Na een tussentijdse controle na veertien dagen was er aan de buitenzijde goed zichtbaar dat de gluipers zich aan het terugtrekken waren, en ik eigenlijk nog helemaal niets van de lange lijst bijwerkingen had ondervonden. Een vraag aan de arts wanneer ik die kon verwachten werd beantwoord met een “Als jij het weet, dan weet ik het ook”, want hij had ook al patienten gehad die na 14 dagen al eruit zagen als een aardbei, en dat dit dus per persoon verschillend was.

Had ik mijn mond maar gehouden, want in de weken erna tot op heden kwam er elke dag wel iets bij. De huid op mijn rug, nek, benen en hoofd voelt inmiddels aan als korrel 40 schuurpapier, ik krijg notabene voor de tweede keer in mijn leven een soort jeugdpuistjes langs mijn neus en in de gezichtsregio, ik heb een heuse tenniselleboog, ben af en toe ontzettend moe na het slikken van met name de ochtendbatch, heb wratjes die bij toverslag opkomen en weer verdwijnen, mijn haar (dat kleine beetje wat er staat) is gestopt met groeien, en de laatste week heb ik een dood gevoel in mijn linkerbeen, alsof ik erop heb liggen slapen.

Verheugend nieuws was overigens wel de uitslag van de CT scan tijdens de eerste grote APK+ op 25 januari, want die toonde aan dat wat ik aan de buitenkant zag krimpen, tussen mijn longen ook aan de gang was, of wel, de gluipers trekken zich terug in hoog tempo, en het lijstje bijwerkingen bij elkaar opgeteld is nog altijd dragelijker dan het alternatief zonder dit medicijn.

De enige angst die door je hoofd blijft spoken is het moment dat de gluipers resistent gaan worden tegen deze roze pillen, iets wat tussen 2 en 9 maanden kan gebeuren, alhoewel een aantal patienten uit eerdere trials al aan maand 24 bezig zijn en nog steeds stabiel zijn of krimpen zien van hun gluipers.

Op gebied van werken mag ik weer drie ochtenden op arbeidstherapeutische basis gaan werken, maximaal 10 uurtjes in de week, en dat ik absoluut prettig, al was het maar omdat je dan in je vertrouwde circuit blijft en nog wat nuttige dingen kan doen en regelen.

Share

Eindelijk drie weken geleden dan een verlossend telefoontje van de arts in de Daniel den Hoed dat ik de benodigde eiwitmutatie (V600E) had in het weefsel en dus indien ik verder gezond was in aanmerking kwam voor een zgn ervaringstrial met een medicijn wat een bepaalde eiwitmutatie blokkeert en wat in de states al onder de naam Vemurafenib of Zelboraf kan worden voorgeschreven.

Afgelopen weken dus een soort APK+ gehad om te bepalen of ik verder gezond genoeg was om met dit medicijn te kunnen beginnen, met vorige week bloed onderzoek, ECG, dermatologisch onderzoek, gesprek met de onderzoeksverpleegkundige, en deze week een CT van borst, buik en hoofd en een gesprek met de behandelend arts over de uitslagen en hoe verder.

In het kort ben ik geslaagd voor mijn APK+, er blijken hersenen in mijn hoofd te zitten, mijn bloedwaarden zijn goed, mijn hart klopt netjes, en ondanks de vele moedervlekjes was er ook geen redenen om me huidtechnisch af te keuren.

Er staat hier nu dus een pot met 120 grote langwerpige roze pillen (goed voor 15 dagen) die ik tweemaal daags vier stuks moet innemen en dan moet het heel rap gaan werken. Dan weer bloedonderzoek en nieuwe voorraad pillen om na 4 weken weer bloed, ECG etc kortom de hele molen door te gaan.

Meest bekende bijwerkingen zijn overgevoeligheid voor zonlicht (zelfs met dit weer kan je verbranden), pijnlijke gewrichten, huiduitslag en licht haarverlies (dat laatste zal bij mij niet opvallen).

1 December 2011, D-day, en hopen dat die krakers in rap tempo oppleuren.

Share

Dat geschreven hebbende, ben ik als a-cappella liefhebber deze groep blijven volgen, en was dus ook heel benieuwd hoe deze vier kerels het er in het echt vanaf zouden brengen in het theater. Toen ze tijdens de opening van het culturele jaar in Vlaardingen dus een klein voorproefje van hun nieuwe show “Close II Perfection” ten gehore zouden brengen, stond ik vooraan. Als openingsact op deze zonnige zaterdagmiddag, werd duidelijk dat de energie van deze mannen afspatte, en ze zonder problemen een zaal plat zouden kunnen krijgen.

Ik was dan ook zeer blij met de uitnodiging om de officiële premiere in Leiden te mogen bijwonen en te gaan zien en horen wat de mannen na heel veel oefenen en try-outs uiteindelijk bedoelde met wat zij noemen PAVCE (Perfectly Absurd Vocal Comedy Experience). Als liefhebber had ik uiteraard genoeg vergelijkingsmateriaal gezien en gehoord van andere groepen als Montezuma’s Revenge, Rock4, Cantabile tot aan The New York Voices toe, toen zij Nederland weer eens aandeden.

