Cultuurmakers en minnaars duikelen over elkaar heen om het hun toekomstig aangedane onrecht ten tonele te voeren in zo’n beetje elk medium wat zich daarvoor leent, met als grootste argument dat cultuur en erfgoed onlosmakelijkheid bij het Nederlanderschap horen en dus gesubsidieerd dienen te worden?

Het shockblog GeenStijl heeft afgelopen weken al fijntjes de vingers op de pijnlijk gevoelige inkomstensnaren van kunstenaars gelegd, zij het in de negatieve zin van het woord. Schrijvers die ettelijke tienduizenden euro’s subsidie hebben getoucheerd met als intentie een nieuw boek te gaan schrijven, iets wat in alle getoonde gevallen een illusie is gebleven, echter het geld is wel aangepakt en opgemaakt. In de ogen van hardwerkende mensen die gemiddeld 40 uur per week op hun poten staan om ervoor te zorgen dat de rekeningen betaald kunnen worden, de kinderen gevoed, gekleed en geschoold kunnen worden, steken dit soort berichten uiteraard als geen ander, want zijn het geen zweverige klaplopers die dankbaar misbruik hebben gemaakt van de grote linkse graaipot met subsidies? Gratis geld? Waarom krijgt schrijver dezes geen subsidie voor het met regelmaat produceren van prima leesbare maatschappijkritische, open en eerlijke blogs?

Waarom moet een schilder, beeldhouwer, dichter of schrijver gesubsidieerd worden om een werk te maken? Waarom moet een symfonieorkest gesubsidieerd worden om concerten te geven? Zou het werk wat gemaakt of uitgevoerd wordt niet voldoende interesse moeten wekken voor het publiek om hieruit de kosten te kunnen dekken? Is het niet gewoon het spel van vraag en aanbod? Waarom moet elke burger meebetalen aan wanstaltige producten als radio 5 en 6, uitvoeringen van klassieke werken door grote orkesten, dansuitvoeringen van grote balletten, uitvoeringen van opera’s en operettes, uitvoeringen van wazige toneelstukken die niemand snapt?

Waarom kunnen grote musicals overal ter wereld wel op commerciële basis draaien zonder tonnen subsidie? Waarom krijgen grote artiesten als Madonna, Trijntje Oosterhuis, Youp van ‘t Hek, Michael Bubble wel een theater kostendekkend vol? Waarom krijgen bioscopen dan geen subsidie, want ook film hoort bij de schone groep cultuuruitingen? Laat ik duidelijk zijn dat ik bereid ben om een kaartje te betalen voor een mooi concert, een mooie dansuitvoering of een hillarisch cabaret, wetende dat ik met die 22,50 tot 35 euro meebetaal aan een kostendekkende show die niet meevreet uit de ruif der onrendabelen. Ik ben zelfs bereid om over de 100 euro te betalen voor een grote commercieel opgezette musical van meneer van der Ende en consorten, of een concert van een bekende popgroep of zanger(es). Dat wil ik zien, beleven en dus betaal ik wat het kosten moet, wetende dat alleen de mensen die met mij in de zaal zitten ervoor betalen, en niet de rest van Nederland ook een beetje. Laat opera-, operette-, toneel- of balletliefhebbers dus ook maar de werkelijke kosten betalen voor hun vertier, dan kost een kaartje maar 100 euro. Vaak zijn bezoekers van dergelijke uitvoeringen bovendien nog uit de niet onbemiddelde top van de Nederlandse inkomens, dus tenzij je gierig bent zeur je niet.

Ik vroeg me in de titel al af of grote kunstenaars als van Gogh en van Rijn gesubsidieerd waren? Ik weet bijna zeker dat beide heren amper konden leven van hun inmiddels onbetaalbare doeken, en helaas lijkt het dat het maar weinig kunstenaars gegeven is om tijdens het leven van hun gave te kunnen leven, alhoewel mannen als Wolkers en Mulish volgens mij niet echt aan de hongersnood lagen, maar wellicht door subsidies? Ik heb wat familie in de tak beroepsmuzikant, en eerlijk is braaf, je moet wel heel goed zijn wil je hieraan een boterham kunnen verdienen, en veel muzikanten geven dan ook les om voldoende inkomen te hebben om te leven. Mannen als Bach, Beethoven, de familie Strauss? Volgens de geschiedenis briljante componisten met een lege bankrekening, en niet meer dan de eer en faam om voor de groten der aarde hun werken te mogen uitvoeren. Hun fameuze werken zijn inmiddels ontelbare malen in super digitale kwaliteit opgenomen en vastgelegd, dus gaan nooit verloren. Zij die deze werken live door een echt orkest uitgevoerd willen horen, en niet vanaf een CD of DVD zullen hiervoor gelijk ondergetekende in de buidel moeten tasten en aan de kassa de werkelijke prijs moeten betalen voor dat exclusieve genot, wat voor vele normale Nederlanders niet eens financieel is weggelegd.

De subsidiekranen die tientallen jaren onder geldverslindend links wagenwijd hebben opengestaan om allerlei onrendabele groepen klaplopers te voorzien van gratis geld, gaan nu zo goed als dicht, en druppelen alleen nog in potjes die daadwerkelijk ook iets nuttigs doen met het verkregen geld. Terecht in mijn ogen, want als je in je vak niet goed genoeg bent om je eigen brood te verdienen, dan heb je wellicht het verkeerde vak gekozen. Het is nooit te laat om om te scholen naar een wel maatschappijproductief beroep toch?

Share

In de éénentwintigste eeuw lijkt het alsof de huidige generatie kinderen het begrip “boeken”, behalve dan voor school, inmiddels net zoals de compact audio-cassette, bandrecorder en de LP met draaitafel, ook wel pick-up genoemd, niet meer (willen) kennen, en dat onze kids voornamelijk digitale informatie tot zich nemen. Lezen hoort daar sowieso, vanwege het klaarblijkelijk stoffige imago, niet bij, en is in hun ogen een bezigheid voor ouders, grootouders, bejaarden en rimpelsouriers.

Ik moet eerlijk toegeven dat ik, mede omdat ik zakelijk door vaak dikke pakken papier heen moet tijgeren, het ouderwetse leesboek met hierin een spannend of meeslepend verhaal ook lang heb vermeden, en dat eigenlijk onze recente vakantie op Curaçao aanleiding was om het boek van mijn liefje, een Engelstalige spannende spionageplot, ter hand te nemen en in bijna één ruk uit te lezen. Opeens realiseerde ik me dat lezen verdomde ontspannend kan zijn, en je gedachten verplaatst van je dagelijkse beslommeringen, naar het verhaal waarin de auteur je wil meenemen.

Aangezien ouderwetse boeken, behalve ruimte, ook het nodige gewicht hebben, en ik bovendien weer helemaal moet gaan herontdekken welk genre mij het meeste boeit en ik ook niet ineens veel boeken ga kopen om hierachter te komen, besloot ik heel modern om zo’n moderne e-reader aan te schaffen. Deze verbluffend kleine lichtgewicht apparaatjes kunnen tot wel 3500 z.g.n. e-boeken in zich herbergen, en maken om deze te lezen gebruik van een nogal opzienbarende schermtechniek, genaamd “E-Ink”, vernoemd naar het bedrijf dat deze displaytechniek produceert en verder ontwikkelt. Het idee van E-Ink kwam van iemand die het voor zich zag dat krantenkoppen interactief zouden moeten kunnen bewegen, knipperen of veranderen, maar wel in de papieren editie, resulterende in een proefuitgave van een krant met hierin een knipperende headline (gevoed door een klein plat batterijtje en een stukje geintegreerd electronisch papier).

