Hij is dus aan het regelen geslagen, heel zelfstandig, dus zonder al te veel hulp van ons. Contacten leggen met mogelijke stagebedrijven, contracten regelen, woonruimte regelen, studiebeurzen omzetten en bijregelen, kortom als een echte volwassene je aankomende verblijf in het buitenland zo goed als mogelijk plannen en zorgen dat je weet waar je heen moet, bij wie je moet zijn enz, enz…

Waarom heb ik op dit moment dan zo’n dubbel gevoel? Aan de ene kant is het een gezonde, intelligente en communicatief (tot op het arrogante af) zelfverzekerde jongeman van 21 jaar, die waarschijnlijk niet in zeven sloten tegelijk loopt, maar aan de andere kant is thuis wonen, eten, drinken en roken toch wel erg makkelijk. Wat dat betreft heeft hij dus nagenoeg nul levenservaring op het gebied van voor jezelf moeten kunnen zorgen. Je eigen eten maken, je eigen wasje doen, je eigen financiën regelen, en zorgen dat je in Hongarije 5 maanden lang (hij zit er namelijk 20 weken) je eigen broek kan ophouden. Als hier een vuile onderbroek rondslingert dan weet hij dat dat ding uiteindelijk gewassen en gevouwen weer in zijn laatje eindigt en dat hij aan het eind van de dag kan aanschuiven bij het eten, en dat er altijd wel een koud biertje, cola en Baccardi in huis is. Vijf maanden op jezelf, zonder even snel met ons ruggenspraak te kunnen houden als hij even een advies nodig had of even zijn hart wilde luchten. Geen nachtelijke vader-zoon discussies de komende maanden meer…

Vanochtend heb ik hem met tranen in de ogen en een brok in mijn keel als laatste van het hele gezin een dikke knuffel gegeven toen hij in zijn stoere Ka op pad ging om in twee dagen helemaal naar Gyor in Hongarije te sturen, ook al iets wat hij nog nooit heeft ervaren, zo’n lange rit met als enige aanspraak je radio, en navigerend door voor hem onbekend terrein. Ik hoop dat hij een geweldige periode gaat beleven in het verre buitenland, en dat hij met een stuk levenswijsheid en ervaring uiteindelijk ergens in juni weer voor de deur staat. Een veranderd, wijzer mens, met een onbetaalbare dosis nieuwe levenservaring die hem sterker heeft gemaakt….

Wij blijven hem uiteraard volgen, want zoals een echte buitenlandstudent houdt hij een reisverslag bij (heel stoer in het Engels) op http://timhartendorp.waarbenjij.nu, en uiteraard is er Skype waarmee hij zonder dikke telefoonrekening met ons en zijn opa en oma even kan bijkletsen. En hij weet dat we in het ergste geval binnen 12 uur daar staan…

Blijf ik over met het gevoel dat wij hem gaan missen, zijn leuke momenten, zijn af en toe irritante momenten, maar ja, dat hoort dan waarschijnlijk bij het loslaten van je kinderen. En het is maar voor vijf maanden…. zucht…

Een nest wat overigens ook van voren en van achteren stevig onder de sneeuw lag. Mooie verse witte sneeuw, niet van die stuifpoedersneeuw, maar van die stevige waar je mooie sneeuwballen van kan maken. Onze buurtjes waren dan ook met hun dochters en een door het dolle heen zijnde labradorpup buiten heel hard aan het klussen om een paar mooie sneeuwpoppen te maken, en ook wij hebben ons even buiten gewaagd, al was het maar om de broodnodige neuspenen even te regelen voor de meiden.

En toen kwamen onze grote kids en aanhang thuis, even voor de vorm, op de meiden na allemaal boven de 18 jaar. En ook zij zijn lekker buiten geweest samen met onze chihuahua, die het ook helemaal te gek vond, en het -vreemd genoeg- helemaal niet koud had. Nu staat er voor onze gedeelde voortuin een betonpaaltje, en voor we er erg in hadden stond er ineens een enorme sneeuwpop in de vorm van een kat die nog het meeste op Garfield leek. Stevig gesteund met een betonpalen ruggengraat, een sjaal om, echte poten, buikje en alles wat erop en eraan hoort.

Zo zie je dat een beetje ouderwetse sneeuwpret niet voorbehouden is aan kleine kinderen, maar dat ook onze grote kids er een paar uur dikke lol aan hebben beleefd.

Ik kreeg dan ook een soort knoop in mijn maag toen een TV commercial aankondigde dat, notabene Trijntje Oosterhuis met een nieuwe CD uitkwam, getiteld “Never can say goodbye”, een album met veertien tracks van de nog jonge Michael Jackson. Mijn eerste reactie was, verdomme Trijntje, jij ook al iets aan het lijk pikken? Dat heb jij toch niet nodig met jouw talenten?

Nu moet ik eerlijk toegeven dat ik iets heb met Trijntje, ok, laat ik maar roepen dat ik een liefhebber ben van haar muziek, met name de latere albums die meer jazzy zijn en vele mooie ballads bevatten, vaak in een intieme ”huiskamer setting” qua begeleiding. Wellicht ook omdat ik tijdens mijn jeugd haar vader, Huub Oosterhuis, vanachter de speeltafel van het kerkorgel meermaals heb vervloekt om zijn onzingbare religieuze arrangementen voor kerkkoren. Ik was dan ook verbaasd dat de kinderen van Huub wel het melodische talent hadden wat ik bij papa Oosterhuis altijd heb gemist. Maar ja, als zeer religieus man, betrokken bij zijn kerk, kon hij wellicht niet anders dan dit soort a-melodische Nederlandstalige riedeltjes te schrijven, als tegenhanger van het Gregoriaanse werk wat het in de moderne kerk niet meer zo goed deed, al dat maffe zangerige latijns wat Jan met de pet sowieso niet kon meezingen met de voorganger.

Ok, genoeg over mijn muzikaal-religieuze frustraties jegens papa Oosterhuis, terug naar mijn schrikreactie dat nu juist Trijntje, die ik nog zag schitteren naast Lionel Ritchie in Symphonica in Rosso, die hiervoor een prachtige tribute album had uitgebracht met werken van Burt Bacharach, nu in mijn ogen bijna heiligschennis had gepleegd door de koning van de popmuziek te durven imiteren? Zeer bevooroordeeld was ik dus toen ik het album ging beluisteren, met het idee dat ik deze in mijn ogen nooit goed geslaagde imitatie van Jackson waarschijnlijk als enige album van Trijntje niet zou kopen.

