehypte uitzending van Peter R (R= rommelt maar wat aan?) de Vries over het eveneens gemediahypte Holloway verhaal, of was het nou het snol away verhaal?.

Al dagen voor de beruchte uitzending waar ik, samen met ruim 7 miljoen andere sukkels, naar heb zitten kijken werd het vet grijnzende smoelwerk van selfproclaimed boevenjager en egotripper Peter R elk kwartier via de kijkbuis over de kijkers uitgekotst met de mededeling dat hij het allemaal wel eventjes had opgelost….. sure !!

Even tussendoor, ik ga geen oordeel vellen over Joran van der Sloot, al was het maar omdat ik daar de expertise niet voor in huis heb, en ik dus enkel een onderbuik mening zou kunnen ventileren, iets wat overigens half Nederland op de vele forums en weblogs al “vol overtuigde expertise” doet in schuldig verklaringen. Wat dat betreft hebben we net als bij het WK voetbal ineens 16 miljoen bondscoaches, alleen nu volleerde juristen in Nederland.

Volgens de Nederlandse wetgeving, die Aruba ook behoort te volgen, is iemand pas schuldig als de aanklager daar sluitend en wettig overtuigend bewijs voor kan aanvoeren, want het discutabele jury systeem van de Amerikaanse rechtspraak kennen wij gelukkig niet, al was het maar omdat Joran dan alleen al op basis van de mediahetze van moeder Twitty (vriendinnetje van de Bush familie) door de publieke opinie veroordeeld zou zijn en er waarschijnlijk geen patriot in de USA meer te vinden zou zijn die onbevooroordeeld een oordeel zou kunnen vellen in deze zaak.

Maar wat heeft Peter R ons nou werkelijk laten zien dan? Een blowende Joran die bij een eveneens nogal louche uitziende “informant” zijn hart lucht (het litteken van mondhoek over de wang richting oor heeft hij vast niet bij het scheren opgelopen toch)? Sorry, maar meer dan wat stoer gebral met de o zo populaire antilliaanse krachttermen heb ik er niet uitgehaald. Geen spetterharde bewijzen, alleen stoere verhalen die hij morgen net zo vrolijk weer kan ontkennen onder het mom te hebben geweten dat hij werd afgeluisterd en deze informant gewoon een smeuig verhaal gevoerd hebbend. Een informant met een op zijn minst net zo duister verleden die dik is betaald door Peter R om het spelletje mee te spelen overigens, dus enige vorm van betrokkenheid bij Natalee (het zielig meisje?), zoals deze figuur dat wel tracht te verklaren aan het begin van de uitzending is geveinst en draait wellicht uiteindelijk om keiharde doekoe voor deze figuur.

Sorry Peter R, het enige wat je bewezen hebt is dat je nog altijd een arrogante, übergeile, onbeschofte mediahoer bent, die zich er bovendien niet voor schaamt om mamma Twitty naar Nederland te halen om haar voor de camera ongegeneerd te laten uitbarsten in tranen en woede bij het vertonen van een door Peter R geregisseerd “sprookje”. Dat heet iemand voeren met een verhaal waar verder nog geen spetter bewijs voor te vinden is, of wel “hearsay” om er een kijkerstrekkende “tearjerker” van te maken… echt om te kotsen dit emoties uitmelken. Hoevaak heeft Peter R haar gezegd dat Joran het gedaan heeft tijdens dit stukje? Rechter, jury en beul tegelijk spelen heet dat.

Uiteraard gaat campingzender SBS6 het verhaal de komende dagen en weken nog genadeloos verder uitmelken voor elke euro die het opleveren kan aan kijkcijfers, terwijl Peter R, ook niet vies van een paar centen, zijn “bekentenis van Joran” waarschijnlijk nog voor vele tienduizenden euro’s of dollars gaat verkopen aan de vele “talkshow goeroes” in de USA.

Even een zijsprongetje maken over het inzetten van verborgen camera’s…. de gemeente Spijkenisse is door de rechter keihard veroordeeld omdat zij in een aantal wijkcentra door een gerenommeerd beveiligingsbedrijf camera’s had ingezet zonder dit aan te kondigen, ongeoorloofd was dit volgens het Nederlandse recht. Ik vraag me direct af of Peter R dit gevalletje “uitlokking” zomaar kan flikken en het vervolgens als bewijsmateriaal mag aanvoeren? Volgens mij moet cameratoezicht zichtbaar worden aangegeven met een bordje vanwege de privacywetgeving…. vreemd allemaal dus.