Ik moet eerlijk toegeven dat de reader die ik heb aangeschaft, een Amazon Kindle 3, welke met de nieuwste generatie E-Ink schermen (Pearl) is uitgerust, leest als een echt papieren boek, zelfs of beter nog, ook in de volle zon. Uiteraard is de keerzijde gelijk een echt boek, dat je in je bed of in het vliegtuig een leeslampje moet gebruiken om je boek te lezen, dus net echt. Het missen van de geur en het gevoel van een boek, wat je her en der nogal eens leest in recenties van de diverse readers, is in mijn ogen een beetje spijkers op laag water zoeken in een poging vast te houden aan “dode bomen” boeken?

Na deze lange introductie kom ik uiteindelijk op de titel uit, want het was al een hele kluif om deze Kindle te kopen en in Nederland te krijgen, zeker omdat Amazon een Amerikaans bedrijf is. Als je de Kindle, die op de voordeur in de aanbieding staat vanaf 139$ (104 euro excl. invoerrechten en verzendkosten), in je winkelwagentje stopt en probeert af te rekenen krijg je de mededeling van Amazon dat vanwege auteursrechten dit apparaat niet buiten Amerika verkocht mag worden. Na een hoop gezoek kwam ik uiteindelijk onderop de site de knop “Kopen buiten Amerika” tegen en kon ik exact hetzelfde apparaat, met exact dezelfde firmware wel bestellen, en na afrekenen was het ding keurig verpakt per UPS uiteindelijk drie dagen later in huis.

Ok, nu heb je een in principe leeg boek gekocht, waarop alleen een welkomsbericht en de handleiding in e-formaat te lezen zijn, en aangezien ik heel benieuwd was of zo’n e-boek nu werkelijk de echte leeservaring kon benaderen moest ik dus op zoek naar boeken. Nu is dat laatste in eerste instantie niet zo’n probleem, tenzij je op zoek gaat naar recente boeken van schrijvers die nog boven de grond aanwezig zijn. Er zijn diverse websites waarop boeken waarvan het auteursrecht is vervallen (geschreven vóór 1923) te downloaden zijn voor de diverse e-readers, maar deze zijn voornamelijk in het Engels (niet echt een probleem) en niet iedereen zal er trek in hebben om werken van Homerus of ”Willem Schudspier” als licht leesvoer te gaan absorberen.

Nu heeft Amazon, van huis uit een hele grote electronische boekenleverancier, dit heel slim opgelost, want je Kindle is via je Amazon account, direct gekoppeld, inclusief je creditcard, aan hun boekenwinkel, en kan je via de aanwezige Wifiverbinding, zelfs vanuit een McDonalds, binnen 60 seconden een boek kopen wat direct op je Kindle wordt gezet om te lezen. Je zou dus denken, goed geregeld en normaal betaal je ook voor een papieren boek, dus waarom niet voor een e-versie?

Maar dan komt de aap uit de digitale auteursmouw lijkt het, want laat ik nu mijn oog laten vallen op het laatste nieuwe boek van Dan Brown, “The lost symbol”, als eerste leeservaring op mijn e-reader. Nou, dat kon ik dus vergeten, want dit boek was vanwege Amerikaanse auteursrechten niet in de Engelse versie in Europa te koop. Mijn eerste reactie was er een van “What the fuck?”, zijn mijn harde euro’s voor die uitgever niet interessant dan?

Nee, dat had ik helemaal verkeerd begrepen, want een schrijver publiceert zijn werk via een uitgever, en die bepaald wie, wat, waar, wanneer en voor hoeveel je er mag kopen van hem. Ook via de Engelse co.uk Amazon site, die dus wel binnen Europa ligt, kon ik het boek niet kopen. Uiteindelijk heb ik, om mijn steeds groter wordende nieuwsgierigheid naar het e-lezen te bevredigen, Tom Clancy’s “The hunt for Red October” via Amazon gekocht, en dan is boeken kopen ineens weer relatief leuk, want voor 7 euro koop je een boek wat in de winkel toch snel boven een tientje moet kosten.

Deze ervaring rijker, heb ik mij eens verdiept in deze auteursrechten, en kwam erachter dat je te maken hebt met organisaties (uitgeverijen voor boeken, platenbazen voor audio, filmproducenten voor video, softwareboeren voor spelen) die op de laatste na nog gestoeld zijn op wetgeving en werkwijzen die begin 1900 zijn ontwikkeld en nooit meer zijn gewijzigd. Ze houden krampachtig vast aan de oude werkwijze van distributie en rechtenbescherming, terwijl de hele wereld waarin hun producten worden afgenomen inmiddels qua ontwikkeling al dik honderd jaar verder is. Boeken op papier zijn uit, muziek op LP, cassette en CD zijn uit, films op DVD nog net niet, maar met de hele HD en 3D hype binnenkort vervangen door Blue-ray, of zelfs helemaal digitaal gestreamd via breedband internetverbindingen.

De consument wil zelf kunnen bepalen waar, wanneer en op welke manier hij een bepaald product van een van deze leveranciers wil afnemen, en bovendien daarna kunnen beschikken over het product waar hij voor betaald heeft. Vooral dat laatste lijken de heren uitgevers alweer niet te snappen.

Als ik bij de Bruna een boek koop, en hiervoor een stapeltje euro’s betaal, dan mag ik daarna met dat boek doen wat ik wil. Ik kan het lezen, als ik wil zelfs honderd keer lezen, ik kan het volkladderen, bladzijden eruit scheuren, verbranden, uitlenen, “kopieëren, inscannen, vertalen” of zelfs weggeven. Voor twaalf euro vijftig kan en mag ik met dat boek “bijna alles” doen wat ik maar wil, en geen uitgever die me hierin maar een strobreed in de weg kan en gaat leggen. Je zou dus denken dat je voor een e-boek dezelfde mogelijkheden zou moeten hebben, want het enige wat er verandert is de drager van het verhaal. In plaats van milieubelastend papier en inkt is het verhaal nu netjes in een bepaald boekformaat verpakt als ongrijpbare digitale bitjes en bytjes, maar de inhoud is identiek, en dus ook je gebruiksrecht zou je denken. Hetzelfde geldt overigens als ik zou besluiten mijn dure Blue-Ray films als onderzettertjes te gebruiken, want ook daarvoor heb ik betaald.

Nou, niet dus! Sommige uitgevers beveiligen hun boeken met een eigen of bij Adobe ingekochte beveiliging genaamd DRM (Digital Rights Management), en dit DRM beperkt het gebruiksrecht tot slechts één gebruiker/computer/reader. Als je een boek dus uithebt kan je het niet weggeven aan een vriend of vriendin die het ook graag wil lezen, want die mag gewoon opnieuw betalen ervoor. Sommige DRM beveiligde boeken mag je twee weken uitlenen op sommige readers, maar enige vorm van standardisering hierin is ver te zoeken. Kortom, het gemak van een hele boekenkast bij je hebben in één dun digitaal leesplankje wordt al weer aardig verstierd door een groep uitgevers die uit alle macht proberen meer geld te verdienen aan een nieuw medium dan aan hun inmiddels tanende “dode bomen” medium. Ik snap ze overigens wel, want een e-boek (ca. 1,5 Mb) is met één klik verstuurd naar om het even hoeveel gebruikers, dus na het leveren van een digitaal product is kopieëren kinderlijk eenvoudig vergeleken met een papieren boek, maar daarvoor betaal je eigenlijk toch ook? Nog iets onmogelijks? Je kunt iemand geen e-boek voor zijn verjaardag geven, want de DRM koppelt het boek aan de koper en niet de jarige? Vreemd genoeg bepalen uitgevers dus ook dat een Nederlander een in Amerika uitgegeven boek niet legaal mag kopen zoals ik meermaals heb ervaren inmiddels, terwijl ik tijdens mijn vele trips naar de USA deze boeken in papier formaat gewoon bij elke bookstore kan kopen?

Op deze manier ga je gebruikers van e-readers dus weer massaal dwingen om via de minder legale wegen aan hun boeken te komen, en neem van mij aan, die zijn er in overvloed op het internet te vinden, letterlijk duizenden boeken per dag komen er voorbij, en allemaal DRM vrij in diverse talen.