De eerste track streelt direct het oor met het prachtige subtiele acoustische gitaarspel van Leonardo Amuedo, aangevuld met de ietwat nasale stem en het prachtige timbre van Trijntje, en het kippenvel kroop over mijn armen. Mensen, dit is gewoon griezelig goed, niks goedkope imitatie van de niet te imiteren Jackson, maar een subliem eerbetoon aan zijn vroegere werk. De prachtig uitgebalanceerde tracklist, met onder andere het emotionele “One day in your life”, begeleid door exceptioneel goed en ingetogen gitaarspel en her en der aangevuld met de zoete saxofoonpartijen door die andere superartieste die Nederland heeft voortgebracht, Candy Dulfer, maken het album tot een heerlijke collectie muziek, goed voor een uurtje dik kippenvel en wellicht een traan. De pure eenvoud van deze opnames tonen eens te meer aan hoe goed deze nummers van Jackson in de basis zijn, en dat ze mits gezongen zoals bedoeld los van de uitvoerende artiest klinken zoals ze bedoeld zijn.

Of je nu een fan bent van Michael Jackson of van Trijntje Oosterhuis, of van allebei of geen van beiden, dit is voor iedereen die van muziek houdt een absolute must have in je CD collectie, puur, subtiele eenvoud, oorstrelend goed.

Damned Trijntje, you did it again!

Waarom een stukje over Popstars? De basis hiervan ligt in het feit dat ik dit programma bijna gedwongen meekijk met dochterlief, die iets heeft met één van de kandidaten, namelijk Dewi, een mening die ik overigens muzikaal deel. Het meest vermakelijke van dit programma zijn over het algemeen de auditierondes in het land, waarbij iedereen die denkt te kunnen zingen zijn of haar kunstje mag gaan doen ten overstaan van de strenge jury. Dit leverde in het verleden al meermaals bankvoer van Robert Jenssen op, meestal de absoluut niet muzikale lachtrekkers van deze audities.

Inmiddels zit Popstars in de fase van de live-shows, waarbij de kandidaten nummers die ze niet zelf kiezen uit diverse genres nu voor een zaal vol publiek live ten gehore moeten brengen, en waar ze na afloop van de jury commentaar en punten voor krijgen. Uiteindelijk bepaalt de kijker door te bellen naar een 0909 nummer of een SMS wie er in blijft en wij er in een sing-off uiteindelijk wellicht toch nog door mag of naar huis.

Even over die jury dan? Henk-Jan, een man uit de muziekbranche, met een vaak nuchtere recht voor zijn raap reactie op de (wan)prestaties van de zangers en zangeressen, vaak tot ongenoegen van de “absoluut onpartijdige” fans op de tribune. Dan de inmiddels 60-jarige, in haar tweede jeugd zittende, overdreven Amerikaans accent onliners boerende, immer middelmatige zangeres Patricia Paay. Sinds haar scheiding van Adam Curry gedraagt ze zich overal waar ze maar zendtijd krijgt als een loopse teef, en het commentaar wat ze afgeeft zegt meer over haar eigen geilheid en die van haar dochter dan over de talenten op het podium. Als hekkensluiter Maurice, eveneens iemand uit de muziekbranche, die ondanks dat hij het soms oneens is met Henk-Jan in de meeste gevallen de juiste nuchtere kijk heeft op zaken.

En toch kan ik bepaalde verborgen casting agenda’s bij de drie vakmensen soms bijna proeven, alles voor de kijkcijfers, ten koste van de kwaliteit. Paay zit daar gewoon als beeldvulling en heb ik maar zelden iets vaktechisch verantwoord horen zeggen, maar soms vraag ik me af of de beide heren dezelfde zanger of zangeres hebben gehoord als ik?

Wat geeft mij het recht zo kritisch te zijn op dit programma? Tja, ik ben geboren in een heel muzikaal nest, en ik ben gezegend met een absoluut gehoor. Waarom ben ik dan geen muzikant of popster? Ik had gelukkig op tijd door dat je in Nederland polderland niet makkelijk een boterham kan verdienen als beroepsmuzikant. Dat neemt overigens niet weg dat ik niet zou horen of iets vals of zuiver is, of iemand makkelijk zingt of staat te strotpersen, en uiteindelijk of iemand het talent heeft om te kunnen zingen, of als mooi poppetje door pappa en mama het vak ingeluld wordt hopende de ouders te worden van een beroemdheid, wat weer goed is voor je oude dag.

De simpele graadmeter bij mij, iemand die overigens van een heel breed repertoire aan muziek kan genieten, is simpelweg het kippenvel op mijn armen. Bij sommige talenten komen die haarzakjes al na een paar noten spontaan in actie, en bij anderen zijn dat eerder de haren in mijn nek die gaan staan, samen met mijn vullingen die knarsen bij het aanhoren van zoveel onzuiver gekweel. Wat mij bij een talentenjacht ook enigszins irriteert is het feit dat er op het podium dus niet allemaal nieuwelingen staan, en dat ik behalve Dewi op herhaling (die overigens een kippenvelstem heeft) ook moet luisteren naar een paar uitgerangeerde soapies en z.g.n. mystery-talenten uit andere hoeken van het TV vak?

Wat is eigenlijk een popstar? In Nederland is en blijft dat voornamelijk een zingende nobody met een clubje trouwe fans die al zijn/haar CD’s kopen. Internationaal kan je het aantal succesvolle Nederlandse artiesten op de vingers van twee handen tellen. Iedereen kent Robbie Williams, Celine Dion en Paul McCartney, maar wie kent de winnaars van vorige Popstars en X-factor nog? Hoe is het met Boris? Wie kent de mooie en mysterieuze Hindt nog, of Brandi, Steffi en Deon, winnaars van Popstars 2008? Jullie hebben recent nog een CD gekocht van Lisa, de volslanke superkippenvelstem die X-factor won? Nee? Dat is dus het perspectief voor deze talenten, een beroepsentertainer worden in een landje wat op de muziekmarkt nagenoeg onbekend is, en slechts sporadisch internationaal doorbrekend talent voortbrengt.

Als ik zie hoelang gasten als Robin nog in de show blijven, gebaseerd op SMS en belstemmen, dan vraag ik mij terecht af wat voor mensen deze gozer goed vinden? Zingen kan hij niet, althans niet zuiver, het enige wat hij klaarblijkelijk heeft is een lekker lijf en koppie met mooie ogen. Het zullen dus wel voor het overgrote deel op de bank soppende bakvissen zijn die op hem stemmen, zichzelf niet realiserend dat hij zo homo is als hij mooi is en zich laat uitwonen door babyfluisteraar Derek Ogilvie. Hetzelfde geldt voor de mooie half-Indische Emmily, lief poppetje waarop menig puisterige puber zich al SMS versturend aftrekt, maar zingen? Nee, elke noot komt eruit met het gemak van het uitpersen van een te harde drol op het toilet. Maar wel trotse ouders op de tribune die Henk-Jan oprecht, maar muzikaal onterecht een enorme lul vinden.