Met gevleugelde kreten als “glasheldere afspraken”, “duidelijke opdrachten”, “kraakheldere communicatie”, “falen is geen optie” en “de dood of de gladiolen” in mijn hoofd, vlijde ik me dus in mijn stoel in het knusse Leidse theater, en wachtte af wat er komen ging. En dat was meer dan verfrissend en onvergelijkbaar met andere groepen uit de Nederlandse a-cappella scene.

Vier min of meer kale mannen, vier setjes in-ears, vier microfoons, een looper, een technicus en een hele berg huis, tuin en keuken accessoires zijn de bouwstenen van een geweldige show, die van het begin tot het eind spannend, ontspannend, humoristisch en muzikaal hoogstaand is. Niet gehinderd door wat of wie dan ook nemen ze de theaterbezoeker mee door zo’n beetje de halve muzikale geschiedenis, met markante nummers op hun eigen manier geinterpreteerd, maar daardoor zeker niet minder herkenbaar. Laten we zeggen dat ik afgelopen dagen Kungfu Fighting van Carl Douglas, en het meesterwerk, de vogeltjesdans, niet meer uit mijn hoofd krijg, evenals de grijns van mijn gezicht.

In tegenstelling tot het beeld wat The Sing-Off een beetje heeft achtergelaten van deze mannen is ook de rolverdeling vaak geheel anders dan verwacht, want daar waar de meeste mensen Clemens Schmuck zien als de beatboxer, de bas, de man die de meest bizarre geluiden uit zijn lijf kan persen, in “Close II Perfection” blijkt hij ook een begenadigde leadzanger te zijn met een prettig randje op zijn stem, en worden baslijntjes soepeltjes opgepakt door Merijn of Tjidde, gelardeerd met de zang van Wouter, die onbewust of bewust toch wel de rol van de clown in het team heeft. Wat in The Sing-Off vanwege het karakter van de show minder duidelijk was, komt in “Close II Perfection” geheel tot uiting, namelijk een mooie laag prettige humor, die de vier geöliede muzikanten zowel verbaal als vocaal hebben verwerkt in de show.

Mag je ze vergelijken met bijvoorbeeld Montezuma’s Revenge? Ja, en nee. Vocaal zijn ze minstens net zo sterk als het vijftal met de vette bas van Paul Klooté, maar iNtrmzzo’s “Close II Perfection” bevat cabaretelementen die je bij Montezuma in mindere mate mag verwachten. Dit onder het voorbehoud dat ik op de 26ste november de nieuwe show “Montezuma Strikes Back” ga bekijken en ik weer hoge verwachtingen heb hiervan.

iNtrmzzo met “Close II Perfection” verrast de theaterbezoeker met de bijna perfecte mix van sublieme a-cappella en ultieme cabareske humor. Na afloop hoorde ik in de wandelgangen dat mensen bijna de gehele show hadden gelachen, en dat somt ongeveer op wat je mag verwachten van deze muzikale talenten. Is de show al perfect? Nee, maar ik verwacht dat die kleine imperfecties, voor zover niet expres aanwezig, steeds kleiner worden naar mate men hem langer speelt, en zoals de titel van het programma zegt “Close II Perfection” is het streven.

Check de tourlijst op www.intrmzzo.com om eveneens te kunnen meemaken wat deze groep op de planken brengt. Van harte aanbevolen.

Share

Klik hier om het iso bestand te downloaden. (7,28 Gb)

Klik hier voor de DVD5 versie van bovenstaande DVD (4,65 Gb/35% compressie)

Bijna twee uur top a-cappella van Nederlandse/Vlaamse bodem.

Ten overvloede. Ook hier geldt dat alle rechten toebehoren aan SBS Broadcasting en partners, en dit niet meer is dan een digitale videorecorder backup.

Share

Te midden van een grote groep familie en vrienden van de mannen van The Gentle Voices waren wij een deel van een select groepje fans die dit feestje mochten bijwonen, en dat hebben we geweten ook, want een feestje was het.

Wat mij verbaasde en totaal verraste was het feit dat een flink aantal mensen aan boord mij zonder me ooit ontmoet te hebben bij naam kende, wat al begon bij een van de lieftallige dames die de kaarten en consumptiemunten uitgaf. En ook een aantal jongens van The Gentle Voices zelf herkende mijn waarschijnlijk vrij haarloze hoofd ook vanaf Hyves of Facebook, waarop ik diverse blogs en beeldmateriaal heb gedeeld met ze.

Leuk ook was dat niet alleen The Gentle Voices aan boord waren, maar ook de mannen en vrouwen van For-Tune, Heartbeat, een aantal van Jade, een tweetal Geitenkwarken, en van Sharp!, en wellicht ben ik er nog een paar vergeten die ik gemist heb in het gezelschap. En die spraken me ook aan alsof ik ze al eens ontmoet had, iets wat ik overigens ontzettend aardig vond. En laat ik het maar verklappen… de meeste zijn in het echt net zo prettig gestoord als op TV. De twee Jade beatboxers communiceren zelfs met drums en beats met elkaar lijkt het, want in de rij voor de kaartjes, en op het achterdek waren ze gezellig met zijn tweetjes aan het beatboxen, en eigenlijk overal waar ik ze tegenkwam aan boord stond de ritmebox aan bij ze. Ik vraag me eigenlijk af of die mannen ook wel eens zonder beat met elkaar praten?

