Geheel volgens traditie bieden de grote wit/bruingoed giganten weer allerlei EK aanbiedingen aan, die veelal bestaan uit twee van de drie onderdelen van de bovengenoemde drie-eenheid, ofwel, een dikke dure flatscreen TV, uiteraard tegenwoordig HD ready, zodat je het pulkje in de neus van van Basten goed kunt zien, aangevuld met een Beertender, dan wel de Philips thuistap, voor de koele goudgele rakker tijdens de wedstrijd, en mogelijk de derde helft.

Om de dames enigszins tegemoet te komen wordt dit pakket vaak aangevuld met iets van een vibrerend voetenbad ding van Babyliss of een ander duister Koreaans of Chinees merk, maar de boodschap is vooral om het EK vanaf de luie driezits, met een bak maten en een biertje in de hand bankhangend te gaan volgen.

Eén van onze grote commerciële omroepen doet op geheel eigen wijze een duit in het EK zakje van de typische alfaman die volledig bevredigd na een potje EK kijken van de bank af moet rollen en met moederlief in bed alsnog moet presteren en zijn eigen doelpunt scoren. Ja, alles om maximaal publiek te trekken voor dit mega-evenement wat bol staat van de sponsoren, maar zonder dat er na het EK weer een hoos aan echtscheidingen moet worden genoteerd, omdat er een helft van de bevolking gebrek aan aandacht heeft gekregen. Dus om het libido enigszins op te warmen tijdens de rust van de wedstrijden brengt Veronica het alom bekende “Hotshots”, ook wel het EK lingerie pauze vermaak.

Een zestigtal “bimbo’s” voorzien van grote borsten en een strak lijf met bijbehorend kontje, worden in alles behalve spannende lingerie gepropt (uiteraard aan de krappe kant zodat de rondingen mooi uitpuilen), aangevuld met voetbalkousen, bijbehorende voetbalschoenen van de sponsor, en vervolgens gaan de dames uit naam van één van de landen een potje penalty-schieten.

De bevallig richting de bal wiegende dames, hierbij hun borsten en billen uitbundig mee laten deinen op de bewegingen, trachten met het talent van een ongeschikt F-je de bal achter de lijn te proppen, langs een eveneens bevallige doelwachtster, die uiteraard buiten bovengenoemde uitrusting eveneens voorzien is van hele grote handschoenen en elleboog en kniebeschermers, want je zou je bevallig lijfje toch eens beschadigen tijdens het “duiken” naar de ballen.

Het geheel wordt standaard met luid gejoel aangemoedigd door een bende zuipende kerels op een provisorisch in elkaar geknutselde tribune, en zo mogen we als kijkende, zappende man op de bank alvast wat bloed vanuit onze zuipspieren verplaatsen naar een mogelijke erectie voor na de wedstrijd.

Toch wel vermakelijk om te constateren dat heel medialand net als de commercie menen te denken dat er bij de gemiddelde man slechts een aantal links in zijn hersenen zitten, die met name voetbal, drank en seks behelzen, en die de man moeten verleiden tot het verhoogd consumeren van banksaldo, krediet, drank, en wat al niet meer.

Ballen, bier en boobies, de heilige graal voor het mannenrijk lijken ze te schreeuwen, nou, ze doen maar….

Share

Nu is Nederland natuurlijk wel een bierdrinkland bij uitstek, en hebben wij de twijfelachtige eer om altijd hoog in de bierdrinkers top 10 genoteerd te staan, en dat is uiteraard mede te danken aan Neerlands trots, Heineken. Freddie H, en voor hem zijn opa’s hebben het voor elkaar gekregen om een heus bierimperium uit de grond te stampen, en waar ik ook op deze aardkloot ben geweest, zelfs in het grootste shithole kan je een koel groen flesje Heineken krijgen. Heineken, de enige bierbrouwer die op zijn achternaam zelfs een slogan heeft toegedicht gekregen in de vorm van:”Hij En Ik Nemen Elke Keer Een Nieuwe”, een begrip gelijk aan Maggi.