Peter R bewijs dat je met de macht van de media wel heel erg makkelijk “wraak” kan nemen op iemand die een glas wijn in je arrogante smoelwerk heeft gegooid, want wat hij ermee bereikt heeft is dat hij Joran in de publieke opinie al ter dood heeft veroordeeld, jammer genoeg niet met wettig en overtuigend bewijs maar met handig opgenomen en gemonteerde roddelpraat tussen twee niet al te frisse types in een door Peter R gefinancierde veel te vette pooierbak. Peter R die er fijntjes op wijst dat Joran uit het geheel een slaatje probeert te slaan, maar wat verdient Peter R zelf aan dit kostelijk geproduceerde mediafreubeltje? Kom op Peter R, als we dan toch met zijn allen boter op ons hoofd hebben, dan heb jij wel het meeste op je zonnebank gebruinde knar zeg.

Peter R die stellig beweert dat de familie van der Sloot voor hun optreden bij Pauw en Witteman 5000 euro heeft ontvangen als bijdrage in de kosten voor vliegtickets, terwijl in een officiële statement van de Vara die betaling keihard wordt onkend, dus wie spreekt er nu de waarheid? Peter R? Twijfelachtig op zijn minst, en hooguit een goedkope opmerking om Joran’s “slaatje eruit slaan” aan te dikken door Peter R.

Wat er uiteindelijk wel en niet waar is aan het goed geregisseerde mediaspektakel van de Vries is aan justitie om uit te zoeken en te bewijzen, maar voorlopig lijken die behalve “geïnteresseerd” ook niet happig om op basis van een TV-show, “Spaanse inquisitie stijl veroordelend” iemand voor de derde maal te arresteren, dus wat dat betreft zijn deze mensen wellicht slim genoeg om niet te vallen voor de hype.

Kortom, het zoveelste programma van Peter R waarvan ik jeuk en braakneigingen kreeg…. maar ja, boven geschreven stuk is dan ook maar de persoonlijke mening van mij, en verder kan daar ook niemand iets aan ontlenen… want behalve mijn “bekentenis” op digitaal papier dat ik Peter R een arrogante zak vind, bewijs ik daar verder ook niets mee

Heb je dat ook wel eens? Dat er zoveel door je gedachten speelt en dat er zich zoveel in je leven afspeelt, dat je van de ene gedachte naar de andere springt en geen enkele gedachte volledig kunt formuleren of afmaken? Laat staan dat je dan een gestructureerd verhaal over een of andere gedachte op papier kunt zetten. Gevolg: stilte op het web.

Om mijn eigen gedachten nu toch eens te ordenen, dan maar een opsomming van een aantal zaken.

De Liefde

Al meer dan 4 maanden zijn we zielsgelukkig met het feit dat we elkaar gevonden hebben. Het klinkt nog kort maar het voelt al lekker langer en vertrouwd. Alles wat we erover geschreven hebben klopt nog steeds en de gevoelens worden alleen maar dieper. Voor buitenstaanders saaie stof dus en daarom verder geen vermelding even meer.

Passies

Nee, die andere, Salsa. Nooit geweten dat dansles zo ontzettend leuk kan zijn. En een gedeelde passie is helemaal leuk! Aangezien ik geen danservaring heb, en Ron dus heel veel, zal het een hele uitdaging zijn om hem bij te kunnen houden. Het voordeel van de Salsa is dat de heren heel erg goed moeten leiden en als ik dus mijn eigen passen goed in de gaten hou, dan zal het wel goed gaan. En bovendien, om foutjes moeten we allebei hard lachen dus lekker belangrijk. Samen genieten en bewegen op heerlijke muziek, een passie in ontwikkeling.

Kids

O ja, die drie terroristjes die alles eerst eens wilden uitproberen en er de nodige slaatjes uit wilden slaan. Nou, met hen gaat het goed en wij worden nu op een lieve manier getolereerd. Ook de verlanglijstjes zijn ingekort (of inmiddels vervuld) en het proces van elkaar leren kennen en uitproberen verloopt redelijk soepel en met goedmoedige bereidwilligheid.