De twee aanwezige Geitenkwarken, (ik moest even aan Mini en Maxi denken toen ik het lengteverschil zag,) gingen ook stevig los en blijken behalve begenadigd zangers eveneens een stevig potje te kunnen dansen en feesten, en ook Jared en collega’s van Heartbeat waren met grote regelmaat op of rond de dansvloer te spotten met soepele heupbewegingen. De grote For-Tune knuffelbeer en leadzanger Ivan kon het ook niet laten om af en toe vanaf het “balkon” een partijtje mee te zingen met de mannen van The Gentle Voices, en ook op de dansvloer zat het ritmisch goed in elkaar bij hem, maar ja, bij al die mensen zit zingen en swingen in het bloed, dus probeer ze maar eens tegen te houden (riep hij een beetje jaloers op zoveel talent).

Toen we tegen het einde van de avond een plekje zochten bij de bar, naast het hoekje waar de mannen live hun ding deden en waar ook de prima DJ zijn plaatjes stond te mixen, zag ik als laatste leuke verrassing de tekst van mijn blog over Gentle Voices, die eigenlijk zegt dat zingen makkelijk is, afgedrukt liggen in het hoekje waar ook de bokaal/trofee, de grote foto en meer persartikelen lagen…. ik voelde me vereerd.

Na een leuk toertje Rotterdamse havens, wat overigens begon met een spectaculaire entree van de mannen van GV per snelle boot terwijl we al aan het varen waren, in het zicht van de SS Rotterdam, en na een aantal sets optredens van de winnaars was het tijd voor ons om dit toch wel familiefeest als ietwat vreemde, maar zeker niet onwelkome eenden in de bijt te verlaten en huiswaarts te gaan. Helaas was de audio-installatie niet helemaal vergelijkbaar met de cleane opnames van SBS6, en zullen er best wat bouten en schotten los gezongen zijn tijdens de nummers, maar in essentie tonen deze mannen aan dat het talent in de kelen en de zielen van die mannen zit en niet in de man achter de knoppen. Wat ons denk ik het meeste is bijgebleven is het familiegevoel tijdens de hele avond, de vriendschappen die er tussen de diverse groepen is ontstaan tijdens de ongetwijfeld slopende weken van opnames, repeteren en de wedstrijd zelf.

Rest mij de mensen van The Gentle Voices, en iedereen die heeft bijgedragen aan dit geweldige feestje, iedereen die mij bedankt heeft voor het beeldmateriaal of de leuke blogs, van harte te bedanken voor de uitnodiging en de gastvrijheid. Als jullie zingen is het leven één groot feest, wat zelfs zonder alcohol en een rokertje bijzonder aangenaam is. Ik blijf absoluut fan van jullie allemaal, de DVD montage van alle nummers zal ik t.z.t. wel even aankondigen en als jullie CD uit is, is er zeker een exemplaar wat hier in de kast belandt, naast alle andere top a-cappella uit mijn collectie.

Dank jullie allemaal voor een geweldige avond.

Ron en Roelien

Share

Hadden de juryleden in de halve finale al moeite met de uitslag van de battle tussen Sharp! en The Gentle Voices, waardoor er in plaats van drie ineens vier groepen in de finale stonden, ook nu was het eigenlijk een onmogelijke klus als je naar overall performance van de vier finalisten ging kijken en luisteren.

Maar goed, ik als a-cappella liefhebber, en (hobby)muzikant en zanger, kan me uiteindelijk helemaal vinden in de keuze van de jury om The Gentle Voices te kronen tot de beste a-cappella groep van 2011 The Sing-Off, en winnaar van een Sony platencontract.

Maar goed, iedereen zit te wachten op de beelden, dus hier komen ze in volgorde.

De show werd geopend door de vier overgebleven groepen met het nummer Fame, bekend van de TV-serie over een Performing Arts School in the USA. Het spits werd afgebeten door het innemende 7-tal van de popacademie in Enschede, Sharp!, die het door de jury gekozen nummer Carwash ten gehore brachten, met hierin weer een prachtige lead voor Ravenna. Hierna was het de beurt voor het andere 7-tal, genaamd Heartbeat, die door de jury een nummer van James Brown hadden toegewezen gekregen. Jared kon dus weer helemaal los op de classic I Feel Good, iets wat hij met succes neerzette, alhoewel James Brown nog rauwer klinkt dan het toch al vette randje op de stem van Jared.

Toen waren de Rotterdamse neefjes, genaamd The Gentle Voices, aan de beurt, en tot mijn genoegen had de jury het Stevie Wonder nummer I Wish, van het album “Songs In The Key Of Life”, voor deze mannen uitgezocht. Even zat de lead qua toonhoogte iets te hoog boven zijn neefjes, maar verder een solide performance met uiteraard het zo typische basloopje van dit nummer herkenbaar aanwezig. Tja, en hierna moest Jade dit nog gaan evenaren of overtreffen? De jury had voor Jade het nummer When Love Takes Over uitgezocht, en dit werd zelfverzekerd op de planken gezet door het zilverkleurige 7-tal.

Toen was het aan de jury om de eerste gruwelijke keuze te maken, en mijn voorspelling volgend, gingen Sharp! en The Gentle Voices door voor het goud. Een staande ovatie echter voor Heartbeat en Jade, want zij hebben ons zes avonden verwend met geweldige a-cappella optredens.

