Ron schrijft…

Zoals wij allen ervaren hebben is het conservatieve republikeinse regime Bush, behalve als je op vakantie gaat naar Amerika, een absolute baksteen geweest voor de Amerikaanse economie, en is de dollar in een vrije val geraakt ten opzichte van de euro.

Zakelijk gezien is een dure euro uiteraard voor bedrijven die exporteren naar de States een molensteen om de nek, want in korte tijd zomaar even meer dan 50% duurder worden dan je Amerikaanse concurrenten is slechts voor weinige bedrijven financieel af te dekken. Nee, dan ging het met de democraat Clinton aan het roer een stuk beter met onze overzeese vrienden, een bloeiende economie en een harde dollar die de euro goed partij bood, en dus ook de export van Nederlandse producten een eerlijke kans bood op Amerikaans grondgebied.

Maar nu dan, worden wij al maanden geëntertained met de interne verkiezingsstrijd tussen Barack Obama, een redelijk jonge en ambitieuze gekleurde man van redelijke komaf, en Hillary Clinton, vrouw van Bill, ex first lady van de Amerikanen. Deze strijd binnen de democraten was uiteraard bedoeld om uit te maken wie van de twee in november de strijd zou aangaan als presidentskandidaat, tegen John McCain, de enige nog serieuze kandidaat uit het conservatieve republikeinse kamp. En nu blijkt dat Barack Obama inmiddels een niet meer te overwinnen voorsprong heeft op Hillary, lijkt hij de kandidaat voor november te worden. Hillary pruttelt nog wat tegen, vist en passant naar een vice presidentschap wellicht, maar is fair en square verslagen door Obama, een gekleurde Amerikaan, en dat doet pijn bij haar.

Laten we eens onbevangen in de glazen bol voor november turen, met in ons achterhoofd de cultuur van de gemiddelde Amerikaan, een land waar wapens vrij te koop zijn, waar patriotisme en gediend hebben in het leger een pré zijn, en zet dan Barack of zelfs Hillary eens af tegen McCain.

De nu 70+ zijnde John Sidney McCain III, geboren in 1936 heeft een bloemrijke militaire carriere achter de rug, en is momenteel senator voor de staat Arizona, en uiteraard presidentskandidaat voor de Republikeinen, en in essentie een oude grijze man. Als je hem op deze merites beoordeeld is hij Amerika’s ideale schoonzoon, patriot tot op het bot, bereid zijn land met zijn leven te verdedigen, voorstander van het handhaven van de huidige wapenwetgeving, en voorstander van het volharden van de oorlog in Irak, totdat er een winnaar is, waarbij hij ervan overtuigd is dat de winnaar uiteraard de USA zal zijn.

Deze Amerikaanse “ikoon” moe(s)t het opnemen tegen twee personen die als persoon en leider van een machtig land als Amerika wellicht niet slecht zijn, echter ga bij Amerikanen eens praten over een vrouw of een neger als president van hun machtige land, en je zult horen dat dat nu nog net even een paar honderd jaar te vroeg is voor de meesten. Ergo, met deze vooroordelen over vrouwen en kleurlingen onder een meerderheid van de Amerikanen zal het lastig worden om, overigens voor de economie minstens net zo slechte keuze, McCain te verslaan. Had Barack een blanke Texaan geweest, dan had hij dat vooroordeel niet tegen zich gehad, en hetzelfde geldt qua geslacht voor Hillary, zij had gewoon een man moeten zijn.

Nu zijn beide democratische kandidaten al bij voorbaat een onmogelijke combinatie om echt serieus het verkiezingsleven van McCain moeilijk te maken, dus wellicht McCain als president en alweer vele jaren economische ellende voor veel Amerikanen. Het zal dus wel weer uitdraaien op een hoop schandaalpraatjes en moddergooien tijdens de verkiezingen, geheel in stijl van de Amerikanen.

De Amerikaanse droom wordt zo langzamerhand een opportunistische en voor slechts weinigen nog te betalen zeepbel van luxe, en dat is jammer, want Amerika heeft verandering van leiderschap hard nodig, en in mijn ogen heeft Barack Obama hiervoor de beste papieren op zak, behalve zijn huidskleur….

Het onderwerp van dit bericht is wellicht niet mijn favoriete, zeker omdat ik een en ander van veel te dichtbij heb meegemaakt, en dus zeker niet onbevangen deze discussie inga.

Thema van deze blog is het verhaal wat afgelopen week de kranten haalde, en wat aangaf dat de moderne wetenschap inmiddels in staat is om al bij embryo’s te kunnen vaststellen of er genitische vormen van kanker bij de ongeboren vrucht aanwezig zijn. Even kort door de bocht, maar er zijn een aantal gen paren die indien vrouwen die hebben ervoor zorgen dat de kans dat zij borstkanker krijgen, en wel een vrij aggressieve soort, met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid aanwezig is, het zgn. BRCA1 en BRCA2 gen.

