Een routinecontrole van afgelopen maandag, gevolgd door een gesprek met de arts op woensdagmiddag is dan de aanleiding om toch maar eens neer te pennen wat er aan de hand is en was, al was het maar omdat ik eigenlijk emotioneel moe ben van het keer op keer doen van hetzelfde verhaal.

Het begon eigenlijk al rond de kerst vorig jaar, toen een grote moedervlek die ik al sinds mijn kindertijd op mijn borst had dik begon te worden en te bloeden. Dit nog over oud en nieuw heen getrokken naar de huisarts, en doorverwezen naar een dermatoloog in het SFG. (Sint Franciscus Gasthuis in Rotterdam). Binnen no time een chirurg erbij en de conclusie dat dit mogelijk een kwaadaardig melanoom was wat er zo rap mogelijk uit moest.

Ook zou men nog een schildwachtklier opzoeken om te kijken of er uitzaaiingen waren. Dus zo gezegd zo gedaan, melanoom eruit gesneden met een marge van 2 cm, wat neerkwam op een gat/kuil in mijn borst van bijna 10 cm rond, wat tot aan het pathologisch onderzoek gewoon open zou blijven. Eerste lymfeklier bevatte helaas al cellen van het melanoom, waardoor de vervolgprocedure werd om alle lymfeklieren in mijn rechteroksel te verwijderen. Tijdens deze operatie zou men tevens de borstwond weer sluiten met een huidtransplantaat vanaf mijn rechter bovenbeen.

Ok, twee operaties binnen twee weken zonder echt gekke dingen overleefd, en het goede nieuws dat alle verdere lymfeklieren schoon waren. Ik kwam dus na herstel van de wonden in het routinecontrole systeem terecht, elke drie maanden. De wond onder mijn oksel had overigens wel een klein ontstekinkje gehad, maar dat was met een antibioticakuurtje netjes verholpen en het litteken kon dus gaan genezen. Ook had men twee kleine vlekjes gevonden in mijn rechterlong, echter dat kon van alles zijn en zolang er niets veranderde was dat niet belangrijk.

Wel ben ik nog bij de Daniel den Hoed geweest om te kijken of ik kon meedoen in een trail als aanvullende behandeling, maar helaas had mijn melanoom een bepaald eiwit niet, en de tweede trail die hij erna aanbood had zo’n lijst met bijwerkingen dat ik daar vanwege het aanvullende karakter even vanaf heb gezien.

Eerste controle en tweede controle waren eigenlijk hetzelfde, geen veranderingen, geen gekke dingen, vlekjes bleven hetzelfde en geen nieuwe plekjes op de huid, dus eigenlijk niets aan de hand anders dan dat men het onder controle had. De laatste weken echter begon er precies op het plekje waar de ontsteking in mijn oksel had gezeten een zwart plekje te komen wat redelijk snel groter werd, dus bij de derde controle afgelopen maandag riep ik tegen de chirurg dat ik een plekje had wat ik niet vertrouwde. Na een blik op het plekje riep hij al dat het eruit zag als een kwaadaardigheid en regelde ter plekke een spoed CT, die gelijk bekeken zou worden. Het plekje was een lokaal probleem wat wel verwijderd kon worden, maar hij was bang dat er meer aan de hand was.

Dus na door het tostieijzer van de CT heen te zijn gegaan weer terug naar de arts, die de beelden net zat te bekijken en concludeerde dat de twee plekjes op mijn longen iets groter leken en er een derde was bijgekomen, waarvan hij zei dat het best wel eens uitzaaiingen van het melanoom zouden kunnen zijn. Nu heeft zo’n apparaat een bepaalde beeldresolutie, en hij is chirurg, dus zou een radioloog de beelden nog eens goed bekijken en mijn zaak zou op woensdag besproken worden in het multi-disciplinair overleg, gevolgd door een afspraak in de middag om het resultaat van dat overleg met mij te bespreken. Ook riep hij dat het best zou kunnen zijn dat men het bewijs van melanoom in de long zou willen hebben door een longpunctie te doen voor weefselonderzoek.

Het gesprek op woensdagmiddag liep al bijna een uur uit, en je zit toch al niet op je gemak met de flarden aan mogelijke informatie van de maandag nog in je kop, maar uiteindelijk werd door een collega van mijn arts het verhaal uitgelegd. De artsen hadden mij uitgebreid besproken en hadden geconcludeerd dat de vlekjes in de longen opgeteld met het plekje in mijn oksel eigenlijk een simpele optelsom waren van uitgezaaid melanoom. Men was er zelfs zo van overtuigd dat er geen weefselonderzoek meer nodig was, mede omdat dit een vrij zware ingreep is op je longen. Ook was er al weer email contact geweest met de arts uit de Daniel den Hoed, die mij wilde spreken en zien op korte termijn om nog eens echt te kijken in welk stadium ik me bevond en wat hij nog aan opties uit de kast kon trekken om hier iets aan te doen.