De finale

Sharp! mocht als eerste aan de slag, ditmaal met een zelf gekozen nummer, wat niet minder was dan Empire State Of Mind, wat er met passie en liefde werd neergezet. Maar was het goed genoeg, en wat hadden de neefjes nog in petto? Nou, wat de neefjes van The Gentle Voices in petto hadden was het prachtige End Of The Road, en of dit letterlijk of figuurlijk bedoeld werd… de wijze waarop zij dit stuk brachten roerde mij tot tranen en ik heb met een brok in mijn keel tot aan de laatste noot ademloos zitten luisteren en kijken, en ik bleek niet de enige, want ook Karin Bloemen zat met een traan in de ooghoeken haar commentaar te geven. Allemachtig mannen… willen jullie dit nooit meer zo goed zingen, of in ieder geval van tevoren even waarschuwen?

http://www.youtube.com/watch?v=Evgh4Irs4Ww

Maar een absoluut terechte winnaar, tussen die andere negen winnaars die als enige pech naast het Sony platencontract vissen, maar Nederland A-cappellamatig voor eens en voor altijd op de kaart hebben gezet, en alleen al daarom verdienen ze alle tien een daverend applaus en het allergrootste respect.

De show werd, zoals al een beetje was gelekt, afgesloten met hetzelfde nummer als waarmee aflevering één werd geopend, namelijk de classic I’ve Got The Music In Me, met als enige verrassing een verbazend goed zingende Tooske Ragas, een René Froger die zich toch niet waagde aan die hele hoge partij en voor de veilige tweede lijn koos, en uiteraard een Karin Bloemen die uit volle borst ook even lekker los mocht op dit geweldige nummer. Tjeerd mengde zich geruisloos tussen de groepen, en zong ook nog even niet echt hoorbaar mee, maar hij heeft dan ook andere mega-talenten in het vak. Ik moet wel erkennen dat jurylid zijn in een dergelijke show een ontzettend moeilijke zo niet onmogelijke job is, die je nooit goed doet. Dus ook respect voor het drietal achter de tafel.

Hopelijk is er volgend seizoen een omroep die dit concept wil overnemen zodat Nederland opnieuw kan worden verwend met een muziekvorm die veel te weinig in de spotlights van de media staat.

Mijn dank aan alle tien de groepen is onmetelijk, wezenloos, verpletterend groot, en ik buig diep voor jullie allemaal.

HINT!

Om de MPG bestanden te downloaden klik je met je rechter muisknop op de dik gedrukte titels hierboven, en kies je voor “Doel opslaan als..” of “Koppeling opslaan als…”, afhankelijk van het type browser. Vanwege allerlei zaken ga ik deze bestanden niet online vertoonbaar maken.

Ten overvloede nogmaals. Alle rechten behoren toe aan SBS Broadcasting, dus dit is niet meer dan een digitale videorecorder, waarbij excuses voor een paar hikjes in een drietal nummers, want helaas is digitale TV ook niet altijd perfect (riep hij zachtjes vloekend).

Share

Blonde Beats

De naam zegt het wellicht al, een vijftal blonde dames, die samen een beste pijp a-cappella muziek uit hun ranke keeltjes weten te krijgen. Heel eerlijk staan “ladies only” a-cappella groepen mij altijd een beetje tegen, omdat ze -zonder uitzondering- altijd onderin een octaaf of twee missen, hoe laag een alt ook kan zingen, a biological fact of live zullen we maar roepen. Hoe zuiver, gewaagd, en één in klank je kunt zingen, je mist iets, het mist ballen, het vette baslijntje en de beat onderin, en het doet mij altijd denken aan een plaat die iets te snel loopt en daardoor te hoog klinkt. Ik weet dat dit ook het oordeel van de jury moet zijn geweest om deze verder goed zingende vrouwen zo snel naar huis te sturen.

Ik zou haast roepen, zoek er één of twee kerels bij die de onderste regionen, qua muziek uiteraard, lekker kunnen opvullen, en je hebt in potentie een groep staan die zich kan meten met de rest van de finalisten. Desondanks verdienen ook deze lieftallige vrouwen een groot applaus en respect voor hun eerste en enige optreden in dit programma.

Het beeldmateriaal

Omdat ik geen concessies wil doen op de kwaliteit van het beeldmateriaal zijn het ongecomprimeerde 16:9 MPG2 bestanden met als bron SBS6 via Glashart Media DVB-C FTA, dus hou rekening met een bestandgrootte van 100 tot 200Mb per optreden, maar wel in een kwaliteit die je zo op een DVD kan knallen.

Het begon aflevering 1 met de hit Umbrella, en daar bleef het ook bij.  Helaas viel deze aflevering direct al het doek voor deze blonde dames,  en namen zij als eerste afscheid met Krezip’s  Sweet Goodbyes.

HINT!

Om de MPG bestanden te downloaden klik je met je rechter muisknop op de dik gedrukte titels hierboven, en kies je voor “Doel opslaan als..” of “Koppeling opslaan als…”, afhankelijk van het type browser. Vanwege allerlei zaken ga ik deze bestanden niet online vertoonbaar maken.

Voor de duidelijkheid. Alle rechten behoren toe aan SBS Broadcasting dus meer als een digitale videorecorder is dit niet.