Anyway, na vanavond zijn mijn winnaars min of meer bekend, ik vrees alleen dat het plaatje, lekkere koppie, strakke tieten, mooie ogen en lekker kontje wellicht meer tellen dan de echte zangstem en de performance, dus heeft Dewi met haar 29 jaar al bij voorbaat een achterstand. Maar ja, zij heeft tenminste al een manager en een zangcarriere, en dat moet de rest nog maar zien te bereiken.

Sinds de regering dit plan met meerderheid van de kamer er doorheen heeft getrapt tuimelen voor- en tegenstanders ervan over elkaar heen. Niemand zit te wachten op een electronische Gestapodoos in zijn of haar toch al dure auto die nauwkeurig elke afgelegde meter registreert en doorklikt naar een of andere belastingneus die dit omzet in een maandelijks factuurtje autogenot voor u allen.

Maar daar waar onze minister de mond vol heeft over draagvlak creëren onder de autorijder, met een plan wat, als het al doorgaat, pas wordt ingevoerd tijdens een volgende regeringsperiode, waarbij ik vermoed dat een flink deel van de huidige plucheverwarmers netjes in de WW zitten omdat men in Nederland anders heeft gekozen en hiermee een signaal afgeeft dat men linkse draaikonterij meer dan spuugzat is, predikt diezelfde minister voor zijn beurt ineens een heel ander geluid dan draagvlak, maar een zwaar straffende dikke opgeheven vinger naar u allemaal als autobezitter en melkkoe.

Kortom, de invoering van de kilometerheffing is alles behalve zeker en beklonken, anders dan dat er nu een kamermeerderheid voor is. Maar onze zachte “G” brallende Eurlings vond het klaarblijkelijk twee dagen geleden nodig om het volk alvast even te intimideren met de strafmaat op het knoeien met of om zeep helpen van je ingebouwde Gestapodoos, want dat deel is al helemaal uitgewerkt lijkt het. De straf, en gaat u er even stevig voor zitten, kan oplopen tot het lullige sommetje van 75.000 euro of twee jaar gevangenisstraf. De tering… daar moet je anders als doorgewinterde beroepscrimineel toch heel wat voor flikken om zoveel straf te scoren. Maar ja, 75 procent van alle gedetineerden in Nederland zitten dan ook in de bak vanwege economische delicten jegens de staat.

Hiermee geeft Eurlings onomwonden aan dat hij, in tegenstelling tot bijv. zijn collega Klink, die het anti-rook debacle heeft ingevoerd en inmiddels juridisch om de haverklap wordt afgeserveerd in rechtzaken, van plan is kost wat kost zijn spionagegereedschap in uw auto te krijgen op straffe van idioot hoge strafmaten. U kunt beter uw 15-jarige buurmeisje onzedig betasten of uw overbuurman kreupel slaan dan dat u probeert uw privacy veilig te stellen door uw “Big Brother” apparaat op te blazen of te saboteren. O, wee, als u aan de inkomsten van Eurlings komt, want dat wordt hiermee wel duidelijk, het gaat niet om files maar om geld, u zult worden bestraft gelijk een meervoudig moordenaar hiervoor.

Denkt u alvast maar eens na dat er altijd wel iets kan kapot gaan in uw auto. Is dat een koplamp dan krijgt u als het goed is van een vriendelijke agent een waarschuwing en kunt u een bekeuring voorkomen door ter plaatse even die lamp te vervangen, want techniek kan nu eenmaal falen. Gaat uw Gestapodoosje echter kapot, dan bent u acuut gepromoveerd tot crimineel en komt men u om 5.00 uur met een peleton ME van uw bed aflichten wegens het stelen van de staat. Ok, licht gechargeerd wellicht, maar dicht tegen een mogelijk toekomstscenario aan.

Ook de geluiden dat er een groep mensen is die minder kwijt is aan belasting dan nu is inmiddels door de diverse kritisch autominnende brancheorganisaties al onderuit gehaald, want zo’n beetje iedereen die meer dan 10.000 km per jaar op de teller zet betaald meer dan nu, en de echte slachtoffers vallen onder de mensen die voor hun beroep langs de weg zitten en meer dan wellicht 50.000 km zakelijk afleggen van klant naar klant. Deze mensen worden dubbel gepakt, want buiten de fiscale bijtelling, die nagenoeg niet te omzeilen is met max 500 km/jaar privé hakt de kilometerheffing er voor die groep eveneens stevig in. U zult zeggen, dat betaald de baas toch? Natuurlijk, en die berekent het vervolgens keihard door naar u als klant, dus links of rechtsom betaalt u toch mee aan de onstilbare geldzucht van ons graaikabinet.

Weet je Camiel, dat ik het niet eens ben met je idiote manier van het eerlijk belasten van autogebruik dat had je wellicht al begrepen, maar met dit rechtstreekse dreigement van mij een bovengemiddelde crimineel te maken als een stukje nog nooit in de praktijk bewezen werkende hardware faalt, dat gaat alle perken te buiten. Zeker als blijkt dat deze hardware, geheel volgens Europese aanbestedingsregels naar goed gebruik zal worden aanbesteed bij de idioot die het voor het minste geld wil knutselen. Prijs en kwaliteit horen helaas onlosmakelijk bij elkaar, en dat betekent dus dat de kans om crimineel te worden met een dood Gestapo-agentje in je auto wordt bepaald door de onkunde en gierigheid van dezelfde mensen die ook de strafmaat hebben verzonnen. Dat Eurlings eveneens  bij deze groep incompetente mensen hoort heeft hij meer dan overtuigend aangetoond met die meer dan prachtig falende hi-tech A73 tunnels…. I rest my case.

Of wel…. see you in court, Limburgse smart ass !!

Bent u van mening dat de regering zo langzamerhand al uw verworven vrijheden weer aan banden aan het leggen is?

Klik dan op deze banner en laat je horen.

Zo zocht ik vandeweek op de term “zwarte slang”, gewoon omdat ik hiernaar voor een project op zoek was, en dus eens de internetmarkt aan het afstruinen was op zoek naar een leverancier hiervoor. Dus Google op, helemaal onbewust van het feit dat je, met heel veel fantasie, zou kunnen refereren met deze term aan het geslachtsdeel van onze negroïde medemens, een onderdeel wat vanuit de mond-op-mondreclame van origine al behoort tot de categorie XXL, vergeleken met de blanke en Aziatische piemels. En verdomd, ik tuinde er op Google dus ook met open ogen, en niet veel later met open mond in. Ooooo, my f*cking God…. dat dat bestaat?