Lees me niet verkeerd, want ik ben meer dan bereid om voor een goed boek geld te betalen, en een tot de nok gevulde boekenkast in mijn slaapkamer is hiervan het stille bewijs, maar het ouderwetse en betuttelende gedrag van uitgevers die het vertikken om zich aan te passen aan de huidige eeuw maakt dat hun klanten min of meer gedwongen worden om naar alternatieven te zoeken. Laat het aan de uitgevers over om van iets logisch als auteursrechten, het terechte feit dat schrijvers betaald dienen te worden voor hun creatieve werken, iets kroms te maken. Het geheim van dit paranoia gedrag bij uitgevers lijkt hem te liggen in het medium, wat vergeleken met traditionele media heel makkelijk te verveelvoudigen is op een gemiddelde computer.

In dat kader lijken de boek uitgevers hetzelfde verkeerde pad in te slaan wat producenten van audio en video hiervoor al zijn ingeslagen, en wat de kat letterlijk op het spek bindt als het gaat om het illegaal gebruiken van auteursrechtelijk beschermde werken. De zoveelste gemiste kans van een stel stoffige boekenwurmen als je het mij vraagt… jammer! Maar nu geen huilie-huilie doen als mensen weer massaal vanaf het internet jullie dure boeken illegaal op hun e-readertje gaan plempen hoor! Zorg dat er een goed aanbod is op het internet, met normale gebruiksrechten, dan heb je daarna tijd over om aanbieders van illegaal materiaal op te sporen en te vervolgen lijkt me zo. Kwestie van vraag en aanbod, zoals dat al eeuwen geldt in de handel.

Share

Omdat ik toch wel nieuwsgierig was geworden of deze persoon een uitzondering was, of dat het klaarblijkelijk een bestaand fenomeen op het internet was, waarvan ik het bestaan (bij gebrek aan interesse) niet wist, ben ik vervolgens via de site die deze webcamlink verzorgde eens gaan kijken.

De site, met de eenvoudig te onthouden url www.ww.com toont behalve een rits mededelingen van huishoudelijke aard en het aantal online zijnde webcams, bovenin in een soort filmstrip de eerste zes van de soms wel 300+ webcams die via die site live hun beelden het internet opspugen, en met de klikbare woorden Previous en Next kan je vervolgens de laatste snapshot van alle online zijnde webcams doorbladeren, en door erop te klikken de webcam in een apart venster openen.

De site is tegen kleine kinderoogjes “beveiligd” met het simpele zinnetje “child safe is on click here to switch it off“, en als je inderdaad op deze link klikt en de woordjes on en off wisselen van plek, dan komt de bagger van het internet pas echt bovendrijven en is het over en uit met de onschuldige puppy webcams op het filmstripje.

Voor diegene die deze exercitie wensen te ondernemen? Ik waarschuw alvast, zorg dat je een teiltje in de buurt houdt voor het geval je ontbijt/lunch/avondeten ineens de andere kant op wil. Voor de resterende lezers zal ik proberen redelijk plastisch te omschrijven wat je zoal ziet op webcams die mensen dus vrijwillig in hun eigen huis ophangen of neerzetten en tonen aan de wereld.

Allereerst zijn er de webcams die wachtkamers, wasserettes, parkeerplaatsen en dergelijke vastleggen, en waar je mensen ziet in en uitlopen bezig met hun dagelijkse dingen. Vervolgens zijn er mensen die bijvoorbeeld hun nest puppies via een webcam in de gaten houden, en één heeft zelfs een tamgemaakt hert in een slaapkamer, wat je kan bewonderen via het net.

Uiteraard heb je dan de exhibitionisten, die er niet voor schromen om zichzelf schaamteloos tentoon te stellen op het net. Hadden we net al het stel hierboven omschreven, het GeenStijl artikel update nog met een andere Henk en Ingrid, mensen die de hele godganselijke dag in pyama cq duster op een bank hangen en TV kijken, en zich hierbij tentoonstellen in hun volle “glorie” op het internet. Zo zijn er bijvoorbeeld een 65+ stel Duitse naturisten mannen, beide corpulent, die de hele dag rokend, in hun vette blote reet op een soort slaapbank zitten/hangen/liggen te laptoppen, en het eindigt bij de vele, vaak moddervette, en gezien de pathetische slappe worstjes, impotente rukkers, die u als kijker een ruime blik gunnen in hun kruis, hun “joystick” al dan niet in de hand, waaronder de waarschijnlijk 30-jarige Heiko uit Duitsland, terwijl ze uren aan dat levenloze stukje vlees aan het sjorren zijn, of er nog veel vreemdere strapatsen mee uithalen. U herkent ze eenvoudig aan het feit dat de meeste mannen geen kleding dragen, of dat u even moet gokken wat het nu is wat u eigenlijk ziet op het plaatje… Overigens heren van de politie? Er zit zelfs een rasechte pedo te cammen voor u, die zich op foto’s van kleine kinderen zit te bevredigen, dus doe uw ding!

Gisteravond mocht ik nog ongevraagd getuige zijn van een redelijk stevig gebouwd stel uit Engeland met een webcam in de slaapkamer, alwaar de redelijk fantasieloze Engelse man, uiteindelijk zijn wederhelft, ten overstaan van de gehele voyerende internetpopulatie, een beurt gaf, om vervolgens zonder enige vorm van naspel het licht uit te doen, om te rollen en te gaan knorren. Wat voor een zinloos bestaan heb je dan om dit op zijn zachtst gezegd matige liefdesspel te delen met de wereld?

Ik weet dat ik voorzichtig moet zijn met een waardeoordeel vellen over mijn medemens op deze aardbol, en dat er klaarblijkelijk mensen (hoofdzakelijk mannen) zijn die erop kicken om zichzelf te bevredigen voor de camera op internet, wetende dat er wellicht vele andere mannen dit bewonderen. Uiteraard is dat de basis van onder andere de pornoindustrie geweest en series als Big Brother, namelijk elkaar stiekum begluren tijdens van alles en nog wat. Het blijft uiteraard een afvoerputje van het internet als je mij vraagt, seks en internet zijn onlosmakelijk verbonden met elkaar, maar wat een trieste vertoningen af en toe.

Nogmaals… uw bezoek aan genoemde NSFW site is geheel op vrijwillige basis, ik heb u gewaarschuwd… enjoy

PS

NSFW = Not Suitable For Work

Share

Als je na een dag online staan de stemming eens bekijkt en dan constateert dat ruim 25% van de respondenten het klinkklare onzin, geldverspilling, afbraak van woonboten, en wat al niet meer voor aperte onzin vindt, en dan vraag je je vervolgens af welke mensen er achter deze vaak onleesbare en ongenuanceerde plempsels zitten. Of je nu voetbalfan, Oranjefan, voetbalhater, of Oranjehater bent, de twee jaarlijkse toernooien EK en WK maken toch iets heel idioots los onder onze bevolking. Van burger tot buitenlui hijst zich in de meest afzichtelijke oranje meuk (Ok, de bavariameisjes zijn hierop een positieve uitzondering als je het mij vraagt), verpakt zijn huis in de oranje folie, spuit zijn oude auto oranje, en rijdt rond met van die wapperende oranje vlaggetjes, wippies, wuppies, mumzels en wat al niet meer op zijn antenne of aan zijn spiegel, en kan de hele dag niet anders als fulmineren over de fantastische resultaten van ons Oranje tot nu toe.

De media noemt dat inmiddels gewoontegetrouw de oranjegekte die los is gebarsten, maar wat is dat nou eigenlijk? Met een aantal die-hard Feijenoord maar ook Ajaxfans in mijn directe omgeving snap ik een zekere adoratie jegens een bepaalde voetbalclub helemaal, en dit soort fans staan dan ook achter hun club in goede en slechte tijden. Maar hoe zit dat nou met de Oranjefans?