Tot slot werd verteld dat indien de Daniel den Hoed mij niets meer te bieden had, de oncoloog van het SFG, die nu mijn hoofdbehandelaar was geworden me een chemokuur ging aanbieden (DTIC) als palliatieve behandeling. Er zou hoe dan ook donderdag of vrijdag contact met me worden opgenomen over afspraken en dergelijke.

Nou, daar sta je dan met je goeie gedrag, om half vijf in de middag buiten in de regen, met de mededeling dat je krakers in je lijf hebt, die mogelijk binnen de kortste keren je woning volledig gaan uitwonen.

Aangezien ik lang geleden al een borstkankertraject als partner heb doorlopen, zelf de eerste tik van melanoom begin dit jaar al heb gehad, is deze tik wellicht een tikkeltje verdoofd aangekomen, waarbij het ergste is dat je onzeker bent geworden over je toekomst, wat je te wachten staat en hoeveel tijd je nog is gegund. En dat terwijl ik me (behalve emotioneel nu) lichamelijk eigenlijk berengoed voel.

Voor ons breken de komende maanden dus weer ongelofelijk spannende en emotionele tijden aan, want ik was toch niet van plan om deze gluipers zonder slag of stoot de veldslag te laten winnen.

Share

Coen en Sander, toch wel één van de programma’s waar ik op weg naar huis in de auto vaak en graag naar luister, maakten zich oprecht ongerust over het explosief groeiende gebruik van het woord “kanker” in bijna elke “muzikale” zin, zoals ze hadden waargenomen op één van de festivals die ze bezochten. Met name in de Hiphop scene (noem het maar wat wij vroeger RapperT’s noemden) zijn het de overwegend allochtone (meestal Marokkaanse) rappers die deze term in nagenoeg elke zin gebruiken. Dit werd smakeloos genoeg nog eens geïllustreerd door een aantal audioclips met hierin de meest mongoloïde teksten voorzien van uiteraard het beruchte K-woord.

Lees je op de diverse shockblogs al de vele artikelen over Marokkaantjes die, uiteraard alleen heel stoer in groepjes, elke Nederlandse vrouw sissend als een lekke autoband uitmaken voor “kankerhoer”, de hoeveelheid intelligentie bij dit soort bijna incestueuze allochtone groepen lijkt dusdanig aangetast te zijn dat men niet eens meer het woord “kanker” begrijpt, en men het alleen maar schreeuwt om te shockeren. Als je dan samen met je huidige partner van heel dichtbij mensen die je liefhebt hebt zien sterven aan deze verschrikkelijke ziekte, dan kan een ieder zich voorstellen waarom je blogs als dit schrijft met kokend bloed en een rode waas voor je ogen.

Coen en Sander hadden telefonisch contact met iets wat moest doorgaan voor “koning van de rap” of zo, en stelden hem dezelfde vraag, namelijk of hij geen moeite had met het gebruik van het woord “kanker” in elke zin. Deze zak vond het eigenlijk allemaal wel vermakelijk, voelde zich niet eens licht geshockeerd door het gebruik van deze ziekte en noemde het ietwat dom lachend de natuurlijke taalevolutie. Ondanks herhaaldelijk moreel tegensputteren van Coen en Sander bleef deze vent het klaarblijkelijk vermakelijk vinden om deze nogal stupide mening te ventileren, waarschijnlijk de radio op 3FM aan en zichzelf aftrekkend op zijn eigen stemgeluid. Je snapt, deze halve zool mag bij deze van mij die ziekte aan zijn balzak krijgen, en mogelijk nog op een vijftal andere plaatsen in zijn domme lijf. Ach, hij zal zijn HBO diploma wel voor 400 euro op marktplaats.nl hebben gekocht, ook zo’n criminele activiteit waar sommige minderheden zich hier in Nederland graag mee bezighouden. Als hij namelijk echt gestudeerd had dan was hij erachter gekomen dat evolutie iets heel anders betekent dan vervuiling en schuttingtaal.