Voor ik er erg in had zat ik virtueel oog in oog met de “afgehakte kinderarmpjes” van een tweetal donkere mannen, waarvan ik de rillingen over mijn rug kreeg. De grootste van de twee was namelijk uitgerust met een puddingkanon van meer dan ”slechts” 16 inch, ofwel langer dan bijna 41 cm. De blonde dame die de prutbuksen van beide heren in de hand hield was klaarblijkelijk net zo onder de indruk van deze knoeperts. Haar kin was in ieder geval net zover naar beneden gezakt als de mijne inmiddels. Klik hier maar eens voor de trailer van deze film.

Hoe ga je, met een litertje of vijf aan bloed, in vredesnaam zo’n apparaat stijf krijgen, zonder dat je zelf zwarte en groene vlekken voor je ogen krijgt van het gebrek aan bloed voor de rest van je lijf? Waar laat je zo’n zwengel in slappe toestand? In je broekspijp? Om je middel geslagen? Daarbij kwam ik er verder gapend op deze site achter dat beide heren op het moment suprême ook nog eens goed waren voor pak um beet een halve liter blafpap elk, terwijl ik uit eigen ervaring en uit de monden van “van Kooten en De Bie” weet dat de gemiddelde man al die moeite moet doen voor een beetje jeuk aan je snikkel en een vingerhoedje stijfsel, en dat goed kauwen je halve eten is.

Ok, het zal wel om het visuele aspect van deze extreem lange slagboompielemozen gaan, want ik kan me niet voorstellen dat er ook maar één vrouw op deze aarde rondloopt die met goed fatsoen iets zinnigs of opwindends kan doen met de volle omvang, want via de reguliere weg kom je niet ver, ga je achterlangs dan wordt het een soort endoscopie richting de dikke darm, en oraal loopt het uit op een diepe maagsonde met kans op de verdrinkingsdood van de hoeveelheden fapsel wat je moet slikken.

Als je overigens eens goed naar een gemiddelde pornovideo gaat kijken dan valt je na wat tijd direct op dat de meeste pornoacteurs hun geweldige stamina te danken hebben aan het wonder van herhalen van scenes, want de “drie minuten man” is gemiddeld toch, om maar te zwijgen van de magnetronman…. PING…Klaar? Ik vermoed dan ook dat de tampeloerissen van beide bovengenoemde heren eveneens fake zijn, al was het maar omdat één van die gasten bijna blank is, maar wel een leuter met de kleur van een gitzwarte dropstaaf uit zijn korte broek zwengelt. Ik vrees dus dat dames die vallen op negroïde heren met extreem grote klabanussen in dit soort films gewoon zitten te kijken naar knap nagemaakte latex- of siliconenpiemels die kunstig aan de heren zijn vastgemaakt, en dat de enorme ontladingen die deze heren eruit weten te blaffen waarschijnlijk ook gewoon met een pompje uit een pak “Friese Vlag” magere yoghurt worden afgeschoten richting de gelukkige dame die deze overstroming heeft veroorzaakt.

Feit is dat je in het wereldje dat porno heet steeds extremere zaken voorbij ziet komen, je wilt niet weten wat er allemaal in gestopt kan worden, of wat er allemaal weer uit komt, vandaag de dag, want gewoon recht op en neer een potje rampestampen is klaarblijkelijk voor de afnemers van dit genre films allang veel te gewoon om nog enigszins van opgewonden te raken. Ze doen hun best maar, ik doe wel gewoon, dan doe ik volgens mijn lief al gek genoeg, en ik hoor ze niet klagen na afloop.

O, ja, de zwarte slang heb ik na wat laveren tussen de negeronderdelen door uiteindelijk toch nog gevonden.

Nu maakt het mij niet zoveel uit dat ik gemiddeld vier dagen per week het kaalgeschoren porem van Joling, orerend in een of ander hersenloos programma, op mijn 101 cm breedbeeldscherm moet aanzien, per slot van rekening kan ie ook uit, maar de zanger lijkt inmiddels ook qua geheugen aan het aftakelen te zijn. Riep hij vorige week nog bij Jensen op de bank dat hij echt nooit meer terug zou keren naar “De Toppers”, nadat hij er al een tijd uit was vanwege een “ruzietje” met collega relnicht en bruinwerker Gordon, die eveneens uit de Toppers wilde stappen? Hoor ik op het nieuws dat zowel Joling als Gordon weer terugkeren naar de Toppers, en dat ze nu dus met zijn vieren doorgaan in 2010? Schiet mij maar in een rubber dus…

Zo zie je maar dat de klaarblijkelijk geveinsde vastberadenheid die Gerard afgelopen week nog stoer op de bank zat te tonen, en dat zijn besluit definitief was niet op de vraag van Froger in te gaan om terug te keren ook een natte scheet in de wind lijkt te zijn. Ook bij Gerard moet het kacheltje roken lijkt het. Of is het in zijn geval toch het ontzettend grote ego wat gestreeld dient te worden? Bij Gerard kan dat best wel eens de doorslag zijn, want als er één aandachtsgeil is dan is het deze bruinwerkende volkszanger wel. Hij mist gewoon zijn strakke glitterpak met veren en af een toe een kneepje van Gordon in zijn kont of elders denk ik.

Anyway, volgend seizoen dus een kwartetje in plaats van een triootje Toppers en weer een aantal uitverkochte shows ongetwijfeld, want een feestje bouwen met een super liveband dat kunnen ze alle vier wel. Nu maar hopen dat ze niet nog meer zangers gaan integreren in de groep, want voor je het weet sta je naar de discoversie van het Urker mannenkoor te kijken en die hebben toch een iets andere doelgroep en repertoire. Ik zie de DVD wel weer verschijnen als het zover is.

Hoezo Nederland verantwoordelijk voor 120.000 AIDS doden? Zorgen wij ervoor dat die mensen besmet raken? Een werelddeel waar machtige mensen in regeringen roepen dat knoflook, bietjes, citroen en Afrikaanse aardappel veel beter werken tegen AIDS dan de reguliere medicatie die de Westerse landen naar Afrika sturen? Een werelddeel waar één van de leiders, meneer Zuma van Zuid Afrika, roept dat een douche nemen na onbeschermde seks met een andere vrouw dan zijn eigen vrouw, te hebben gehad “ruim voldoende was ter voorkoming van besmetting met HIV”? Is het de schuld van Koenders dat ook zijn departement moet bezuinigen en hij andere, wellicht betere, meer effectieve doelen voor ogen heeft voor het mindere budget wat hij nog krijgt van Wouter Bos?

Kortom, de vileine en ongenuanceerde beschuldiging aan ons adres, die “Stop AIDS now” de wereld in heeft geholpen is niet meer dan een enorme schop in de onderbuik van het geweten van de Nederlander, want ook zij snappen dat bovenstaande alinea de grootste bron is van alle HIV besmettingen in Afrika, en niet het feit dat Nederland de subsidie aan derde wereld landen kraan flink dichtdraait in een economische crisis. En met het dichtdraaien van die kraan ook de geldstroom naar “Stop AIDS now” stopt of minimaal wordt. Natuurlijk mag je als “goede doelenclub” ageren tegen het snijden in je inkomsten, maar roept deze club dit niet meer uit eigen belang dan het belang van die Afrikaanse negertjes die het gezien bovenstaande nooit gaan snappen? Vrijen met een condoom? Welnee, onze president roept dat jezelf wassen erna voldoende is, en onze minister roept dat bovenstaande groenten HIV en AIDS kunnen genezen. Hoe dol wil je het maken dan?

