Zojuist een wereldrecord uitmonteren gevestigd, door binnen een uur alle optredens online te hebben, maar dit geschreven hebbende is dat uiteraard een mededeling van land- en tuinbouw. Waar het werkelijk om gaat is het slot van een geweldige show op TV, SBS6-onwaardig goed, met tien waanzinnig goede a-cappella groepen, waaruit drie mensen uit het vak de onmogelijke keuze moesten maken wie er de winnaar zou worden. Een show die omwille van de keiharde kijkcijfers twee afleveringen korter werd gemaakt, maar die een trouwe groep a-cappella adepten aan de buis gekluisterd hield.
Hadden de juryleden in de halve finale al moeite met de uitslag van de battle tussen Sharp! en The Gentle Voices, waardoor er in plaats van drie ineens vier groepen in de finale stonden, ook nu was het eigenlijk een onmogelijke klus als je naar overall performance van de vier finalisten ging kijken en luisteren.
Maar goed, ik als a-cappella liefhebber, en (hobby)muzikant en zanger, kan me uiteindelijk helemaal vinden in de keuze van de jury om The Gentle Voices te kronen tot de beste a-cappella groep van 2011 The Sing-Off, en winnaar van een Sony platencontract.
Maar goed, iedereen zit te wachten op de beelden, dus hier komen ze in volgorde.
De show werd geopend door de vier overgebleven groepen met het nummer Fame, bekend van de TV-serie over een Performing Arts School in the USA. Het spits werd afgebeten door het innemende 7-tal van de popacademie in Enschede, Sharp!, die het door de jury gekozen nummer Carwash ten gehore brachten, met hierin weer een prachtige lead voor Ravenna. Hierna was het de beurt voor het andere 7-tal, genaamd Heartbeat, die door de jury een nummer van James Brown hadden toegewezen gekregen. Jared kon dus weer helemaal los op de classic I Feel Good, iets wat hij met succes neerzette, alhoewel James Brown nog rauwer klinkt dan het toch al vette randje op de stem van Jared.
Toen waren de Rotterdamse neefjes, genaamd The Gentle Voices, aan de beurt, en tot mijn genoegen had de jury het Stevie Wonder nummer I Wish, van het album “Songs In The Key Of Life”, voor deze mannen uitgezocht. Even zat de lead qua toonhoogte iets te hoog boven zijn neefjes, maar verder een solide performance met uiteraard het zo typische basloopje van dit nummer herkenbaar aanwezig. Tja, en hierna moest Jade dit nog gaan evenaren of overtreffen? De jury had voor Jade het nummer When Love Takes Over uitgezocht, en dit werd zelfverzekerd op de planken gezet door het zilverkleurige 7-tal.
Toen was het aan de jury om de eerste gruwelijke keuze te maken, en mijn voorspelling volgend, gingen Sharp! en The Gentle Voices door voor het goud. Een staande ovatie echter voor Heartbeat en Jade, want zij hebben ons zes avonden verwend met geweldige a-cappella optredens.
De finale
Sharp! mocht als eerste aan de slag, ditmaal met een zelf gekozen nummer, wat niet minder was dan Empire State Of Mind, wat er met passie en liefde werd neergezet. Maar was het goed genoeg, en wat hadden de neefjes nog in petto? Nou, wat de neefjes van The Gentle Voices in petto hadden was het prachtige End Of The Road, en of dit letterlijk of figuurlijk bedoeld werd… de wijze waarop zij dit stuk brachten roerde mij tot tranen en ik heb met een brok in mijn keel tot aan de laatste noot ademloos zitten luisteren en kijken, en ik bleek niet de enige, want ook Karin Bloemen zat met een traan in de ooghoeken haar commentaar te geven. Allemachtig mannen… willen jullie dit nooit meer zo goed zingen, of in ieder geval van tevoren even waarschuwen?
Maar een absoluut terechte winnaar, tussen die andere negen winnaars die als enige pech naast het Sony platencontract vissen, maar Nederland A-cappellamatig voor eens en voor altijd op de kaart hebben gezet, en alleen al daarom verdienen ze alle tien een daverend applaus en het allergrootste respect.
De show werd, zoals al een beetje was gelekt, afgesloten met hetzelfde nummer als waarmee aflevering één werd geopend, namelijk de classic I’ve Got The Music In Me, met als enige verrassing een verbazend goed zingende Tooske Ragas, een René Froger die zich toch niet waagde aan die hele hoge partij en voor de veilige tweede lijn koos, en uiteraard een Karin Bloemen die uit volle borst ook even lekker los mocht op dit geweldige nummer. Tjeerd mengde zich geruisloos tussen de groepen, en zong ook nog even niet echt hoorbaar mee, maar hij heeft dan ook andere mega-talenten in het vak. Ik moet wel erkennen dat jurylid zijn in een dergelijke show een ontzettend moeilijke zo niet onmogelijke job is, die je nooit goed doet. Dus ook respect voor het drietal achter de tafel.
Hopelijk is er volgend seizoen een omroep die dit concept wil overnemen zodat Nederland opnieuw kan worden verwend met een muziekvorm die veel te weinig in de spotlights van de media staat.
Mijn dank aan alle tien de groepen is onmetelijk, wezenloos, verpletterend groot, en ik buig diep voor jullie allemaal.
HINT!
Om de MPG bestanden te downloaden klik je met je rechter muisknop op de dik gedrukte titels hierboven, en kies je voor “Doel opslaan als..” of “Koppeling opslaan als…”, afhankelijk van het type browser. Vanwege allerlei zaken ga ik deze bestanden niet online vertoonbaar maken.
Ten overvloede nogmaals. Alle rechten behoren toe aan SBS Broadcasting, dus dit is niet meer dan een digitale videorecorder, waarbij excuses voor een paar hikjes in een drietal nummers, want helaas is digitale TV ook niet altijd perfect (riep hij zachtjes vloekend).