Naar mate een Nederlands elftal verder komt in een toernooi, lijkt de gekte kwadratisch toe te nemen, evenals het aantal zelfbenoemde bondscoaches overigens, om uiteindelijk meestal te eindigen in een ultiem hoogtepunt van desillusie, omdat we het weer (net) niet hebben gehaald. Als Feijenoord of Ajax verliezen dan hebben de fans er flink de péé in, maar dat is het dan ook. Maar als Oranje het ultieme treetje alweer niet weet te halen, in bovendien een controversiële draak van een wedstrijd, dan haakt een flink stuk Oranje fans direct af en begint vooral op internet zijn of haar gal te spuien over deze wanprestatie van ons team. Het azijnzeiken is begonnen.

Even terug naar de vraag of het terecht is dat je een nationaal voetbalteam mag huldigen, wat notabene tweede is geworden op een wereldtoernooi, als één van de 32 landen die zich wisten te kwalificeren, en of dat geld mocht kosten en zo. Dan lees je vervolgens reacties als “alleen de eerste plaats telt”, “daar gaan onze belastingcenten weer”, “ze slopen alleen maar woonboten, ik zou ze aanklagen”, en meer van dit soort braaksel. Weten die zure zeikers niet hoeveel landen deze wereld telt, en dat tweede daarvan worden absoluut geen schande is? Een zilveren of bronzen medaille op het onderdeel “klootschieten” tijdens de Olympische spelen wordt toch ook gehuldigd bij terugkomst in ons landje?

Als je de beelden van de huldiging had gevolgd, dan had je tienduizenden, toch nog redelijk gefrustreerde Oranjefans gezien, die lachten, lol hadden, hun helden een terechte hulde brachten, en een probleemloos verlopend feestje van een toernooi met een rare nasmaak. Zie het als een vrolijke en positieve afsluiting van iets wat net niet helemaal top was.

Als ik dan op basis van mijn levenservaring de gemiddelde azijnzeiker die het allemaal k.u.t. vindt eens inschat, dan zit er op internet minimaal een groep infantiele analfabeten (herkenbaar aan onleesbare zinnen zonder interpunctie en correcte spelling) die alleen maar plempen omdat het kan. Enige intelligentie boven het peil van octupus Paul moet direct in twijfel getrokken worden als je het tracht te lezen. Er straalt een zeker hooligan gedrag vanuit, met als enige doel, dwars tegen de grootste gemene deler in, een dwarse mening te plempen. De standaard denominatie voor dit soort vaak pukkelende pubers met een beheersing van het Nederland gelijk een soepschilpad is overigens een internet trol, en daar zit het net met zijn vele blogs inmiddels vol van, gluur maar eens op GeenStijl of Spitsnieuws.

Waarom? Gebrek aan aandacht? Gebrek aan intelligentie? Gebrek aan opvoeding? Roept u maar!

Gelukkig is ruim 75% van de net zo teleurgestelde Oranjefans als ik wel zo intelligent om te snappen dat de prestatie die van Marwijk en zijn spelers hebben neergezet, voor een pukkel als Nederland op deze aarde, van toch wel bijna epische importantie is, en je deze spelers op passende wijze voor het vertegenwoordigen van ons land mag bedanken hiervoor. Het spel wat gespeeld is was absoluut niet prijzenswaardig, bevatte aan beide kanten onnodig harde doodschoppen, al dan niet gestuurd door een dubieuze scheidsrechter, die niet voor niets de hoofdrol speelt in de documentaire “Kill the referee”.

Geef het volk brood en spelen, organiseer een feestje na afloop en hoppa, het leeuwendeel van je onderdanen heeft niet eens door dat ze met een beetje pech de komende vier jaar (als ze dat al halen) dubbel zo hard genaaid gaan worden door Paars +, wat letterlijk klinkt als een vreselijk fout wasmiddel. Als je dan geld in de vergelijking gooit als rem op een volksfeest, dan snap je het concept niet helemaal, bij gebrek aan opletten tijdens geschiedenisles.

Ik wens u allen een prettig leven, en hou in de gaten dat de meeste azijn uiteindelijk een opzettelijk mislukte versie van goede witte wijn is, dus doe er uw voordeel mee. Proost dus maar en over twee jaar is er de EK versie revanche op onze paellavrienden, die we volgens onze alu-hoedjes middels deze overwinning hebben gered van de economische ondergang als een tweede Griekenland.

Share

In de opbouw naar de wedstrijd toe werd geen enkele mogelijkheid geschuwd om de winst van Nederland vooraf al te verifiëren, lopende van een bijna seniele 3,5 jaar oude, notabene Duitse, octopus, via een kanarie naar een kruidenvrouwtje uit Afrika. De voorspellingen uit deze zweverige hoek liepen uiteen, en daar waar Spanje als winnaar uit de bus kwam, wisten de Nederlanders alles wat krom was wel weer recht te lullen, ten faveure van Nederland, want potverdomme, wat zijn we tijdens een EK of WK toch ineens met zijn allen patriot in hart en nieren.

Graadmeter met een in mijn ogen duidelijke experte mening was René van der Gijp bij VI Oranje wel, en ondanks dat ik niet wilde horen dat hij Spanje veruit favoriet vond, en bijna orgastisch kon orakelen over de kwaliteiten van mannen als Ramos en Iniesta, bekroop bij mij het gevoel toen al dat hij wel eens heel erg gelijk kon krijgen. Spanje speelde het hele toernooi op één wedstrijd na gewoon goed voetbal, daarbij ongetwijfeld geholpen door het feit dat de halve Barcelona selectie in het nationale team speelt, en die gasten elkaar dus al het gehele jaar blind weten te vinden tijdens de nationale competitie, daar waar Oranje toch een bij elkaar geraapt clubje toptalenten is wat verre van in één team speelt gedurende het seizoen.

Het trieste record uit mijn titel slaat eigenlijk wel op meerdere dingen, maar voornamelijk op de biljartbal kale scheidrechter Howard Webb, die het twijfelachtige nieuwe wereldrecord kaarten uitdelen tijdens een finale op zijn naam heeft gezet, te weten 14 stuks, waarvan 9 stuks voor de mannen van van Marwijk. Waren ze allemaal terecht? Zeker niet, alhoewel sommige kaarten eigenlijk ineens rood hadden kunnen zijn, kijkende naar de Kungfu actie van Nigel de Jong op zijn tegenstander Xavi Alonso. Geen enkele poging om de bal te spelen, maar een regelrechte moordaanslag op de borstkas van de Spanjaard. Andersom werden vele overtredingen aan Spaanse zijde niet gezien of niet bestraft met geel, daar waar aan Nederlandse zijde wel vrolijk het geel regende. Om maar even de komplete fractie van blind zijn bij het niet toekennen van een hoekschop niet uit het oog te verliezen. Zelfs Stevie Wonder had gezien dat de ingeschoten vrije trap afketste op een Spaanse speler om vervolgens over de achterlijn te gaan, maar nee, het arbitrale trio zag even niets, met een minuut later uit de uittrap en een nog ziedend Nederlands elftal, de treffer van Iniesta, die overigens ook buitenspel stond, alweer niet gezien, de vrolijke duikelaar die vervolgens Heitinga ook nog even een rode kaart aannaaide met een prachtige duikel over zijn eigen ego na een schouderklopje van Heitinga, want meer was het niet.

Laten we Howard Webb eens bekijken. Hij floot een eerdere wedstrijd van Spanje tegen Zwitserland, waarbij het machtige Spanje verloor, tegen een land als Zwitserland notabene. Ook aan dit verlies had Howard Webb een grote bijdrage geleverd, en zo boos als Nederland nu op deze Engelse ex-politiagent is, zo boos waren de Spanjaarden toen terecht ook op hem. Hij had dus nog iets goed te maken tegenover Spanje, zou je kunnen suggereren. Hij is overigens de eerste Engelse scheidsrechter sinds 1947 die een WK finale mocht fluiten, ondanks zijn nogal bedenkelijke prestaties gedurende de andere wedstrijden in het toernooi. Nee, Webb heeft heel effectief de wedstrijd kapotgefloten, en 98% van de mogelijke pogingen tot een opbouw richting het Spaanse doel afgefloten voor soms vakkundig duikelwerk van de Spanjaarden. Er wordt zelfs gesuggereerd door de alu-hoedjes op de wereld dat de uitslag van het WK al van tevoren vast stond met Spanje als winnaar, omdat dit de wankele Spaanse economie een boost zou geven en voorkomen dat Europa met een paella-versie van Griekenland in zijn maag zou komen te zitten.