Als ik een Marokkaanse ”Jihad” rapper hoor blaten en daarin in twee zinnen driemaal het woord “kanker” moet horen, met als afsluitende tekst iets in de strekking van:”Niet zeiken, we blijven toch wel in dit kankerland”, dan kookt mijn bloed en ben ik ondanks dat ik niet defacto tegen allochtonen in Nederland ben, in staat om heel ordinair en platvloers terug te roepen: “Kanker toch even gauw op naar je eigen moers kankerland, en neem je niet geïntegreerde incestueuze kankerfamilie gelijk mee, eens kijken of je daar ook zo’n grote kankermuil durft te hebben!!”

Nederland heeft een megagroot probleem lijkt het, een multi-culti zichzelf niet integrerend en ons land terroriserend probleem wat door linkse mannen als Job Cohen onder het genot van een kopje kruidenthee wordt weggewuifd, als deel van wat ik noem de links domme politiek. Diezelfde politiek die zich keer op keer verbaast dat ze door iemand als Wilders heel zachtjes van het politieke toneel worden gebonjourd. Het kan toch niet zo zijn dat een populist als Wilders onze linkse intelligentia en illuminati gaat verslaan? Nou heren, buk maar vast, want als jullie 11 mei 2011 al halen dan gaat het heel erg pijn doen, maar ik hoop dat jullie eerder op je platte arrogante bekken gaan.

Nederland vindt klaarblijkelijk dat jullie ook mogen opkankeren, en niet zeuren dat ik jullie met deze ziekte wegwens, want dat is het multi-cultiland wat jullie verdedigen….. ik doe alleen maar na wat door jullie als normaal gevonden wordt.

Met oprechte excuses aan al mijn lezers voor het overdadige en het mij onwaardige gebruik van het woord “kanker” en andere opruiende en niet bij mij passende termen.

Share

Thema van deze blog is het verhaal wat afgelopen week de kranten haalde, en wat aangaf dat de moderne wetenschap inmiddels in staat is om al bij embryo’s te kunnen vaststellen of er genitische vormen van kanker bij de ongeboren vrucht aanwezig zijn. Even kort door de bocht, maar er zijn een aantal gen paren die indien vrouwen die hebben ervoor zorgen dat de kans dat zij borstkanker krijgen, en wel een vrij aggressieve soort, met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid aanwezig is, het zgn. BRCA1 en BRCA2 gen.

De enige remedie ter voorkoming van deze zo goed als dodelijke vorm van borstkanker lijkt op dit moment te zijn het preventief amputeren van beide borsten op jonge leeftijd. Als je er al over nadenkt dan kan je je voorstellen dat dit voor jonge vrouwen zo’n beetje de ergste vorm van mutilatie is die je kan overkomen, want een borst verwijderen die kanker heeft is tot daar aan toe, echter beide borsten preventief verwijderen ter voorkoming van een bijna zekere agressieve borstkanker op latere leeftijd, moet iets emotioneel onbegrijpelijks zijn.

Nu had de PvdA een wetsvoorstel in voorbereiding om het genetisch onderzoek op embryo’s uit te breiden in die richting, om zo al in een zeer vroeg stadium een selectie te kunnen maken, en mogelijk kinderen te voorkomen die met deze genetische last zijn opgezadeld. Maar dan speel je op genetisch niveau volgens de coalitiepartner CU, dus André en kornuiten, een beetje voor God, en laten deze mannen nu het alleenrecht hebben hierop?

De CU laat weten mordicus tegen dit voorstel te zijn, omdat het niet strookt met hun geloofsovertuiging. En eens te meer heb ik een solide argument dat men politieke partijen gestoeld op een geloof per direct moet verbieden, er dient mijns inziens een strikte scheiding te zijn tussen geloof en politiek. Wat je geloven wil doe je maar in de kerk, de moskee, of thuis achter de voordeur, maar niet over de hoofden van de bevolking heen als volksvertegenwoordiger.

Dus beste André Rouvoet en andere CU kornuiten, ik hoop dat u de tijd neemt om een bloemetje te gaan leggen op de graven van vele vrouwen die door uw primitieve standpunten te vroeg komen te overlijden, en als u er toch bent… wellicht kunt u in de grafrede direct uitleggen waarom u denkt God te moeten spelen over anderen.

Geloof en politiek samen is een contradictie die altijd leidt tot een explosieve en niet te verenigen situatie, want of je nu God speelt als geneticus in een bakje cellen wat wellicht ooit een mens wordt, of dat je God speelt door mensen te dwingen te geloven in iets wazigs wat je God noemt, en ze hierdoor medische voorrechten ontzegt …

Godje spelen, een machtig spelletje, zeker als 4% van het electoraat zijn achterlijke wil oplegt aan de andere 96% van het volk.

Share