De Toekomst

Dat is het punt dat mij soms wel hoofdbrekens kost op dit moment. De relatie is nu nog pril en we genieten onbezorgd met volle teugen van elke dag en elke nieuwe ervaring. Maar die liefde en het samen willen zijn gaat er, als alles goed gaat, uiteindelijk denkelijk wel toe leiden dat de twee huishoudens worden samengevoegd. Want de A in LAT is iets waar ik zeker weten niet aan ga wennen. Voordat hiervoor echter ook maar enige stappen kunnen worden gezet, moeten de ideeën, meningen en wensen van 5 mensen op een rij worden gezet en besproken.

Kort en goed, veel indrukken, veel ervaringen, veel emoties, veel gevoelens en een grote liefde. Genoeg stof voor een web van hersenspinsels.

Zo, eindelijk weer eens tijd om wat aan mijn weblog toe te voegen, en een onderwerp waar ik vanaf regel één nog alle kanten mee op kan.

Passies hebben hoort bij elk mens, voor sommigen is dat lekker eten of tafelen, voor de andere is dat 42 km je de tandjes rennen onder het mom van een marathon lopen, en voor weer een ander is dat het verzamelen van kroonkurken, postzegels, paperclips of andere soms vreemde zaken.

Wat zegt onze dikke van Dale er eigenlijk over?

pas·sie (dev; passies)
  1  hartstochtelijke liefde voor iets of iemand.
  2  het lijdensverhaal van Christus
  3  oratorium over het lijden van Christus

Als we betekenis 2 en 3 even buiten beschouwing laten, al was het maar omdat het verhaal dan een heel andere wending zou krijgen, dan kan ik me dus beperken tot de hartstochtelijke liefde voor iets of iemand.
Als ik er dan vanuit ga dat mijn liefde voor iemand inmiddels alom bekend mag zijn, blijven over de passies die ik heb voor diverse andere zaken waaronder zingen, lekker eten, muziek maken en software schrijven.

Zoals de liefde voor iemand uiteindelijk kan afnemen, zo kan je ook je passie voor diverse andere zaken langzaam aan verliezen, waarschijnlijk omdat je ouder wordt, meer levenservaring krijgt, of omdat je je leven na lange tijd een nieuwe impuls of andere invulling wilt geven. Soms ook moet je min of meer noodgedwongen (door je leeftijd, fysiek of geestelijk) afscheid nemen van een passie, simpelweg omdat je deze niet meer kunt beleven op het niveau wat je gewend was of graag wil bereiken.

Het begin van een nieuw jaar is clichématig zo’n moment waarop je over dit soort zaken knopen doorhakt, nieuwe (goede) voornemens voor ogen hebt, en dus dingen gaat doen en laten. Een van mijn heel langdurige passies, het zingen, heb ik helaas, en met toch wel pijn in mijn hart, vaarwel gezegd. De redenen ervoor zijn redelijk banaal te noemen, daar ik bijna twee jaar niet meer gezongen had en dus een eeuwigheid achterliep bij het instuderen van toch wel heftige meerstemmige stukken, en ouderdomstechnisch, omdat mijn linkeroor na een middenooronsteking van begin 2007 nog steeds irritant opspeelt tijdens zingen, waardoor op gehoor zingen eerder een opgave dan een gemak is geworden.

Ik heb dus een beetje afscheid genomen van vier mensen waarmee ik een aantal jaar heel lekker muziek heb mogen maken, en die ik tot mijn (muzikale) vrienden mag rekenen. Ik ga ze zeker missen maar niet vergeten.

Ter compensatie van dit “verlies” heb ik besloten een oeroude passie van me uit het stof te trekken, namelijk dansen, want na 10 jaar de dansvloer van menig danslokaal en dansschool onveilig te hebben gemaakt tijdens de jaren dat ik nog een sixpack had en een goddelijk lichaam ben ik samen met mijn lief een beetje aangestoken door één soort muziek met bijpassende dans, namelijk de Salsa, muziek vol met letterlijke passie en temperament.