Share

D-Base

Een Belgische 6-mans formatie, die -naar eigen zeggen- bestaat uit zes “wat oudere” mannen (alhoewel er een andere term werd gebruikt), wat overigens niets afdoet aan het pak energie wat ze meebrengen tijdens hun optredens. De nummers die ze brengen spatten van het scherm af en zijn voorzien van subtiele grappen zoals we die ook kennen van iNtrmzzo en Herman in een bakje met Geitenkwark. De overdosis aan enthousiasme brengt wellicht met zich mee dat het af en toe een beetje rommelig klinkt, niet altijd lekker blend, soms de broodnodige ademhaling een nootje iets te kort afkapt, maar wat niet wegneemt dat naar deze kerels kijken en luisteren vooral genieten is van het totale plaatje en het puur plezier hebben in zingen dat ze uitstralen.

Helaas was het na show twee einde oefening voor deze innemende Vlamingen, en voor wat ze mij en a-cappella minnend Nederland hebben gebracht een groot applaus, een diepe buiging en respect, want dat verdienen ze. Zeer terecht was de afsluitende opmerking van de leadzanger, dat het een eer was dat ze bij de beste 10 a-cappella groepen van Nederland behoren, en dat is een eer die je van mij ingelijst aan je muur mag hangen. Chapeau!!

Het beeldmateriaal

Omdat ik geen concessies wil doen op de kwaliteit van het beeldmateriaal zijn het ongecomprimeerde 16:9 MPG2 bestanden met als bron SBS6 via Glashart Media DVB-C FTA, dus hou rekening met een bestandgrootte van 100 tot 200Mb per optreden, maar wel in een kwaliteit die je zo op een DVD kan knallen.

Het begon aflevering 1 met de hit This Love, gevolgd door aflevering 2 met de van een komische noot voorziene versie van I Got A Feeling.  Helaas viel deze aflevering het doek voor deze leuke Belgen,  en namen ook zij afscheid met Krezip’s  Sweet Goodbyes, met verrassend Grease slot als laatste noten van deze mannen.

HINT!

Om de MPG bestanden te downloaden klik je met je rechter muisknop op de dik gedrukte titels hierboven, en kies je voor “Doel opslaan als..” of “Koppeling opslaan als…”, afhankelijk van het type browser. Vanwege allerlei zaken ga ik deze bestanden niet online vertoonbaar maken.

Voor de duidelijkheid. Alle rechten behoren toe aan SBS Broadcasting dus meer als een digitale videorecorder is dit niet.

Share

Blue Monday

Blauwe maandag, letterlijk vertaald, en ook figuurlijk accuraat, want deze Zoetermeerse 8-mans formatie van de Dutch Academy of Performing Arts, is letterlijk pas een “blauwe maandag” met a-cappella zingen in deze samenstelling bezig. Het hele imago van de groep is gebouwd rondom de populaire boy bands van afgelopen jaren lijkt het, en het tweede optreden was dan ook heel toepasselijk een nummer dat groot is gemaakt door een bekende boy band. Alleen hadden die bands het voordeel van een orkestband erachter, daar waar deze jonkies het alleen met de blote stemmen moeten klaarspelen. Alhoewel ze van de jury meermaals het voordeel van de grootste groeipotentie meekregen en hierdoor tot show vier hun knap gebouwde optredens mochten vertonen, was het uiteindelijk denk ik toch de onervarenheid, het elkaar nog niet blindelings aanvoelen, de onzuiverheden her en der, wat ze wellicht de das heeft omgedaan.

Zijn ze daarom minder goed dan andere groepen? Absoluut niet, want er staan acht zangtalenten op de planken, die als ze een paar jaar verder zijn het niveau van de finalisten met gemak kunnen evenaren. Een groot applaus, en gezien de leeftijd van de mannen diep respect voor een knap staaltje a-cappella zingen is zeker op zijn plaats.

Het beeldmateriaal

Omdat ik geen concessies wil doen op de kwaliteit van het beeldmateriaal zijn het ongecomprimeerde 16:9 MPG2 bestanden met als bron SBS6 via Glashart Media DVB-C FTA, dus hou rekening met een bestandgrootte van 100 tot 200Mb per optreden, maar wel in een kwaliteit die je zo op een DVD kan knallen.

Het begon aflevering 1 met de tophit van Michael Bubble genaamd I Haven’t Met You Yet, gevolgd door aflevering 2 met de all-time boy band classic I Want It That Way. Daarna gingen de mannen in aflevering 3 verder met een Nick en Simon nummer genaamd Lippen Op De Mijne, weer gevolgd in aflevering 4 door een strakke versie van Love Song. Helaas viel deze aflevering het doek voor deze mateloos populaire boy band zonder band,  en namen ook zij afscheid met Krezip’s  Sweet Goodbyes.

HINT!

Om de MPG bestanden te downloaden klik je met je rechter muisknop op de dik gedrukte titels hierboven, en kies je voor “Doel opslaan als..” of “Koppeling opslaan als…”, afhankelijk van het type browser. Vanwege allerlei zaken ga ik deze bestanden niet online vertoonbaar maken.

Voor de duidelijkheid. Alle rechten behoren toe aan SBS Broadcasting dus meer als een digitale videorecorder is dit niet.