Pas schreef een promovendus van de universiteit van Twente dat “hulp Afrika arm hield”, en dat men niet met geld een arm werelddeel moet helpen, maar dat men daar mensen een vak moet leren om voor eigen inkomen te zorgen, in plaats van apatisch tegen de hut leunend de hand ophouden bij rijke Westerse landen. Dat laatste is namelijk letterlijk dweilen met de kraan open als je het mij vraagt. Tja, mijn wijze opa riep al “Zij die niet werken zullen niet eten”, alsof de koe en deze waarheid nooit van elkaars zijde geweken zijn.

Nee, “Stop AIDS now” gooit op een banale manier haar eigen reputatieglazen in met een dergelijk stupide uitspraak, want zolang je geld pompt in mensen die het niet willen leren is het ons geld weggegooid en eindigt het waarschijnlijk in de zakken van corrupte machthebbers. Sowieso ben ik voorstander van het afschaffen van allerlei subsidies aan zichzelf in stand houdende clubjes met goede doelen of andere culturele redenen. Als je persé wilt helpen, wat je goed recht is, dan emigreer je maar en ga je het ze eigenhandig leren en voordoen. Geld maakt in dit geval niet gelukkig. Een beetje jammer, want voor de rest is het doel van deze club uiteraard prima.

Het idee achter kilometerheffing is overigens niet eens zo slecht, namelijk mensen niet laten betalen voor het hebben van een auto, maar voor het gebruik ervan. Dit gebeurt in omringende landen in Europa al langer en op de meest simpele methode, namelijk de houderschapsbelasting afschaffen en deze verdisconteren in de brandstofaccijnzen. Hiervoor heb je geen hogere graad in wiskunde nodig, want zelfs een VMBO-er kan snappen dat een 6,7 liter acht-cylinder Amerikaanse slurpbak meer brandstof per kilometer nuttigt dan een 900 CC drie-cylinder Suzuki Alto, ergo wie veel brandstof verbruikt betaald dientengevolge ook veel belasting per gereden kilometer, ten gevolge van de motorinhoud en het verbruik.

Echt, een eerlijker systeem kan niemand zich eigenlijk voorstellen, behalve onze 150 sukkelaars in Den Haag. Nee, in plaats van de kosten stoppen in het sapje waarop de auto rijdt moet er voor vele honderden miljoenen aan nog nooit in het veld geteste technologie worden geïnstalleerd, en gaat men per kenteken bijhouden hoeveel meters en waarheen men wel niet rijdt. Een ongehoord dure en juridisch zeer discutabele oplossing dus. En onze Limbabwaanse Eurlings, zelf komende uit een of ander gat in Limburg waar N-wegen het breedste is wat ze kennen, maar roepen dat men draagvlak moet creëren voor de kilometerheffing, tja, dat doet ie op deze manier helemaal goed, niet dus…..

Waarom zo moeilijk doen? Dat kan ik wel beredeneren, want mensen die in de randstad rijden en in de spits (tja, je zult maar een acht tot half vijf baan hebben zoals het gros van de werkende mens) die mogen/moeten veel meer gaan betalen per 1000 meter straat als de oma die in Groningen plattelandsritjes maakt over een of andere N-weg om half twee in de middag, of wel locatie-discriminatie van randstadbewoners ten opzichte van plattelandsbewoners. Verder heeft onze overheid een bijkomend probleem om de zgn. gebruiksbelasting te stoppen in de brandstof, omdat de literprijs in Nederland nu al een van de hoogste in Europa is, zonder die gebruiksbelasting, ofwel, om literprijs technische redenen kan de simpele oplossing al niet eens meer omdat dan half grensbewonend Nederland nu altijd bij onze Zuider- en Oosterburen blijft tanken. Maar ja, hoe moet je anders 30% salarisverhoging van 150 lamlullen en sufkutten betalen terwijl er een crisis gaande is? Tja, onze brandstofprijzen zijn al te zwaar belast om een simpele gebruiksbelasting in te bouwen lijkt het, en met spint het web dus dichter om dat te verdoezelen.

Een volgend probleem met de zgn. GPS tracking van auto’s is de inbreuk die de overheid maakt op uw en mijn privacy, want het gaat een of andere belastingonderknuppel in Den Haag namelijk helemaal geen flikker aan waar ik me bevind en op welk uur van de dag. Allemachtig, de Gestapo zou helemaal geil worden van zoveel controle op die domme burgers zeg, “Big Brother” in ultima forma zullen we maar roepen. Natuurlijk verkoopt men het als alleen maar bepalen van de gereden kilometers, maar databanken zijn tegenwoordig snel gekoppeld bij de overheid, en voor je het weet mag je bij een Officier van Justitie gaan verklaren waarom jij rond 23.15 op zondagavond in de hoerenbuurt van Den Haag rondreed in de buurt van een schietpartijtje. Nog maar even gezwegen over de algemene bekendheid dat overheidsdatabanken zeer slecht beveiligd zijn, doordat door Europese aanbestedingsregels de software waarschijnlijk tegen de goedkoopste prijs is geschreven door een stel Poolse augurkenplukkers, en zijn ook criminelen best in staat om deze  info te kunnen misbruiken zonder al te veel moeite. Hiervoor zijn in het recente verleden iets teveel gegevens “per ongeluk” op straat terecht gekomen.

Een laatste bezwaar is de rechtsongelijkheid tussen Nederlanders en buitenlanders in een door diezelfde overheid gepropageerd één Europa, want een bij Breda de grens passerende Belg heeft geen kastje achter zijn ruit en betaalt dus niet mee aan de slijtage aan ons toch al vooroorlogse wegennet. En dat terwijl de Belg en de Italiaan goedkopere benzine kunnen tanken met hierin al verrekend de verbruiksbelasting van die landen. Het kan dus wel zoals je ziet.

Ok, het wordt mogelijk pas ingevoerd in 2012, en dan zit er hopelijk een regering met een heel andere samenstelling dan het stelletje vooruitschuivers en geldgraaiers wat er nu het pluche warm zit te houden, maar toch… nu alvast een geluid produceren dat we het als Nederlander niet pikken dat onze privacy wordt opgeofferd ten faveure van het gat in de regeringshanden lijkt me geen slecht plan.