Dus lieve lezers, vanaf aanstaande woensdag trek ik de dansschoenen weer aan en ga kijken of ik de heupen los kan krijgen en de flair van vroeger (ja ik was een begenadigd danser) weer kan laten herleven. Het is bovendien onderdeel van regelmatig bewegen, dus goed voor conditie en alles wat daarbij hoort.

Zo zie je dat de ene passie dus passé is maar er altijd in je leven weer ruimte is om iets nieuws te beginnen…. ik heb er in ieder geval reteveel zin in….

OK, die bestaan niet meer (dat kwartje dan) maar op mijn leeftijd denk je nog in die termen…ahum

Al een tijdje heel stil op webloggebied, hoe komt dat? Mijn lief verwoordde het een aantal dagen geleden met: alles wat geschreven moest worden is inmiddels wel aan het digitale papier toevertrouwd en inmiddels vervangen door het gevoel in je hart, ongeschreven, onuitgesproken soms, maar niet minder diep aanwezig als warm gevoel.

Nu zul je denken, OK dan kan er eindelijk weer over iets anders dan de liefde worden geschreven. Dat zou je inderdaad denken, maar tussen het niet opschrijven en er niet aan denken zit een groot verschil. Dat gevoel in je hart neemt heel veel plaats in beslag en laat gedachten over andere zaken niet echt makkelijk de ruimte. Er is dan ook een heleboel veranderd in je leven dat een plaats moet krijgen.

Natuurlijk denk je niet bewust elk moment van de dag: ik hou van hem, ik hou van hem (dat zit al als behang aan de muren van je bewustzijn), maar om aan zaken te denken die niets met onze relatie te maken hebben is moeilijk. Alleen gedurende werkuren wil dat over het algemeen nu wel weer lukken, maar in mijn vrije tijd?

Naast met volle teugen genieten van samenzijn en nieuwe ervaringen, zijn er momenten (lang of kort) waarin je toch naar de toekomst kijkt en dingen zou willen plannen of overleggen, ondanks dat je over het algemeen denkt van ik zie wel wat er gebeurt. Maar hoe denkt de ander erover en is die al wel toe aan het bespreken ervan of ga ik te snel.

Mensen, ook zij die verliefd zijn, hebben de beperking dat zij geen gedachten kunnen lezen en ook niet automatisch kunnen voelen (letterlijk en figuurlijk) wat de ander voelt en dan komt de vraag: een kwartje voor… al was het alleen maar om te horen dat de ander nog steeds aan je denkt en van je houdt en dan kan dat plannen van de toekomst samen nog wel weer even wachten, even…

Terwijl ik me weer eens mateloos zit op te vreten in de ochtendspits omdat het na de Beneluxtunnel ineens nagenoeg stil staat, en een blonde “tiepmiep” in een Peugot 207 denkt dat richtingaanwijzers optioneel zijn en me de grill zowat uit de auto snijdt in haar haast om toch maar één auto voor mij uit te komen, schieten er wat flarden door mijn hoofd.

Inmiddels is duidelijk, waarom ik ditmaal mijn linkervoet aan het oefenen ben op de koppeling, want bij de oprit vanaf Vlaardingen Oost is een Suzuki Alto (een oud beestje) naar alle waarschijnlijkheid vol achterop de staart van een lege containertrailer geklapt, gezien het feit dat de hele voorruit vóór de zwaar gehavende auto op het wegdek lag en het versnellingspookje toch wel bijna op de achterbank moet hebben gestaan. Waarschijnlijk is de bestuurder/ster er zonder kleerscheuren afgekomen, want samen met een paar mannen van rijkswaterstaat staan twee KLPD-ers met één been op de vangrail met elkaar te praten, wachtend op….. ik denk een berger, of mogelijk toch nog een ambulance.

Terwijl alle verkeer naar die éne baan links wordt gedirigeerd die niet is afgekruist, en ik me eigenlijk al weer erger aan mensen die het concept ritsen na al die campagnes en jaren nog niet willen snappen, vraag ik me af of we niet allemaal een beetje moe aan het worden zijn van alles om ons heen.