Share

Heartbeat

Dit keer drie lieftallige dames, aangevuld met een viertal heren, waarvan er drie voor het noodzakelijke vocale slagwerk zorgen, en verderop het programma zelfs een bas eruit geperst krijgen. Een opvallende zanger is Jared, die met zijn 19 jaar het gros van de lead vocals verzorgt, en die een heerlijk rauw rokerig soul randje op zijn stem heeft zitten, waarvan je spontaan kippenvel krijgt, en die bovendien de hogere regionen absoluut niet schuwt. Ook hier viel me de eerste twee nummers op dat een vette bas absoluut ondergeschikt werd gemaakt aan een overdaad aan beats, een risico wat je met drie “drummers” en zonder een echte bas aan boord uiteraard loopt. Vooral bij Heartbeat viel het na het derde nummer op dat de techniek met name de baslijnen met een digitaal trucje kunstmatig op aan het pompen was, want zoals bij veel zanggroepen is een echt vette bas lastig te vinden, en helaas kan een bariton dat laatste halve octaaf in de laagte extra er niet zomaar bij toveren. Uiteraard kan niet ontkend worden dat hier zeven zeer talentvolle zangers/beatboxers staan, want je komt niet voor niets in de finale terecht.

Dus verdienen zij ook een groot applaus en respect van mij, ondanks dat hun zangstijl en songkeuze niet persé overeenkomt met mijn smaak, maar smaken zijn nu eenmaal verschillend.

Het beeldmateriaal

Omdat ik geen concessies wil doen op de kwaliteit van het beeldmateriaal zijn het ongecomprimeerde 16:9 MPG2 bestanden met als bron SBS6 via Glashart Media DVB-C FTA, dus hou rekening met een bestandgrootte van 100 tot 200Mb per optreden, maar wel in een kwaliteit die je zo op een DVD kan knallen.

Het begon aflevering 1 met de tophit DJ Got Us Falling In Love, gevolgd door aflevering 2 met Fallin’. Daarna gingen de mannen en vrouwen in aflevering 3 verder met een solide versie van Blow Me Away, weer gevolgd in aflevering 4 door een gevoelige versie van Like I Love You. In de halve finale een overwinning in de battle met For-Tune,  met een vette Black Eyed Peas Medley. Aangezien Heartbeat er ook nog niet uit ligt, houden jullie het finalenummer eveneens tegoed van me.

HINT!

Om de MPG bestanden te downloaden klik je met je rechter muisknop op de dik gedrukte titels hierboven, en kies je voor “Doel opslaan als..” of “Koppeling opslaan als…”, afhankelijk van het type browser. Vanwege allerlei zaken ga ik deze bestanden niet online vertoonbaar maken.

Voor de duidelijkheid. Alle rechten behoren toe aan SBS Broadcasting dus meer als een digitale videorecorder is dit niet.

Share

For-Tune

Ik kan me aflevering één nog zo voor de geest halen, een zestal met een gospel achtergrond, een opvallende knuffelbeer van een leadzanger, en een duidelijk hoorbare trilling in zijn stem van de zenuwen wellicht, maar wel door naar de volgende aflevering. Als er één groep is die het hardst gegroeid is in kwaliteit, dan zijn het ongetwijfeld de fraaie dames en aardige kerels van For-Tune. Naar mate de “wedstrijd” vorderde steeg de kwaliteit, de toonvastheid en het zelfvertrouwen met zeven-mijls sprongen. Wat ertoe heeft geleid, dat ze na een wat rammelende start eigenlijk zonder problemen aflevering vijf hebben gehaald. Wat mij speciaal is bijgebleven is het lekkere rauwe randje op de stem van Ivan, damn, you’ve got soul Bro’, die Karin Bloemen de laatste aflevering zelfs een beest noemde, en terecht, want hij ging helemaal los, overigens zonder zijn groepsgenoten ook maar enigszins tekort te doen.

Voor de dames en kerels van For-Tune dus eveneens een diepe buiging, een bak met respect en een daverend applaus van mij. Jullie komen er wel, al was het maar in het Rotterdamse.

Het beeldmateriaal

Omdat ik geen concessies wil doen op de kwaliteit van het beeldmateriaal zijn het ongecomprimeerde 16:9 MPG2 bestanden met als bron SBS6 via Glashart Media DVB-C FTA, dus hou rekening met een bestandgrootte van 100 tot 200Mb per optreden, maar wel in een kwaliteit die je zo op een DVD kan knallen.

Het begon aflevering 1 een beetje shaky met de hit What Goes Around, gevolgd door aflevering 2 met een solide uitvoering van Don’t Stop The Music. Daarna ging de groep in aflevering 3 verder met een prachtige versie van Love You More, weer gevolgd in aflevering 4 door een fraaie interpretatie van Just The Way You Are. In de halve finale helaas net een maatje te klein in de battle met Heartbeat, ondanks een gedreven en mooie  Elton John Medley.

HINT!

Om de MPG bestanden te downloaden klik je met je rechter muisknop op de dik gedrukte titels hierboven, en kies je voor “Doel opslaan als..” of “Koppeling opslaan als…”, afhankelijk van het type browser. Vanwege allerlei zaken ga ik deze bestanden niet online vertoonbaar maken.

Voor de duidelijkheid. Alle rechten behoren toe aan SBS Broadcasting dus meer als een digitale videorecorder is dit niet.