Normaal spam ik niet graag een website in mijn blogs, maar voor deze maak ik een uitzondering.
http://www.kilometerheffing-nee.nl/digitale_steunbetuiging.php

Als zakelijk globetrotter heb ik een groot deel van de wereld en de bijbehorende inwoners mogen bezoeken en zowel zakelijk als sociaal met de mensen mogen interacteren. Je kunt het dan hebben over de oppervlakkigheid waarmee men Amerikanen labelt, de geslotenheid van Japanners, de gastvrijheid van Aziaten in het algemeen, de corruptheid van Nigerianen en andere Afrikaanse mensen…. kortom… voor elk volk is wel een stigma te omschrijven, en veelal kloppen ze ook wel min of meer.

Even terug naar de Maleisiërs en de titel, want in het zaken doen met mensen moet je uitgaan van oprechtheid, vertrouwen en een zekere openheid, en daar valt de gemiddelde Maleisische inwoner in zekere zin op. Een bedrijf heeft over het algemeen een zekere structuur, met een directeur, hieronder managers, en tot slot medewerkers, kortom… zaken die je kunt volgen, opvragen en die ook duidelijk zouden moeten zijn. In Maleisië echter zit klaarblijkelijk iedereen in zaken, en iedereen heeft ook wel een neef die ook in het bedrijf zit. Nu is dat op zich niet zo vreemd, zij het niet dat echt elke bedrijfsvoerder wel een neef in zijn bedrijf heeft, of wel…. het valt bijna op. Bovendien heeft die neef zelf ook weer een bedrijf in een vaak compleet andere branche. De tegenstellingen in met name steden als Kuala Lumpur zijn ook extreem, prachtige gebouwen als de geheel roestvaststaal beplaatte Petronas Twin Towers als symbool van luxe en kapitalisme, met voor de deur een vies straatje met rommel, oude taxies, etensresten op straat, kortom een sloppenwijkbeeld.

Zaken doen in Maleisië vraagt wat inside informatie, want anders word je als gemiddelde Nederlandse zakenman compleet gestoord. Een Aziaat heeft over het algemeen altijd haast, dus een offerte wil hij gisteren hebben. Bovendien is bij een Aziaat alles onderhandelbaar, en is prijs een voor hem nooit vastliggend gegeven. Bovendien is er in het complexe structuurtje van neven, achterneven, bovenneven, bijneven en andere familie en handelsbanden eveneens een grote mate van “ons kent ons”, “ons matst ons”, en wie onder de tafel het meeste aan iets kan verdienen krijgt ook over het algemeen de meeste jobs. Alles vreet ook mee uit dezelfde grote ruif lijkt het…

Vooral het onder de tafel elkaar iets toesteken cultuurje werkt voor Europeanen, die zoiets als “omkopen” vaak zakelijk niet kunnen verantwoorden, bijzonder frustrerend, zeker als de door hard werken verkregen zekerheid dat je in een project kunt meedoen hiermee volledig op losse schroeven kan komen te staan, ondanks dat je in de specificaties met naam en toenaam genoemd wordt.

Dit soort “omkoop” cultuurtjes zijn ook slecht te bestrijden en niemand wordt er echt beter van, behalve dan de regelneven en nichten die ergens in de hele inkoopstructuur hun slagen slaan. In het slechtste geval krijgt de uiteindelijke opdrachtgever zaken die hij nooit heeft besteld, inferieure producten, omdat de verdienste voor de neven tussen inkoop en verkoop worden gemaximaliseerd, en kwaliteit en prijs nu eenmaal niet los van elkaar gezien kunnen worden.

Alhoewel wij af en toe stevig balen van dit “nevencultuurtje” en hierdoor vele maanden werk zien verdampen richting een wazige concurrent die producten gaat leveren die volgens de specificaties helemaal niet kloppen, ben ik blij dat de industriële installatie ook in Azie staan, en een dikke boem ten gevolge van dus net zover van mijn bed is.

Het reisbudget is, heel tegenstrijdig aan de crisis, overigens niet verminderd, echter de perks, de geneugten die aan dit onregelmatige leven vastkleven als positieve zaken, zijn door luchtvaartmaatschappijen als KLM gereduceert tot rechtstreekse beledigingen aan hun clienten, de mensen die de toko nog in de lucht houden.

Nu stond er aankomende week een trip Canada van een week gepland, mede omdat dat land de grootste oliereserve van de wereld heeft, echter dat het nogal lastig is om deze bron aan te boren. Het zwarte goud zit namelijk niet zoals in het midden oosten netjes in een bron onder hoge druk onder de aardkost, maar is vermengd met zand vlak onder het oppervlak (zgn teer/zand), wat de kosten voor winning een bak hoger maakt dan bij onze Arabische vriendjes, waar het nagenoeg gratis de grond uitspuit.

Had ik dus mijn koffertje klaarstaan voor de kou, dikke jas, winterkleding…. helaas, change of plans…. Zondag spring ik wel in een vliegtuig, echter niet naar Canada……. maar naar Kuala Lumpur….

Een tikje langer vliegen dan Canada, en een flink eind warmer en vochtiger, met ruim 35 graden en 97% luchtvochtigheid. Ach ja, korte mouwen inpakken, lange mouwen weer op het hangertje, en op naar de geweldige Maleisische keuken.

Jullie moeten het dus weer een weekje zonder mij doen…. ik zit aan de satêh en de koude Tiger…. wat een kudtbaan heb ik toch

Het hangt waarschijnlijk ook samen met het weer, de blaadjes die weer van de bomen vallen, de zon die minder gaat schijnen en allerlei andere verschijnselen die gepaard gaan met deze tijd van het jaar.

Daar waar mensen, die het moeten kunnen weten, roepen dat er licht schijnt aan het einde van de tunnel genaamde de economische crisis, en wij als olie en gastoeleverancier eigenlijk tot halverwege dit jaar niet of nauwelijks iets gevoeld hebben ervan, lijkt ook bij ons nu de stilte te vallen. Ondanks dat de beurs weer langzaam opkrabbelt, op een paar banken na de grootste klappen gevallen zijn, lijkt het in de olieindustrie nu uiteindelijk ook raak te zijn.

Shell, onze Nederlands/Engelse trots kondigt aan dat er 5000 man uitgaan, vanwege tegenvallende winst van slechts drie miljard euro. Drie miljard euro winst!!!! OK, dat is 72% minder dan vorig jaar, dus reden om je als Shell zorgen te maken? De vraag naar olie lijkt sterk te dalen en de olieprijs stijgt weer stevig. Ik mocht vanochtend bij een pomp langs de A15 dan ook strak 80 euro aftikken voor een volle tank (54 liter), a raison de 1,48€ per liter.