Overigens is de meeste kritiek op Nederland afkomstig van de Engelse pers, waar termen als aanslag, onsportief, slopers etc de Oranjespelers, waaronder van Bommel en de Jong al de gehele week voor de wedstrijd werden toegedicht, kranten die Webb ongetwijfeld ‘s-ochtends bij de thee heeft gelezen en hieruit een beeld heeft overgenomen. Daarbij, als er een bevolking de handen in eigen boezem mag steken dan zijn het wel de Engelsen. Heb je ooit een gemiddelde premier league wedstrijd gezien en de overtredingen die daar worden gemaakt? Daarbij vergeleken waren de mannen van Oranje gisteren koorknaapjes, en daar waar de Engelsen over hun eigen wangedrag op het veld roepen dat het een mannensport is en dat ze geen mietjes moeten zijn, hebben ze de bek vol over wat (on)nodig harde tackels van Oranje, die vergeleken met de stijl van de Engelse horken van het voetbal in ieder geval met veel meer stijl en souplesse werden gemaakt. Niet voor niets is het Engelse team met de staart tussen de benen zo vroeg het toernooi uitgeschopt. Niet omdat ze zo goed voetbal speelden, iets waar de Engelse pers ook de bek niet vol genoeg van kan hebben als het gaat over het Spaanse versus het Nederlandse spel. Bah, wat een arrogante, over het paard getilde , kortzichtige pseudojournalisten zitten daar. En maar roepen dat ook zij deze sport hebben uitgevonden…. sure my ass !!

De door de FIFA o, zo graag getoonde HD super-slow motion beelden maken twee dingen helder, namelijk dat het in slow motion vele malen erger lijkt dan het in volle snelheid is, maar belangrijker, dat heel veel kaarten en vrije schoppen gegeven worden op een “niks aan de hand” spelsituatie, waarbij iemand letterlijk struikelt over het gras, de bal, zijn veters of zijn dikke ego, netjes afgewerkt met een schwalbe omdat dat nu eenmaal bij het kunstje hoort. Als je bovendien gelijk nog kreunt, kermt, rollebolt, naar je ledematen grijpt of je hoofd, steunt, schreeuwt en wild zeurt om een kaart, dan ben je een van die zwaar overbetaalde topvoetballers van tegenwoordig lijkt het en hoor je erbij.

Een ander triest record is uiteraard het feit dat we driemaal gefaald hebben om van een finaleplaats een wereldbeker te maken, en dat ondanks de schoppartij van beide zijden het beste acterende team uiteindelijk de winst heeft gepakt, hierbij geassisteerd door een arbitraal trio waarvan de onpartijdigheid op zijn minst in twijfel getrokken kan worden. Ondanks de spanning een beetje een anti-climax, althans, zo voelt het denk ik bij iedereen. Geen wereldtitel, geen mooi voetbal, geen mooi toernooi, blunderende scheidsrechters, een graaiende despoot Blatter en zijn FIFA, en Afrikanen die met een paar prachtige stadions blijven zitten waarin niemand meer zal spelen.

Afkitten en hele grote zwembaden van maken dan maar?

Share

Soewieso raak ik niet zo snel meegesleurd in de Oranje-gekte en de groepswedstrijden waren voor mij als niet die-hard voetbalfan nog geen aanleiding om hier anders over te gaan denken. Slecht voetbal, grote teams met een lange historie in toernooien als het WK en EK, die roemloos naar huis werden gestuurd, heel veel kaarten en arbitraire dwalingen, kortom, nog niets om opgewonden van de raken zolang Oranje er de dupe nog niet van is geworden.

Maar goed, dit weekend de krakers Engeland-Duitsland, en Argentinië-Mexico op de rol. Engeland en Duitsland die elkaar door de jaren heen al vaker hebben bestreden en die beiden een totaal andere stijl van voetbal spelen, versus een potje Latin-American street fussbol, met als clown aan de Argentijnse lijn ex coke snuiver Diego Maradonna. Beiden wedstrijden hadden de potentie om eindelijk eens bezienswaardig voetbal te gaan opleveren.

Was het toernooi al een door arbitraire blunders geteisterd evenement, de wedstrijden van afgelopen weekend hebben dit in negatieve zin nogmaals onderstreept. Een zuiver doelpunt van Engeland, de gelijkmaker 2:2, en minimaal een halve meter achter de doellijn, werd door de arbitrage niet toegekend. Een doelpunt wat op dat moment een keerpunt in de wedstrijd had kunnen zijn en wellicht ook de afloop had kunnen beinvloeden. Vervolgens een eerste doelpunt van de Argentijnen vanuit een overduidelijke buitenspelpositie, waarbij bovendien door een foutje in de stadionregie, die de beelden op de grote schermen in het stadion regelt, de buitenspelsituatie, inclusief een getrokken lijn, toonde aan iedereen in het stadion, met een bijna opstand rond de scheidsrechter en zijn grensrechter tot gevolg. En toch krijgt Argentinië dit doelpunt toegekend. Ongekend en ongehoord onrechtvaardig, dat een scheidsrechter die samen met het hele stadion op een scherm ziet dat hij een foute beslissing heeft genomen, zijn ogen moet sluiten en die beelden moet negeren.

Als dit geen doelpunt is dan weet ik het niet meer, alhoewel de FIFA wellicht gewoon de doellijn even verplaatst om haar gelijk aan te tonen.
httpv://www.youtube.com/watch?v=W3fMJ40fF0k

Ongehoord, onrechtvaardig en in deze tijd van technische hulpmiddelen ook totaal onnodig. Zelfs de TV camera’s, en dat zijn er bij moderne toernooien tegenwoordig nogal wat, konden binnen 30 seconden, vanuit alle standpunten, van beide arbitrale blunders aantonen dat het daadwerkelijk foutieve beslissingen waren. En dit heeft diverse teams in de groepsfase ook al hun plek gekost, denkende aan de USA, die een doelpunt door de neus werd geboord, terwijl dit wel min of meer beslissend was.

De FIFA, onder de dictatoriale leiding van de aantoonbaar corrupte Sepp Blatter, een bejaarde despoot die zijn laatste herverkiezing onder het mom van financiële hulp heeft gekocht bij de Afrikaanse voetbalbonden, roept dat electronische hulpmiddelen nooit zullen komen en dat alles binnen de lijnen mensenwerk blijft, want er moet passie in het spel blijven. Deze bejaarde alleenheerser met vergrote prostaat en erectieproblemen laat zich vorstelijk betalen door de FIFA en is niet van plan deze prima positie op korte termijn af te staan aan iemand die wel verstand heeft van modern voetbal.

Samen met vier droogstaande rimpelsouriers in de IFAB, overigens nu met twee Engelse, een Schot en een Ier in de board, bepaalt Blatter wat er uiteindelijk samen met vier stemmen van de FIFA wel en niet gaat gebeuren, waarbij men minimaal 6 stemmen voor moet krijgen. Ik ben benieuwd of die vier IFAB bejaarden na de wedstrijd Engeland-Duitsland nu nog tegen electronische middelen gaan stemmen.

Maar even eerlijk, wat lult Blatter nu eigenlijk over passie in het veld?

Ik kijk regelmatig naar American football, ijshockey, tennis en andere sporten waarbij electronica en een TV kijkende official al jaren zorgen voor zuivere arbitrage. Wil hij beweren dat er in het ijshockey geen passie meer zit omdat daar allerlei electronische hulpmiddelen voorkomen dat eclatante fouten in arbitrage een bepaald team benadelen of andersom? Kom eens uit je luxueuze grot opa Sepp… Deze sporten bloeien van de passie, omdat ze niet meer gecorrumpeerd worden door menselijk falen of menselijke vooroordelen of omkoopbaarheid. In is in en uit is uit, de techniek toont dat keihard aan zonder enige twijfel.