Share

Jade

Na mijn voorgaande stukken is het voor mij nog altijd lastig om Jade een specifiek plekje te geven in het pallet zang wat ik heb mogen bewonderen, met vijf fraaie dames, die ook in de theaters zijn te vinden in diverse musicals, huppelen daar nog twee beatboxers rond, van totaal verschillend uiterlijk, maar beiden opvallend. Het feit dat ze tot in de finale zijn geraakt, wil uiteraard zeggen dat het zevental over een bak talent beschikt, die ze uitstorten over gewaagde arrangementen, en waar de beide beatboxers vaak een prominente rol in vertolken. Dat alles tot nagenoeg één geheel samensmelt is best knap als je beseft dat beide heren pas een paar weken voor aanvang van de show zijn toegevoegd aan het dames kwintet. Je moet het maar trekken als stoere beatboxers om ineens te moeten blenden met vijf katjes die heel mooi samen kunnen mauwen.

Op de een of andere manier, mis ik af en toe een beetje het vette onderin, waar met name The Gentle Voices hun handelsmerk van hebben gemaakt, en kiest men vaker voor een vette beat, dan een vette bas, maar uiteraard is dat de artistieke vrijheid binnen de groep. Alle respect en een groot applaus voor deze prachtige groep mensen.

Het beeldmateriaal

Omdat ik geen concessies wil doen op de kwaliteit van het beeldmateriaal zijn het ongecomprimeerde 16:9 MPG2 bestanden met als bron SBS6 via Glashart Media DVB-C FTA, dus hou rekening met een bestandgrootte van 100 tot 200Mb per optreden, maar wel in een kwaliteit die je zo op een DVD kan knallen.

Het begon aflevering 1 met de tophit Halo, gevolgd door aflevering 2 met Mercy. Daarna gingen de mannen en vrouwen in aflevering 3 verder met een geweldige versie van Bløf’s Omarm Me, weer gevolgd in aflevering 4 door een nummer van hitkanon Adele met Rolling In The Deep. In de halve finale een overwinning in de battle met iNtrmzzo, afgedwongen met een gedreven en vrolijke Jackson 5 Medley. Aangezien Jade er ook nog niet uit ligt, houden jullie het finalenummer eveneens tegoed van me.

HINT!

Om de MPG bestanden te downloaden klik je met je rechter muisknop op de dik gedrukte titels hierboven, en kies je voor “Doel opslaan als..” of “Koppeling opslaan als…”, afhankelijk van het type browser. Vanwege allerlei zaken ga ik deze bestanden niet online vertoonbaar maken.

Voor de duidelijkheid. Alle rechten behoren toe aan SBS Broadcasting dus meer als een digitale videorecorder is dit niet.

Share

Maar goed, laat ik ons nieuwe gezinslid dan maar netjes voorstellen aan jullie, want één blik op die blauwe kraaloogjes en je smelt als warme roomboter in de zomerzon, tenzij je (schijn)dood bent.

Mijn naam is dus (hoe origineel kan je zijn vrouwtje door me te vernoemen naar mijn Pa) Diesel (Junior), en ik ben geboren op 16 februari 2011 in Zoetermeer en ik ben zoals dat netjes heet een Amerikaanse Staffordshire Terrier of zo. Ik heb nog zes broertjes en een zusje, die allemaal andere kleuren hebben dan ik, maar dat doet er verder niet toe, want ik lijk ook niet op mijn vader die dus (gaap) ook Diesel heet en zwart-wit is, en mijn moeder, die Yazoo heet, is zoals dat geloof ik heet gestroomd (gaap, lekker belangrijk dus). Dus waar ik mijn grijze vachtje (blauw volgens de kenners) vandaan heb is mij een raadsel, maar ik vind het eigenlijk wel best zo, en dan… ik ben nog maar een puppy dus ik weet nog niks. Ik wil hierbij een van mijn broertjes of zusje nog hartelijk bedanken voor de hap uit mijn ene oor en het kale plekje op mijn kop… van je familie moet je het maar hebben, dat stelletje lompe horken.

Mijn moeder, die in het begin hartstikke lief voor ons was, begon afgelopen week een beetje vervelend te doen tegen mij en mijn broertjes en zusje, vandaar dat ik iets eerder dan gepland was naar mijn nieuwe huisje ben gekomen. En gaaf dat het daar is? Ze hebben zelfs een tuin! Tja, lach maar, maar als je uit een grote kist komt waarin je met je moeder en zeven anderen een beetje ligt te geiten en te lurken, dan is een tuin iets heel spannends.

Ik heb nog wel een beetje moeite om die vier dikke poten van me allemaal tegelijk te besturen, dus val ik nog met regelmaat op mijn snufferd, en ook mijn oren heb ik nog niet onder controle, maar het gaat steeds beter. Mijn grote stiefzus Bailey, een chihuahua, (Alhoewel groot? Ik weeg al twee keer zoveel, dus wacht maar tot later hahaha) is ook wel een beetje raar. Die loopt als een gek rond te rennen, te blaffen tegen me, af en toe doet ze heel boos tegen me als ik even bij het baasje ga kroelen, maar ik geloof wel dat ik haar aardig vind.

Nou, wellicht zien jullie me binnenkort wel weer hier, want wacht maar tot ik groot ben, maar alvast een dikke poot van mij.