Belangrijkste domper voor Europese bedrijven die voor een groot deel draaien op export projecten is de debiel hoge prijs van de euro, die al maanden rond de 1,50$ per euro is, waardoor wij 50% duurder zijn geworden dan onze Amerikaanse concurrenten, en dus werk en opdrachten binnenhalen vanuit het land met de onbegrensde mogelijkheden alleen kan als je voor een heel dun belegde boterham wilt werken.

Goed nieuws is toch wel dat ik ondanks de crisis mijn huis nu echt verkocht heb. OK, 30 mille verloren ten opzichte van de taxatiewaarde 18 maanden geleden, maar nog met een gedekt banksaldo aan een nieuwe eigenaar overgedragen. Toch lekker dat je al die dubbele lasten kwijt bent en de zorg voor een leegstaand huis in een andere stad.

Rest me te melden dat het in het Berkelse helemaal goed gaat, ook met onze inmiddels gediplomeerd voor de puppycursus zijnde sjiewaawaa, die inmiddels al het indrukwekkende gewicht van 1800 gram heeft bereikt en nu aan het wisselen is geslagen. En da’s maar goed ook, want die scherpe melktandjes waren als spelen met scheermesjes. Ik had eerlijk gezegd nooit gedacht dat je zo’n groot uitgevallen cavia kunstjes als “zit, lig, turn, blijf” en ander kunstjes kon leren. Maar ik ben stiekum toch een beetje trots op onze “hond” en haar bazinnetje, die vijfde is geworden met alleen maar grote honden als trainbare herders en labradors boven haar. Ook heeft ze een nieuw hondenvriendje sinds afgelopen weekend in de vorm van een chocoladebruine labradorpup bij onze buurmeisjes. Heerlijk zo’n Page toiletpapierpup in pure chocoladekleur en een buurman die dat beest laat op de avond verplicht uitlaat omdat zijn dochters nog te jong zijn hiervoor.

Anyway, ondanks dat een flink deel van Nederland in de herfstcrisis zit, letterlijk en figuurlijk, we gaan gewoon door.

Onze regering, onder leiding van een incompetente milieuminister, die te laf is om te roepen dat de prijs voor het kaartje “Al Gore show” van 2000 euro per ambtenaar, weggegooid geld was, gezien de milieuprestaties van de spreker zelf, doet hier uiteraard als het braafste jongetje van de klas aan mee.

In een land met één van de hoogste belastingdrukken ter wereld, een land met als enige een 40% roversbelasting genaamd BPM op auto’s, een land waarin men steeds luider begint te protesteren tegen de graaicultuur van de regenten die hun aars maar al te graag warmen aan het zachte pluche, kwam staatssecretaris de Jager met een plan om de BPM af te bouwen en milieubewuste auto’s goedkoper te maken ten opzichte van de zgn. brandstofslurpers.

De in zwaar weer verkerende autobranche keek uiteraard met argusogen naar wat de staatssecretaris uit zijn hoge hoed ging schudden, en met de cijfers bekend ging de brancheorganisatie RAI eens rekenen. Wat schetste hun verbazing? Hoe schoner en zuiniger de auto qua verbruik en CO₂ emissie, des te duurder hij werd, daar waar de echte yuppenbakken als Ferrari, Porsche en Maybach soms wel tot 90 mille goedkoper werden. Met name de nieuwe superzuinige en schone dieselgeneratie krijgt het met de nieuwe diesel- en CO₂-toeslag zwaar te verduren, en ik zie de diverse mensen uit het auto- en milieuvak al langzaam een vinger richting het voorhoofd bewegen. Gek zijn ze in Den Haag geworden!

In het plan wordt de omstreden 40% BPM volgend jaar gereduceerd naar nog “slechts” 27,5% (let wel dit is nog steeds 8,5% meer dan de al hoge 19% BTW die er daarna nog eens overheen gaat, wat effectief uitkomt op het feit dat 51,7% van de prijs van uw nieuwe auto in 2010 nog steeds naar de staatskas gaat in de vorm van belasting over belasting), maar die BPM verlaging wordt meer dan gecompenseerd met een dieseltoeslag voor alle diesels (of ze nu schoon zijn of niet) en een CO₂-toeslag voor alle auto’s, waar door de in de krant als voorbeeld gebruikte A en B-label auto’s respectievelijk tussen de bijna 1000 en 600 euro duurder worden. Het meest ergerlijke hieraan is dat in een reactie het ministerie, bij monde van een woordvoerder bij hoog en bij laag blijft volhouden dat de berekeningen van de RAI fout zijn en die van het ministerie goed, alhoewel de gegeven rekenvoorbeelden niet worden tegengesproken. Ook weer zo’n domme “ik geef mijn bek maar een duw” ambtenaar dus, die zijn eigen baan loopt te verdedigen.

Het heeft er dus alle schijn van dat onze, steeds brutaler graaiende, regering de nationale melkkoe genaamd auto, en met name het segment wat het leeuwendeel van de bevolking nog net kan betalen en rijden, tot het allerlaatste moment financieel zal uitzuigen als een dorstige vampier, tot de laatste druppel geld eruit is. Want zeg nou eerlijk, hoeveel Ferrari’s rijden er in vergelijking tot bijv. Opel Astra’s, Renault Megane’s en andere momenteel zuinige en schone autootjes. De Ferrari-rijders zijn waarschijnlijk de borrelvriendjes van onze regenten, en “ons naait ons” uiteraard niet, want je weet nooit waar je als uitgescheten kamerlid met een bak wachtgeld nog eens moet bedelen om een baantje toch? En je moet toch op de een af andere manier die 30% salarisverhoging die je jezelf heel rap hebt toebedeeld terwijl je tegen je volk riep “na het zuur komt het zoet”, verantwoorden in het kasboek van Bos.

Ik ga eens bij mijn ziektekostenverzekering informeren of het implanteren van een tweede anus vergoed wordt door hen, want als ik dan toch genaaid moet worden is zo’n extra poepgat wellicht prettig. Al was het maar omdat je op dit moment met één anus ruimte te kort gaat komen voor al die naaiers uit Den Haag die in de rij staan om ook hun maatregeltje er liefst droog en onaangekondigd in te jassen. Het enige risico wat ik hiermee loop is dat ik voor die tweede anus een extra CO₂ aanslag op de mat krijg.

Nederland, het land waar je linksom of rechtsom anaal genomen wordt door lafbekken en draaikonten als Balkenende, Bos en Rouvout, en waar harde werkers die het geld opleveren vakkundig en legaal worden leeggeroofd…. bahhhh! Bukt u maar weer….

Was afgelopen week de Hungaroring de scherprechter en equaliser voor een aantal personen, in positieve dan wel negatieve zin, het gevolg van deze race was verstrekkend. Hamilton liet eindelijk zien dat indien je hem de auto geeft die hij nodig heeft dat hij met overmacht een race weer kan winnen. Helaas te laat voor de kampioenstitel, die met een beetje tactisch geschuif van het team van Brawn wel eens in handen van Button kan komen.