Nee, deze man moet heel snel opsodemieteren, en de coaches moeten samen één front vormen tegen deze corrupte oplichter en alleenheerser. Niet goedschiks, dan maar kwaadschiks, want heel eerlijk is dit toernooi al weer veel te getekend door menselijke fouten die zo simpel met een beetje videobeelden hadden kunnen worden voorkomen. Het komt de sport voetbal ten goede als we het weer over mooi spel en taktiek kunnen hebben achter een biertje, en niet tenenkrommend moeten toezien dat een overigens verder goed fluitende Italiaanse scheidsrechter zo’n kapitale fout maakt in een wedstrijd die er toe doet.

Arbitrale fouten van dit formaat gaan dus de boeken in als Blattertjes… de man is een schande voor de sport.

Het feit dat de FIFA aankondigt dat men NA HET WK eens de bal gaat onderzoeken op klachten erover toont aan dat je de FIFA allang niet meer serieus kunt nemen, en dat landen die nu bieden op het volgende WK zich eens achter de oren moeten krabben of men wil dat een seniele bejaarde corrupte dictator vijf weken lang het land kan overnemen, met als enige doel zijn eigen banksaldo..

Dan maar geen WK in Nederland..

Share

Eerst even het waarom. Mijn lief en ik zijn liefhebbers van de goede “cuisine”, en zijn beiden gepassioneerde hobbykoks, eten ook meermaals per maand buiten de deur in door ons gewaardeerde eetgelegenheden, en dientengevolge kijken we ook met graagte naar de diverse kookprogramma’s op TV. En naar het blijkt zijn dat er nog al wat. Onze favoriete kookshows zijn toch wel van engelse makelij, en omvatten onder anderen: “Ready, Steady, Cook” met als gastheer Ainsley Harriot, “Saterday Kitchen” met als gastheer James Martin en diverse andere door de BBC geproduceerde of uitgezonden kookprogramma’s. Wat opvalt aan deze programma’s is de veelheid aan topchefs die hun medewerking hieraan verlenen, waaronder vermaarde chefs als Michel Roux, Gennaro Contaldo, Ken Hom en vele anderen (zonder de vele anderen die ik niet noem tekort te doen overigens).

Uiteraard kennen we allemaal “Hell’s Kitchen”, met de altijd vloekende chef en toprestaurateur Gordon Ramsey, Jamie Oliver met zijn kookprogramma’s, en de toch sympathieke Nederlandse topkoks Pierre Wind, en de op en top Rotterdamse Herman de Blijker. Waarom noem ik deze op zijn minst redelijk expressieve en explosieve personages specifiek? Natuurlijk zijn deze mannen stuk voor stuk opmerkelijk, qua vocabulaire, qua werkwijze, qua leidinggeven etc…. maar een ding hebben ze gemeen. Ze kunnen allemaal meer dan goed koken, hebben allemaal een of meer succesvolle restaurants en sterren, en bovendien laten ze hun kunsten ook op TV zien.

Goed, terug naar “Over de kook”, waar ik uiteraard ook naar kijk, net als dat andere nieuwe programma “Wie is de chef?”. Ergo, de omroepen die zich op Nederland richten vinden klaarblijkelijk in het maken van kookprogramma’s gretig kijkersaftrek, want daar is het omroepen uiteindelijk om te doen. Dat de kwaliteit en realiteit hierdoor in het gedrang komen doet er in dit kader klaarblijkelijk niet meer toe. 

Over de kook is een TV kook spelprogramma (als ik het zo netjes omschrijf) waarin vier hobbykoks (en bij gebrek hieraan de laatste week vier aankomende topkoks) voor vijfentwintig “gasten” moeten koken voor een cijfer. Dit onder leiding van Robert Kranenborg. In het restaurant worden de gasten verwend door zijn dochter Priscilla. Tot zover lijkt het concept van het programma niet eens zo vreemd. Vier mensen die mogen ruiken aan de professionele keuken, het vak van chef, onder de begeleiding van een op papier vakman zijnde. Het grotere doel van dit programma is, uit de mond van Kranenborg zelf, de amateurkoks dingen te laten leren, waardoor ze na een week zwoegen meer kunnen dan ervoor. En daar houdt dan ook elke realiteit met de werkelijke wereld die chef zijn heet op.

De hele show, want meer wil ik het niet noemen, bestaat uit popi-jopie soundbites van Robert Kranenborg en zijn blonde dochter, die eigenlijk bijna altijd een hoog afzeikgehalte hebben richting de mensen die in de keuken moeten werken. Een keuken die qua apparatuur overigens nog minder is ingericht dan een derderangs snackbar, en veel essentiële apparatuur gewoon mist. Welke mongool (excuse le mot) gaat er voor 25 man ijs maken in een ijsmachine van de Blokker? Een keuken waar een oven met bovengrill (Salamander) niet aanwezig is? Een inkoopregime van Kranenborg waarvan ik alleen maar denk…. zucht… wat een lul.

Dan hebben we nog pappa’s liefje Priscilla? Wat denkt die muts wel dat ze is dan? Een jufje wat middelbare hotelschool heeft gehaald, en in de kielzog van pappa in diverse “sterren” restaurants in de bediening heeft mogen meelopen. Het is ongehoord, op straffe van de dood, dat een hoofd bediening de chef gaat vertellen dat ze op tijd x een bepaald gerecht moet hebben. Het is onrealistisch dat een hoofd bediening een chef durft te vertellen dat de opmaak van zijn gerecht bagger is. Ergo, in de echte wereld van restaurants was deze domme blonde doos allang met een koksmes de keuken uitgejaagd of erger.

Dan even de sterrenkok Kranenborg himself. Gek genoeg had ik nog nooit van hem gehoord, en alleen inlezen op internet leverde mij de informatie op dat hij heeft gekookt voor diverse restaurants die Michelin sterren hebben of hadden, zijn carriere in 2008 besluitend als zelfstandig adviseur in restaurantconcepten. Nu wil ik de man niet bij voorbaat afkraken, maar ik laat dat graag over aan zijn eigen optreden op TV in dit programma. Ik heb afgelopen jaren heel veel gerenommeerde koks op TV gezien, maar één ding heb ik ze allemaal zien doen, en dat ik koken. Kranenborg heb ik nog nooit iets meer zien doen dan een mes of een pollepel vasthouden, maar ik heb nog nooit een gerecht van hem zien ontstaan op TV (in tegenstelling tot welke kok dan ook op TV). Ergo, of al die sterren van die zaken waar hij op de loonlijst heeft gestaan ook op zijn conto mogen staan is voor mij een vraag.

Het eerste seizoen van Over de Kook was hij nog een soort van kok, adviserend, kritisch, maar wetende dat hij met amateurs te maken had. Nu is hij, waarschijnlijk geredigeerd door de programmamaker, verworden tot een onwezenlijk dom lullend monster in de keuken. Zeker omdat alles veel te onrealistisch is. Als iemand lamsracks op zijn menu heeft staan dan komt er een bijna levend schaap de keuken in, als iemand aardappels op zijn menu heeft, dan is hij in staat om een zakje aardappelplantzaadjes aan te leveren. Pleur op Robert, lamsracks kan je bij je leverancier gewoon schoongemaakt kopen, de koks zijn geen slagers of uitbeners toch? Een chef in een toprestaurant staat echt niet zelf een kalf uit te benen omdat hij kalfsoesters op het menu heeft staan hoor.