Share

Herman in een bakje Geitenkwark

Vier jonge kerels, die allemaal (na wat onderzoek mijnerzijds) min of meer professioneel hun boterham verdienen met muziek maken in de ruimste zin van het woord, dus ondanks de onbekendheid in Nederland, kunnen ze bouwen op aardig wat ervaring op de planken. Net als iNtrmzzo hadden zij het nadeel slechts met vier stemmen te moeten werken, iets wat ze onterecht nogal eens werd aangerekend door de jury. Deze vier kerels staan gelijk het andere mannenkwartet bol van de humor in hun performances, en durven arrangementen tot in het belachelijke te verbouwen. In het nummer Wereld zonder jou hadden ze in ieder geval twee van de drie juryleden zover van het pad af dat ze dat wellicht de kop heeft gekost, want met zoveel modulaties in één nummer begreep in ieder geval René Froger het al na 6 maten niet meer.

Ik heb met open mond en vol verbazing de optredens van deze frisse honden bewonderd, hun mooie blend, de muzikaal hoogstaande grappen, en ik heb in die paar nummers een diep respect gekregen voor de Hermannen. Google maar eens op de naam, je komt ze ongetwijfeld in een of andere samenstelling wel weer tegen in de theaters in Nederland, want dit talent gaat echt niet op de bank zitten na het “verlies” bij de Sing-Off.

Het beeldmateriaal

Omdat ik geen concessies wil doen op de kwaliteit van het beeldmateriaal zijn het ongecomprimeerde 16:9 MPG2 bestanden met als bron SBS6 via Glashart Media DVB-C FTA, dus houd u a.u.b. rekening met een bestandgrootte van 100 tot 200Mb per optreden, maar wel in een kwaliteit die je zo op een DVD kan knallen.

Het begon aflevering 1 met Toxic, gevolgd door aflevering 2 met een versie van Fireworks. Daarna gingen de mannen op de Nederlandstalige toer in aflevering 3 met een prachtige en voor Froger ongrijpbare versie van Wereld Zonder Jou, waarna het helaas afgelopen was voor deze sympathieke gasten en ze afscheid namen met Krezip’s Sweet Goodbyes, waarmee alle afvallende groepen afscheid namen van het publiek.

HINT!

Om de MPG bestanden te downloaden klik je met je rechter muisknop op de dik gedrukte titels hierboven, en kies je voor “Doel opslaan als..” of “Koppeling opslaan als…”, afhankelijk van het type browser. Vanwege allerlei zaken ga ik deze bestanden niet online vertoonbaar maken.

Voor de duidelijkheid. Alle rechten behoren toe aan SBS Broadcasting dus meer als een digitale videorecorder is dit niet.

Share

Sharp!

Vier fraaie vrouwen, drie mannen, in het geel gestoken, hebben ons afgelopen vijf optredens verwend met messcherpe en loepzuiver gezongen arrangementen van moderne popsongs, waarbij blijkt dat ze over meer dan alleen een leadzangeres beschikken, als het gouden keeltje van Ravenna in een nummer ineens plaats maakt voor de tenor van Bo. Ook deze groep weet de moeilijke arrangementen bijna naadloos te laten mengen tot één stuk muziek wat over de volle breedte oorstrelend, uitdagend en ontroerend kan zijn. Hierbij een extra compliment voor de subtiele beatbox, die nergens de boventoon voerde.

Ondanks dat er onder de huidig overgebleven groepen nog maar weinig verschillen zijn te vinden, want ze zijn stuk voor stuk steengoed, tip ik ook deze groep als een mogelijke winnaar van The Sing-Off 2011. Uiteraard is wat Sharp! tot op heden heeft laten horen en zien dan ook een diepe buiging en een groot applaus van mij waard.

Het beeldmateriaal

Omdat ik geen concessies wil doen op de kwaliteit van het beeldmateriaal zijn het ongecomprimeerde 16:9 MPG2 bestanden met als bron SBS6 via Glashart Media DVB-C FTA, dus hou rekening met een bestandgrootte van 100 tot 200Mb per optreden, maar wel in een kwaliteit die je zo op een DVD kan knallen.

Het begon aflevering 1 met de tophit Grenade, gevolgd door aflevering 2 met Apologize. Daarna gingen de mannen en vrouwen in aflevering 3 verder met een geweldige versie van Puzzle Me, weer gevolgd in aflevering 4 door het gevoelige You Give Me Something. In de halve finale een gelijkspel in de battle met The Gentle Voices, afgedwongen met een energieke en maffe  Lady Gaga Medley. Aangezien Sharp! er ook nog niet uit ligt, houden jullie het finalenummer eveneens tegoed van me.

HINT!

Om de MPG bestanden te downloaden klik je met je rechter muisknop op de dik gedrukte titels hierboven, en kies je voor “Doel opslaan als..” of “Koppeling opslaan als…”, afhankelijk van het type browser. Vanwege allerlei zaken ga ik deze bestanden niet online vertoonbaar maken.

Voor de duidelijkheid. Alle rechten behoren toe aan SBS Broadcasting dus meer als een digitale videorecorder is dit niet.

UPDATE

Gezien het grote aantal foutmeldingen heb ik de ! uit de bestandnamen gehaald, omdat er klaarblijkelijk browsers zijn die daar niet echt tegen kunnen.

Share