Ron schrijft…

Wiskundig klopt er dus geen reet van de titel, maar in vele andere opzichten sinds kort wel. Op vele gebieden klopt deze formule sinds een week of twee als een bus.

Waarom zult u als lezer zeggen verdedigt de schrijver deze ridicule som? Nou, heel simpel, omdat alles na een dik jaar toch op zijn plek is gevallen in ons nieuwe gezin. Vroeg ik mij in eerdere blogs soms af waar ik na het werk heen moest rijden, welke kids in welk huis waren al dan niet alleen, sinds 16 augustus is de “Berkelse Bunch” kompleet en klopt alles weer.

Natuurlijk, er vallen nog vele zaken te doen en te regelen, want op alle gebied opnieuw beginnen is zowel fysiek als administratief een bijna rampenplan. Technisch gezien heb je alles minimaal twee keer, van de Senseo, via de wasmachine, de droger, de naaimachine tot het gereedschap en het glasservies. Maar goed, het is aan de andere kant zowel bizar als een opluchting om eens een 20-tal jaren spullen door te spitten en zonder pardon bij het grofvuil te zetten. Dit overigens tot grote ergernis van mijn oude buurtjes, want bij een parkeervak, ruim anderhalve meter hoog volgeladen grofvuil zetten andere mensen uit de buurt stiekum huisvuil. Vervolgens wordt ’s-nacht door de oud-ijzerboertjes even lekker door de stapel gegraven naar “waardevolle zaken” en scheuren er vuilniszakken die de mannen van de ophaaldienst dus niet meenemen.

De buurtjes zaten dus met een berg huisvuil die niet van mij was, en de enige die ze zagen sjouwen was ondergetekende. Dus lag er een boos briefje in mijn bus, samen met twee zakken huisvuil voor de voordeur, maar ja, de nieuwe buurtjes kenden ze nog niet, terwijl hij ook zeker een half parkeervak had bijgedragen met grofvuil.

Vandaag is fysiek ook mijn server verhuisd van Spijkenisse naar Berkel, omdat wonder boven wonder mijn provider zomaar 6 dagen eerder dan aangekondigd mijn ADSL verbinding op het nieuwe adres aanzette.

Terugkomend op de titel, 3+2=1, die slaat op drie mensen uit het ene gezin en twee mensen uit het andere gezin die samen als één nieuw gezin opnieuw beginnen. Met de nodige opstartprobleempjes, want eenieder moet weer een plekje vinden in een nieuw huis, waar nu in plaats van twee mensen ineens vijf mensen wonen en hun domeintje hebben. Mijn jongste kon dit jaar opnieuw na zijn vakantie verkassen van mijn ex, die ook haar plekje nu heeft gevonden in Rozenburg, naar ons, maar hij liep te piepen dat elke keer na zijn vakantie al zijn spullen in een verhuisdoos stonden en hij moest verhuizen.

Nou, ik beloof ze dat het verhuizen voorlopig even voor het laatst is, want een verhuizing gaat je niet in de koude kleren zitten, op alle gebied. Ik ben zielsgelukkig dat allebei mijn jongens weer onder mijn dak wonen, aangevuld met een prachtige dochter en een minstens net zo lieve vriendin.

Kortom, wat er ook gebeurt, wij komen er wel…. en voor een ieder die ons na aan het hart is, binnenkort gaan we ons nieuwe kasteeltje eens grondig inzegenen, en de verrassing verklappen we lekker niet…

Nog minder dan 14 dagen te gaan en dan is mijn status als inwoner van Spijkenisse over en bewoon ik een prachtig huis samen met mijn lieve vriendin en drie schatten van pubers in Berkel en Rodenrijs.

Geen files, geen klotenbruggen, geen tunnels, zelfs geen snelweg meer om naar het werk te gaan….. alleen dat al bevalt mij de afgelopen weken al pendelend tussen drie huizen fantastisch.

Maar is Spijkenisse dan slecht voor me geweest? Absoluut niet, ik heb er 17 jaar van mijn leven gewoond en geleefd, mijn jongste zoon is er geboren, beide kids zijn er opgegroeid en hebben hun school hier voor een groot deel afgemaakt, en ondanks de ups en downs in een ieders leven mag ik niet klagen over Spijkenisse.

Spijkenisse is altijd goed voor ons geweest, en daar ben ik zelfs dankbaar voor, ondanks de gestolen fietsen en de tot driemaal toe kapotgetrapte spiegel van mijn auto, ondanks de dagelijke portie files erin of eruit, ondanks de inbraak een jaar of 10 geleden, het blijft een leuke gemeente om in te wonen, zeker de wijk waar ik mijn stulpje had.
Ga ik Spijkenisse missen? Op sommige gebieden zeker, maar op andere gebieden absoluut niet, zeker nu ik in het Berkelse al op ontdekkingstocht ben geweest en erachter ben gekomen dat dat gebied nog echt landelijk is en ver weg van industrie en beton….

Ik ben sinds vorig jaar juni gestart met een geheel nieuwe periode in mijn leven, een periode waar Spijkenisse als basis niet meer bij past, maar waar ik wel 17 jaar herinneringen en vriendschappen achterlaat.
De vriendschappen zullen overigens altijd reden blijven om met regelmaat terug te keren in Spijkenisse, want aan vriendschappen moet je van beide zijden blijven werken om het tot een succes te maken.

Ik wens alle “achterblijvers” uit Spijkenisse minstens net zoveel geluk, liefde en gezondheid toe als wat mij is toegewenst, en ik hoop die en gene zo af en toe nog eens tegen het lijf te lopen.