Zitten we niet met zijn allen in een soort landelijke depressie, waarbij het lijkt alsof niets ons nog kan interesseren, we min of meer schijt lijken te hebben aan de overdosis aan betuttelende regeltjes en elke keer zwaarder wordende lasten die over ons zijn uitgekotst door “onze vertegenwoordigers” in den Haag, en de burgelijke ongehoorzaamheid en onverschilligheid de overhand lijkt te krijgen.

Als ik met name programma’s als “Wegmisbruikers” zit te bekijken en dan Jacobus Spee, onze landelijke officier van verkeersbetutteling weer eens zijn propagandapraat hoor uitkotsen over de “Ergernisssen Top 10″, die overigens wel degelijk zo is als hij op papier staat, dan denk ik bij mezelf, natuurlijk kerel, lees jij geen kranten en kom jij nooit in de spits in het verkeer? Van de 10 miljoen (WTF??? zoveel???) snelheidsbekeuringen blijken meer dan 70% te zijn opgelegd voor snelheidsovertredingen van een paar kilometer te hard, die beruchte “tussen de 15 en 25 euri” prenten, die ome Koos overigens gemiddeld dan dus wel 140 miljoen euri hebben opgeleverd. Dan lees je dat agenten ervan balen dit soort neukprenten te moeten uitdelen, en aan de andere kant janken ze over gebrek aan respect voor het gezag? Ja, wat wil je nu als je als matennaaiertje dit soort kulprenten loopt uit te delen op straat?

Een paar berichten terug schreef ik al over de grove overtreding die ik had gepleegd en die bestraft was met wel 14 euro, gevolgd door mijn opmerking: “Ga toch eens echte boeven vangen!”, richting de dames en heren in blauw. Ik vrees dat deze opmerking niet exclusief aan mij behoeft te worden toegedicht, want mensen die het zat zijn, worden nu eenmaal burgelijk ongehoorzaam, en dat uit zich in vele kleine plaagstootjes, subtiele overtredingen.

De hele “Ergernis Top 10″ is gevuld met dingen waaraan wij ons ergeren, maar die stuk voor stuk kleine vergrijpjes zijn, zoals geen richting aangeven en links blijven plakken…. wat kan ons het nog boeien dat we ons niet aan deze regels meer houden, daarop wordt namelijk toch zelden of nooit bekeurd, net als nog net door rood rijden, of nog erger, het totaal negeren van verkeerslichten door voetgangers, fietsers en bromtuig?

Nee, mensen, als ik zo dagelijks eens de overdosis aan onverschilligheid op straat en in het verkeer observeer dan kan ik alleen maar concluderen dat iedereen een beetje geestelijk moe is geworden van het gelul en het niemand meer een reet kan boeien, en weet je wat… ze hebben nog gelijk ook, want ondanks mijn streven me als nette burger en verantwoordelijke ouder van mijn kinderen te gedragen, zie ik dat gedrag bij tijd en wijlen ook bij mij erin kruipen.

Weet je, wat kan mij het ook eigenlijk allemaal nog boeien, survival of the strongest, overleving van de brutaalsten…

Nu al helemaal dolgedraaid door de diverse feestdagen die elkaar in rap tempo opvolgen? Absoluut niet, gewoon het gevolg van een praktische oplossing. 

Sint is voorbij en de Kerst komt eraan. Ik heb al enkele jaren geleden de kunstboom weer afgeschaft (de kleine kroop niet meer over de vloerbedekking en inmiddels parket gelegd dus naalden geen bezwaar meer). Een aantal verhalen terug is al verhaald over het weekend direct na het vertrek van de Sint. Tijd om toen een kerstboom te scoren was er niet bepaald. Dus daarom nu op een doordeweekse dag maar even langs bij het tuincentrum. 

Daar hebben ze bomen te kust en te keur. Van klein en rond tot lang en smal en alles daar tussenin. Overleg met dochterlief over waar in de kamer de boom moet komen te staan en welke vorm en lengte hij dus moet hebben. Uiteindelijk, door de koude toch wel enigszins aangespoord tot snelheid, een boom gevonden die ook aan de bovenkant “mooi vol was” en aan de onderkant nog wel een stukje kon missen. Als praktische Hollandse weet ik namelijk dat het goedkoper is om een wat langere kerstboom korter te maken en de overgebleven takken te gebruiken voor kerststukjes, dan om daarvoor een bos aparte takken te kopen. 