Een groter probleem heeft Ferrari erbij gekregen sinds Hongarije, want met Massa voor langere tijd, en mogelijk de rest van het seizoen, uitgeschakeld door een rondvliegend onderdeel afkomstig van de Brawn van zijn landgenoot Rubens Barrichello en de matige prestaties van het team tot dan toe moest er een snel stoeltje gevuld worden.

Logische keuze voor Ferrari zou één van de twee testcoureurs, te weten Luca Badoer of Marc Gené zijn, beiden coureurs van formaat, echter Ferrari liet vandaag via de pers weten dat het een wel heel opmerkelijke coureur in het stoeltje van Massa’s bolide gaat planten. Riepen de Tifosi al de hele week her en der op het internet dat men Michael Schumacher weer moest terughalen? Verdomd, vandaag in de krant de bevestiging dat “Der Schumi” in Valencia het stoeltje van Massa gaat vullen met zijn Duitse aars. De beide testcoureurs weten dus bij deze wat ze werkelijk waard zijn voor Ferrari, wat net als McLaren geen kans meer op de wereldtitel heeft. Wat dat betreft zijn de Red Bull’s nog de enige wagens die Brawn van de titel kunnen afhouden, tenzij Button ontploft of dodelijk verongelukt.

Even voorop gesteld dat ik geen echte Schumacher fan ben, maar zeker zijn bijzondere talenten weet te waarderen, alleen zijn arrogante attitude niet, moest ik zonder erg denken aan Heintje Davids, en Mary Servaes, beter bekend als “De zangeres zonder naam”, en andere met name Amsterdamse volkszangers en zangeressen. Deze Nederlandse volkshelden vertrokken destijd allemaal met een publiek uitgemolken afscheidsfeest en een hoop tam-tam en bombarie van het artiestentoneel om meermaals erna (tja, wellicht waren de centjes op?) weer terug te keren met concerten en optredens.

Schumi hoeft voor het geld zeker niet uit zijn “pensioen” terug te komen, want het vele geld wat hij toen en nog steeds in deze sport (heeft) verdiend of gekregen is ruim voldoende om dit leven en de volgende vijf of zes in exhorbitante luxe te kunnen doorbrengen. Michael heeft namelijk nog steeds een contract met Ferrari, en alhoewel niet meer in de F1 bolide is de rappe Duitser nog steeds het boegbeeld van snelheid, adrenaline en mannenspeeltjes, te weten automobielen voor de (al dan niet vermogende) burger, met name voor de merken Ferrari en Fiat.

Kan hij het nog? O jawel, daarvan ben ik overtuigd, maar ik ben wel benieuwd met welke opdracht Schumi in Valencia en mogelijk erna de baan wordt opgestuurd. Het beste wat Ferrari eruit kan slepen is mogelijk het constructeurskampioenschap, door ervoor te zorgen dat beide rode bolides de laatste zeven races beiden hoog in de top 10 eindigen (er zijn wat dat betreft nog 126 punten te vergeven als ze alle races één en twee worden).

Wat de rest van het veld ervan gaat vinden? Ik denk dat de meeste oud gedienden het wel leuk vinden om weer eens tegen de zevenvoudige Weltmeister aan te mogen knokken, en bovendien eens te zien of de prestaties van de rode wagens nu werkelijk nog achterblijven of dat het toch het talent (of gebrek hieraan) van de rijders is.

Anyway…. Der Schumi ist zurück…. ik ga ervoor zitten denk ik….

Afgelopen vrijdag was mijn jongste zoon aan de beurt om ten overstaan van een van de -volgens zeggen-  “meest gevreesde” examinatoren uit Spijkenisse zijn driving skills te vertonen. Officieel om 10.10 uur zou hij aan zijn praktijkproef moeten beginnen, echter toen ik om even na tienen op de parkeerplaats van het CBR aankwam was de lesauto al vertrokken en troffen wij de rij-instructeur van rijschool “Tempo”, waar ook onze oudste zijn rijbewijs gehaald had, wachtend alleen aan bij de bar.

Voor ons gevoel nauwelijks 20 minuten later kwam hij met een dikke grijns op zijn gezicht het CBR binnenlopen met de mededeling dat hij geslaagd was. Volgens de examinator met gemiddeld achten en negens voor alle kunstjes die hij op de weg had moeten vertonen, dus een prima automobilist in wording.

Aangezien meneer vandaag om twee uur met zijn vriendinnetje richting Barcelona vliegt voor een vakantie, was het nog even zaak te regelen dat hij vóór die tijd zijn roze creditcard kon ophalen. En dan komt het wonen in een Vinex dorp als Berkel en Rodenrijs toch wel weer goed uit, want voor slecht 23 euri extra kon hij zijn rijbewijs vanochtend na tien uur nog even ophalen, om zichzelf vervolgens naar Schiphol te rijden in de cabrio van mijn lief.

Op de achtergrond voor ons, wordt er tussen de broers al onderhandeld over de Suzuki Baleno die pappa in al zijn goedheid destijds voor de kids had aangeschaft, want met één auto en twee chauffeurs en de nog steeds niet geleverde bij een BP actie gewonnen Ford Ka van de oudste komt er een moment waarop een wonderbaarlijke autovermenigvuldiging noodzakelijk zou kunnen zijn teneinde beide heren het vervoer te bieden waarop ze allebei nu claimen “recht” te hebben.

Een ander fenomeen wat zich zelfs nu hij het roze kaartje heeft blijft openbaren is het het sleutel- en knutselgedrag van onze jongste, want ook zijn scooter is vele malen uit en in elkaar gehaald (om maar even niet over het opvoeren ervan te klagen). Rijdt de oudste al een jaar probleemloos (althans ik hoor hem nooit klagen over mankementen) rond in die trouw werkende 14 jaar oude Baleno, afgelopen zaterdagmiddag was mijn kakelverse Qashqai even van plek geruild en stond de rode bolide voor de garagedeur. Motorkap open en plots stond de jongste met de hele grille in zijn handen in de tuin met het verzoek of ik hem even wilde helpen.

Het probleem was een af en toe niet werkende toeter (losse “AMP” stekkertjes), maar of ik even wilde helpen met zoeken waar de toeter precies zat. OK, deze reparatie was wellicht niet echt noodzakelijk, maar ik voorzie dat er nog wel meer aan dat oude beestje gesleuteld zal gaan worden door onze jongste “grease monkey”.

Het is maar goed dat hij zijn vliegbrevet (nog) niet heeft gehaald, anders had er een volledig gedemonteerde F16 voor de deur gestaan en een zoon die met een stuk vleugel in de tuin vraagt of ik hem even kan helpen.

Jasper, gefeliciteerd met je rijbewijs en veel veilige kilometers toegewenst.