Het beeld wat dit programma momenteel schetst van een professionele keuken is verre van de realiteit, en is uitgegroeid tot groteske pauperTV, in een mislukte poging om spraakmakende kookprogramma’s, met brullende en vloekende chefs te imiteren. Zelfs het volk wat in het restaurant zgn de gerechten beoordeeld zijn van een dermate twijfelachtig kaliber, dat ik me afvraag of ze niet denken dat ze bij de McDonalds zitten. Er is toch zoiets als smaken verschillen, maar als een topkok als Kranenburg een 8 geeft voor een gerecht en een of andere doos in het restaurant er een 3 voor de moeite voor geeft, dan vraag je je af wie er nu smaak heeft. Niet alles smaakt namelijk naar de smaakversterkers van Honig, Conimex of van mij part de Kentucky Fried Chicken.

Waar haal ik het gore lef vandaan om deze “topchef”, zijn dochter en zijn programma zo af te zeiken? De overleden man van mijn liefje komt uit de wereld van professionele chefs, en ook hij heeft een lijstje gerenommeerde zaken achter zijn naam staan. Ik schrijf dit frustiestukje dan ook niet in eerste instantie omdat ik mezelf erger aan het a-professionele gedrag van de Kranenborgjes, maar omdat ik bij elke aflevering mijn liefje ongeveer een valiumpje moet toedienen om te voorkomen dat ze deze “topchef” en zijn “topdochter” persoonlijk op afstand een kopje kleiner gaat maken.

Ergo, Over de kook…. een pauper programma met als enige doel mensen afzeiken op TV, en zonder ook maar enig respect voor de wereld die professioneel koken heet. Mijn tip… BBC…. maar helaas is dat bij vele digitale TV providers niet meer te zien…

Share

Vandaag uiteraard nog steeds het hangende bankroet van de Grieken, die maar niet willen snappen dat je als je niet werkt, je ook geen recht hebt op de geldelijke voordelen van die activiteiten. Te gek voor woorden dat ambtenaren in het mooie Griekenland, en dat zijn er nogal wat, allemaal rond de Balkenende norm verdienen en al met 53 jaar mogen genieten van hun “welverdiende” pensioen, net als de rest van de ca. 10 miljoen Grieken overigens, daar waar wij praten over 67 jaar. Van lui in de zon zitten en een beetje Gyros en Tzatsiki verkopen ga je dat land niet overeind houden, en als de Griekse president dan (gedwongen door zijn verplichtingen aan de Eurozone) harde bezuinigingsmaatregelen aankondigt, dat steken een zootje Griekse hooligan pukkelpubers even een paar banken in de fik, met drie trieste doden tot gevolg. Gaat het goed komen met die Grieken… ik heb er serieus een hard hoofd in, wetende dat ook Spanje, Portugal en Italië er alles behalve goed voor staan in hun huishoudboekjes.

Even terug naar de titel, namelijk mijn gevoel dat de nieuwslezers, ten eerste heel slecht luisteren, en vervolgens dat wat ze denken gehoord te hebben ook nog eens trachten in Tokkie taal te verwoorden, al was het maar omdat dat klaarblijkelijk dus de doelgroep van met name RTL7 lijkt te zijn geworden, gezien het taalgebruik en de woordkeuzes (alhoewel ze pretentieus het beursnieuws verslaan en de rijken der aarde accomoderen in hun eigen TV programma’s, denkende aan Business Class).

Hoe kom ik hierop? Simpel! Vanochtend om 11 uur presenteerde de Onderzoeksraad voor Veiligheid (OVV) onder leiding van mr. Pieter van Vollenhoven het eindrapport van de vliegramp met het toestel van Turkish Airlines, vlucht TK1951, een 737-800 van Boeing, die vlak voor de polderbaan uit de lucht, in een weiland viel, met 9 doden van de 135 mensen aan boord tot gevolg.

In uiterst zorgvuldige bewoordingen omschreef van Vollenhoven tot in detail en per seconde bijna wat de analyse van alle gegevens had opgeleverd, en concludeerde als voorzetje naar de eindconclusies dat dit ongeval een samenloop van omstandigheden als oorzaak had. Kreten als linker radiohoogtemeter, automatische piloten, auto-throttle, stickshaker, overtrekken, glijpad, ILS… kortom, alle details werden keurig en correct opgesomd, en op die manier creëert het rapport een nauwkeurige weergave van de fatale afloop van deze vlucht.

RTL7, die deze rapportage live uitzond vond het halverwege kennelijk nodig om een van haar nieuwsblaters even een Tokkie samenvatting te laten geven, hierbij grof de uitzending, waarin van Vollenhoven zojuist aan conclusies begon afkappend. In de opsomming die de nieuwslezer klaarblijkelijk uit zijn hoofd zelf even had verzonnen werden er feiten genoemd die niet in het rapport stonden, werd de auto-piloot even domweg de piloot genoemd, en werden er conclusies gekoppeld aan verdraaide termen en feiten. Zelfs de term stickshaker (een systeem wat de stuurkolommen van beide piloten laat trillen als het vliegtuig bijna op zijn minimale vliegsnelheid komt, om te waarschuwen dat indien de snelheid nog lager wordt het vliegtuig zal overtrekken) wist hij te verhaspelen tot iets wat een Tokkie mogelijk zou begrijpen, want er kwam de term schudden in voor.

Kortom een trieste, onjuiste en bovendien geheel onnodige weergave van iets wat als origineel uiterst zorgvuldig en in voor iedereen (ook de Tokkies) begrijpelijk en goed gearticuleerd Nederlands door van Vollenhoven was verteld.

Gelukkig was de NOS op Nederland 1 wel zo intelligent om deze uitzending in zijn geheel, en zonder Tokkiesamenvatting, uit te zenden, dus na wat ergernis over deze RTL7 nieuwsblater snel over naar onze staatszender om toch de conclusies te mogen horen. Tijdens de vragen na afloop, waarbij zowel een verslaggever van de NOS als een van RTL werden meegenomen in de uitzending, trachtte beide journalisten toch het woord “schuld” nog even uit de mond van van Vollenhoven te ontlokken, want ondanks alle terechte conclusies die de OVV had getrokken werd dit woord letterlijk vermeden. Een noodlottige samenloop van omstandigheden, zoals het veelvuldig falen van die beruchte linker radiohoogtemeter, cockpitbemanningen die dit niet de moeite vonden om te melden, hierdoor Boeing niet alert genoeg krijgende om het een hogere prioriteit te geven, het te laat klaar zijn met de landingschecklist van de kist, het door het verkort indraaien naar baan 18R (de polderbaan) boven het glijpad uitkomen in plaats van het standaard eronder, waardoor het in stationair stand vallen van de motoren werd gemaskeerd, het door de vluchtleiding vergeten aan te geven dat ze door die verkorte indraai, eerder hadden moeten dalen, hierdoor te hoog uitkomende, het niet zien van de term RETARD op beide consoles door de vliegers, een kreet die normaal pas vanaf 27 voet boven de baan hoort te verschijnen, het in eerste instantie correct reageren van de eerste officier, een ex vlieger van de Turkse luchtmacht, tijdens zijn zeventiende begeleide (trainings)vlucht op de 737-800 overigens, op de stickshaker, namelijk vol gas geven, gevolgd door een overname door de gezagvoerder tijdens die correctie, waardoor de motoren weer op stationair gingen en pas 7 seconden later de gezagvoerder ook weer gas gaf, helaas al veel te laag boven de grond, met een crash tot gevolg, en een herstelactie die hij 13 jaar geleden tijdens zijn 737 typekeuring voor het laatst had moeten oefenen.

Wie is hier nu echt schuldig aan? Als je achteraf de acties eens de revue laat passeren dan speelt het aloude spelletje: “Als…. dan” vanzelf op.