Maar nu het volgende probleem, hoe krijg je dat kreng thuis? Daar heb ik bij de koop van mijn auto al over nagedacht, want ik ben wel blond (of blont of toch blondt?) maar niet dom. Toen al (augustus) heb ik besloten een cabrio te kopen omdat je dan makkelijk een kerstboom kunt vervoeren op de achterbank.  Dus zo gezegd zo gedaan. Dak opgevouwen in de achterbak, een paardendeken die toch nog in de achterbak lag over de achterbank en boom erin. Hij stak maar zo’n 1,5 meter boven het geheel uit… Ramen weer omhoog, verwarming op max en karren maar. 

En dan krijg je dus hele rare, maar ook lachende blikken die je nakijken en terwijl je rijdt hoor je…je raadt het al de wind door de Kerstboom waaien. 

PS De titel heb ik met toestemming gejat van mijn dochter die met deze uitspraak kwam en mij aanspoorde er een weblogverhaaltje van te maken. Ik ben benieuwd naar haar commentaar.

Rond deze tijd zie je stukjes over overdadig eten en bezinning tijdens de Kerstdagen verschijnen. Dat het eerste niet altijd nodig is om te kunnen genieten en dat het ander in vele vormen kan heb ik mogen ondervinden.

In de 23 jaar dat ik getrouwd ben geweest kookte mijn man (een hele goede toen inmiddels ex-chef-kok) tijdens de Kerstdagen. Deze culinaire hoogstandjes blonken uit door goede kwaliteit van de ingredienten en een eenvoudig aandoend maar heerlijk eindresultaat. Hierdoor en door met het diner te starten rond 16.00 en te eindigen rond 23.00 kon je volop genieten zonder je volgestopt te gaan voelen. In de gesprekken tijdens het diner had je dan ook tijd om heerlijk met je geliefde genodigden te kletsen en te discussiëren over de zin van het leven.

Toen hij nu ruim 3 jaar geleden overleed, viel er dus ook een gat tijdens de Kerstdagen. Maar de inmiddels ingesleten kerstvieringstraditie hebben we voortgezet in dezelfde vorm, zij het dat ik het eerste jaar heb gekookt.

Het tweede jaar echter gaf mijn dochter, toen 14, aan het plannen van het menu en het koken voor haar rekening te willen nemen. Nu stond zij bij niemand bekend als een keukenprinses. En hoewel zij zo nu en dan in het verleden enkele kooklessen van haar vader had gehad, meer dan een gebakken ei maken en het koken met de friteuse had ik haar nooit zien doen.

Ze meende het echter serieus en enkele weken tevoren werd het menu met behulp van Jamie Oliver, Ainsley Harriot en praktisch denken in elkaar gezet. Een boodschappenlijst werd gemaakt (die ik dus wel moest halen en betalen) en een keukenplanning opgezet. De dag vóór Kerst begon ze met het voorbereiden van enkele gerechten (het geheel zonder de hulp van Maggi, Knorr, Unox, Iglo etc.) en op de dag zelf ging ze verder met echt slechts af en toe een hele kleine aanwijzing mijnerzijds.

Haar menu:

Paté op een bedje van rucola met uienjam en toast
Franse uiensoep met knoflookbrood en kaas
Spoom
Gebakken slibtongfilets met aardappeltaartje en worteltjes
Lamskoteletjes met pommes salardaise (in ganzevet gebakken aardappeltjes) en ratatouille
IJs met bosvruchten

Haar opa en oma en ik hebben genoten van het geheel en de hele dag en avond hebben wij ons verwonderd over haar blijkbaar aangeboren talent. Je gaat dan ook nadenken over hulp van “boven”, wat er allemaal via genen wordt doorgegeven en hetgeen inzet en wil niet allemaal mogelijk maken. Bezinning was dan ook zeker een van de ingrediënten van een heel bijzondere Kerst. En haar trotse vader was in ieder geval “aanwezig”.

In de tijd na deze Kerst heeft ze zich overigens niet meer als kok laten zien in de keuken, maar heeft wel weer het koken voor deze Kerstdagen geclaimd. We zijn benieuwd…en misschien dat ze deze keer wel de smaak voor vaker koken te pakken krijgt.