Eerlijk gezegd was ik vroeger ook een regelmatig consument van de gele rakker met de witte schuimkraag, en vooral in de zomer op een terrasje kon ik met veel genoegen zo’n koel getapt pintje achteroverslaan. Ik moet wel bekennen dat de magie van een lekker biertje, behalve de juiste temperatuur het feit is dat het vers getapt is in een schoon glas, want ondanks dat het bier in een flesje volgens de kenners exact gelijk is aan het bier uit een fust, toch lijkt het tapje beter te smaken. Aangezien bier redelijk dik maakt ben ik op wat latere leeftijd echter de genoegens van met name een goed glas rode wijn drinken gaan waarderen, dus is een biertje aan de bar van een hotel in Azië, samen met een collega, nog de enige keer dat ik bier drink.

Uiteraard is dit “tap is lekkerder” fenomeen een tweetal fabrikanten van huishoudelijke apparaten niet ontgaan, dus werden wij een aantal jaar geleden aangenaam verrast met de Philips thuistap, en de concurrent, de Beertender. Een handig apparaat waarin je een 6 liter respectievelijk 4 liter kunststof fustje bier van diverse merken kunt plaatsen, en wat je een koel vers getapt pilsje garandeert zonder dat je hiervoor naar de kroeg moet.

Dat zo’n apparaat bijna 200 euro kost, daar zullen we het even niet over hebben, dus toen mijn vader, een liefhebber van het echte tappilsje, zijn twee oudste kleinzoons een Beertender gaf was het in huize Ron dus ook over met de flesjes, en werd er genoten van echt getapte pilsjes. Met name Beertender heeft goed gekeken hoe je marketing moet plegen op de biermarkt, en Beertender eigenaren kunnen dus lid worden van de Beertender Club, alwaar je allerlei leuke prijzen kunt winnen gebaseerd op de unieke cijfercode die elk fustje heeft. Zo hangen hier al shorten, caps en allerlei andere gewonnen Beertender logo dragende leuke gadgets.

Als je meer dan twee fustjes (lees: codes) per maand verbruikt dan word je zelfs Gold Member, en heb je nog meer priviléges in thuistapland, waaronder regelmatig uit te printen kortingsbonnen, een gratis tweede fustje op je verjaardag, en meer van die klantenlokkers, die je voor eeuwig lijken te binden aan het gilde van de thuistappers.

Toegegeven, die fustjes sjouwen een stuk prettiger dan de kratten met 24 pijpjes, maar er hangt dan ook wel een knap prijskaartje aan het thuistapdrinken, want met een adviesprijs van bijna 10 euro voor een fustje van 4 liter (pak um beet 16 pilsjes) is het een flink stuk duurder dan een kratje bier met 24 pijpjes, zeker als je niet direct een merkbier pakt, maar bijv. een van de huismerken van de diverse grootgrutters. Aangezien die gasten van mij meer een pilsje drinken om een pilsje en minder om de smaak, hebben ze er absoluut geen probleem mee gehad om Lidl bier a 3,49 euro per krat te drinken, want bier is bier in hun optiek.

Als generieke pappa banka heb ik maar toegezegd om één fustje in de week te sponsoren voor de kids, wat in het weekend voldoende is om met vrienden een avondje bier te drinken. En, het scheelt een hoop sjouwwerk aan lege kratten. Ik zal niet zeuren over het stroomverbruik van een permanent aangeschakelde Beertender, want wat dat betreft schijt de duivel bij ons toch een beetje op de grote hoop.

Dus als ik weer eens hoor:”Pa, het bier is op…..”, dan kop ik terug:”Da’s balen… dan mot je een nieuwe halen..” Beste thuistappers, geniet, maar drink met mate(n)…. proost!

Share