- Als cockpitbemanningen de veelvuldig voorkomende storing altijd hadden gemeld, dan had Boeing het waarschijnlijk veel serieuzer aangepakt en het al opgelost, wat tot op de dag van vandaag niet is gebeurd.
- Als de vluchtleiding niet had verzuimd om de daling aan te kondigen, of voor de normale 8 mijls oplijning had gekozen, dan had de bemanning de verkeerde ingreep van de auto-throttle wellicht wel gemerkt.
- Als de gezagvoerder tijdens de correcte herstelactie van zijn eerste officier niet had overgenomen, dan had de vlucht, wellicht met zweet in de bilnaad, gewoon geland.
- Als Boeing, die zo’n beetje alles dubbel uitvoert in de cockpit echt goed een vliegtuig had ontworpen, dan had de auto-throttle altijd op 1 uit 2 basis op beide radiohoogtemeters moeten werken, en niet op slechts één van de twee. Redundantie inbouwen heet dat in de industrie.
- Als de beide piloten de kreet RETARD hadden gezien en de snel teruglopende snelheid, dan hadden ze handmatig kunnen ingrijpen.

Als, als, als… uit de conclusies van het rapport blijkt het echte technische euvel, die defecte radiohoogtemeter, veelvuldig op te treden, en totaan de ramp altijd door de bemanningen te zijn opgelost, waarbij niet wordt vermeld in hoeveel gevallen het wellicht ook een dubbeltje op zijn kant was. Hieruit zou je kunnen concluderen dat de ketting van mogelijk fatale omstandigheden wellicht altijd is doorbroken door tijdig ingrijpen, en het dubbeltje tot nu toe altijd naar de goede kant was gevallen. Samenloop van omstandigheden, een snelle opeenvolging van oorzaken en gevolgen, die na wellicht vele malen kantje boord, nu uiteindelijk fataal werden voor een aantal mensen. Mensen die fouten maken, techniek die faalt, vele vliegers die door hun routine verzuimen de vliegtuigbouwer scherp te houden met vervelend papierwerk, kortom… tel maar op.

Het waarom van handelen van beide piloten, die beiden de ramp niet overleefden, blijft speculatief en dient naar mijn mening dan ook uit de conclusies gehouden te worden, en ook uit de rechtzaal, waar diverse nabestaanden van slachtoffers hun recht op schadevergoeding nog gaan halen. Doden kunnen behalve forensisch helaas hun beweegredenen van handelen niet meer herhalen.

Wat mij wel stoort is dat de media dit uiterst zorgvuldige rapport onder het motto van snel en popie-jopie nieuwsvergaring wist te verkrachten, en dat deze verkrachting dus vervolgens weer door velen in onze samenleving voor de waarheid zal gaan verderleven, want nieuwslezers vertellen toch altijd de waarheid?

Jammer, gemiste kans voor een commeriële nieuwszender die zichzelf als uiterst serieus wenst te profileren, en dat vaak gelukkig ook wel is. Dit was een glijpartij van ongekende knulligheid echter.

Share

Sinds de regering dit plan met meerderheid van de kamer er doorheen heeft getrapt tuimelen voor- en tegenstanders ervan over elkaar heen. Niemand zit te wachten op een electronische Gestapodoos in zijn of haar toch al dure auto die nauwkeurig elke afgelegde meter registreert en doorklikt naar een of andere belastingneus die dit omzet in een maandelijks factuurtje autogenot voor u allen.

Maar daar waar onze minister de mond vol heeft over draagvlak creëren onder de autorijder, met een plan wat, als het al doorgaat, pas wordt ingevoerd tijdens een volgende regeringsperiode, waarbij ik vermoed dat een flink deel van de huidige plucheverwarmers netjes in de WW zitten omdat men in Nederland anders heeft gekozen en hiermee een signaal afgeeft dat men linkse draaikonterij meer dan spuugzat is, predikt diezelfde minister voor zijn beurt ineens een heel ander geluid dan draagvlak, maar een zwaar straffende dikke opgeheven vinger naar u allemaal als autobezitter en melkkoe.

Kortom, de invoering van de kilometerheffing is alles behalve zeker en beklonken, anders dan dat er nu een kamermeerderheid voor is. Maar onze zachte “G” brallende Eurlings vond het klaarblijkelijk twee dagen geleden nodig om het volk alvast even te intimideren met de strafmaat op het knoeien met of om zeep helpen van je ingebouwde Gestapodoos, want dat deel is al helemaal uitgewerkt lijkt het. De straf, en gaat u er even stevig voor zitten, kan oplopen tot het lullige sommetje van 75.000 euro of twee jaar gevangenisstraf. De tering… daar moet je anders als doorgewinterde beroepscrimineel toch heel wat voor flikken om zoveel straf te scoren. Maar ja, 75 procent van alle gedetineerden in Nederland zitten dan ook in de bak vanwege economische delicten jegens de staat.

Hiermee geeft Eurlings onomwonden aan dat hij, in tegenstelling tot bijv. zijn collega Klink, die het anti-rook debacle heeft ingevoerd en inmiddels juridisch om de haverklap wordt afgeserveerd in rechtzaken, van plan is kost wat kost zijn spionagegereedschap in uw auto te krijgen op straffe van idioot hoge strafmaten. U kunt beter uw 15-jarige buurmeisje onzedig betasten of uw overbuurman kreupel slaan dan dat u probeert uw privacy veilig te stellen door uw “Big Brother” apparaat op te blazen of te saboteren. O, wee, als u aan de inkomsten van Eurlings komt, want dat wordt hiermee wel duidelijk, het gaat niet om files maar om geld, u zult worden bestraft gelijk een meervoudig moordenaar hiervoor.

Denkt u alvast maar eens na dat er altijd wel iets kan kapot gaan in uw auto. Is dat een koplamp dan krijgt u als het goed is van een vriendelijke agent een waarschuwing en kunt u een bekeuring voorkomen door ter plaatse even die lamp te vervangen, want techniek kan nu eenmaal falen. Gaat uw Gestapodoosje echter kapot, dan bent u acuut gepromoveerd tot crimineel en komt men u om 5.00 uur met een peleton ME van uw bed aflichten wegens het stelen van de staat. Ok, licht gechargeerd wellicht, maar dicht tegen een mogelijk toekomstscenario aan.

Ook de geluiden dat er een groep mensen is die minder kwijt is aan belasting dan nu is inmiddels door de diverse kritisch autominnende brancheorganisaties al onderuit gehaald, want zo’n beetje iedereen die meer dan 10.000 km per jaar op de teller zet betaald meer dan nu, en de echte slachtoffers vallen onder de mensen die voor hun beroep langs de weg zitten en meer dan wellicht 50.000 km zakelijk afleggen van klant naar klant. Deze mensen worden dubbel gepakt, want buiten de fiscale bijtelling, die nagenoeg niet te omzeilen is met max 500 km/jaar privé hakt de kilometerheffing er voor die groep eveneens stevig in. U zult zeggen, dat betaald de baas toch? Natuurlijk, en die berekent het vervolgens keihard door naar u als klant, dus links of rechtsom betaalt u toch mee aan de onstilbare geldzucht van ons graaikabinet.

Weet je Camiel, dat ik het niet eens ben met je idiote manier van het eerlijk belasten van autogebruik dat had je wellicht al begrepen, maar met dit rechtstreekse dreigement van mij een bovengemiddelde crimineel te maken als een stukje nog nooit in de praktijk bewezen werkende hardware faalt, dat gaat alle perken te buiten. Zeker als blijkt dat deze hardware, geheel volgens Europese aanbestedingsregels naar goed gebruik zal worden aanbesteed bij de idioot die het voor het minste geld wil knutselen. Prijs en kwaliteit horen helaas onlosmakelijk bij elkaar, en dat betekent dus dat de kans om crimineel te worden met een dood Gestapo-agentje in je auto wordt bepaald door de onkunde en gierigheid van dezelfde mensen die ook de strafmaat hebben verzonnen. Dat Eurlings eveneens  bij deze groep incompetente mensen hoort heeft hij meer dan overtuigend aangetoond met die meer dan prachtig falende hi-tech A73 tunnels…. I rest my case.

Of wel…. see you in court, Limburgse smart ass !!

Bent u van mening dat de regering zo langzamerhand al uw verworven vrijheden weer aan banden aan het leggen is?

Klik dan op deze banner en laat je horen.

Share