De enige remedie ter voorkoming van deze zo goed als dodelijke vorm van borstkanker lijkt op dit moment te zijn het preventief amputeren van beide borsten op jonge leeftijd. Als je er al over nadenkt dan kan je je voorstellen dat dit voor jonge vrouwen zo’n beetje de ergste vorm van mutilatie is die je kan overkomen, want een borst verwijderen die kanker heeft is tot daar aan toe, echter beide borsten preventief verwijderen ter voorkoming van een bijna zekere agressieve borstkanker op latere leeftijd, moet iets emotioneel onbegrijpelijks zijn.

Nu had de PvdA een wetsvoorstel in voorbereiding om het genetisch onderzoek op embryo’s uit te breiden in die richting, om zo al in een zeer vroeg stadium een selectie te kunnen maken, en mogelijk kinderen te voorkomen die met deze genetische last zijn opgezadeld. Maar dan speel je op genetisch niveau volgens de coalitiepartner CU, dus André en kornuiten, een beetje voor God, en laten deze mannen nu het alleenrecht hebben hierop?

De CU laat weten mordicus tegen dit voorstel te zijn, omdat het niet strookt met hun geloofsovertuiging. En eens te meer heb ik een solide argument dat men politieke partijen gestoeld op een geloof per direct moet verbieden, er dient mijns inziens een strikte scheiding te zijn tussen geloof en politiek. Wat je geloven wil doe je maar in de kerk, de moskee, of thuis achter de voordeur, maar niet over de hoofden van de bevolking heen als volksvertegenwoordiger.

Dus beste André Rouvoet en andere CU kornuiten, ik hoop dat u de tijd neemt om een bloemetje te gaan leggen op de graven van vele vrouwen die door uw primitieve standpunten te vroeg komen te overlijden, en als u er toch bent… wellicht kunt u in de grafrede direct uitleggen waarom u denkt God te moeten spelen over anderen.

Geloof en politiek samen is een contradictie die altijd leidt tot een explosieve en niet te verenigen situatie, want of je nu God speelt als geneticus in een bakje cellen wat wellicht ooit een mens wordt, of dat je God speelt door mensen te dwingen te geloven in iets wazigs wat je God noemt, en ze hierdoor medische voorrechten ontzegt …

Godje spelen, een machtig spelletje, zeker als 4% van het electoraat zijn achterlijke wil oplegt aan de andere 96% van het volk.

Nu kan ik natuurlijk de titel aanvullen met “anus, een mooi woord voor hol.”, zoals een songtekst van een liedje op een LP met ondeugende liedjes mij eens leerde, maar dat zou te eenvoudig zijn.

De A is deze week in eerste instantie de laatste letter van PvdA, en staat sinds kort niet alleen voor Arbeid en Allochtonen, maar ook voor A-sociaal. Zeker als we het over de arrogant regenteske houding van Eveline Herfkens gaan hebben, die ten onrechte 280.000$ huursubsidie voor een appartementje in New York kreeg, geassisteerd door de VN, en die het pertinent vertikt die duiten, die u en ik zuur bij elkaar hebben verdiend, terug te betalen.

Met de attitude en de arrogantie van een onschendbare, verwende diva steekt ze gewoon haar middelvinger op richting Nederland en daagt minister Verhagen uit vooral naar de rechter te stappen. Doen Maxime zou ik zo zeggen, al was het maar om die arrogante rotkop van een PvdA bitch te ziekstralen. Moet jij eens flikken bij de belastingdienst, iets niet terugbetalen, dan sleuren ze je per deurwaarder je huis uit als je niet uitkijkt. Nee Wouter, dit zijn de mensen die Nederland en de PvdA kapot maken, en ik juich dat laatste van harte toe inmiddels. Dieven moet je namelijk opknopen aan de hoogste boom, en er is voor de PvdA boom inmiddels een flinke wachtlijst onstaan.

De A is eveneens voor aanbieding, want vanaf heden hebben mijn lief en ik beiden, wel elk apart, een eengezinswoning in de aanbieding, ter voorbereiding van een samensmelting van gezin “A” en gezin “B” in een eveneens nog aan te kopen nieuw plekje in de omgeving. Spannend, want de huizenmarkt is niet bepaald turbulent te noemen, waardoor de vraagprijzen aan de lage kant zijn, mede ook omdat ons kabinet het inmiddels zo bont maakt met lastenverzwaring dat straks niemand nog een huisje kan kopen. Maar je weet nooit wanneer de goede gek bij jou binnenstapt en zegt “dat is het huis wat ik zoek“, dus duimen dat we allebei binnen niet al te lange tijd zo iemand tegenkomen.

De A is ook nog voor aangifte, want olé, olé, leuker kunnen we het niet maken, maar wel met meer fouten. De Televaag wist te melden dat duizenden voorlopige aangiften wel eens een paar duizend euro hoger of lager konden uitvallen dan verwacht, omdat er tijdens de automatische verwerking van de papieren E-biljetten iets niet helemaal tof is gegaan. Dus als je afgelopen week ineens een bedrag van zes cijfers op je bankrekening gestort krijgt, ga dan niet direct naar de Porsche dealer, want het kan zijn dat jouw storting ook een tikkie uit het lood is geweest.

Tot slot is de A voor bijzonder aardig. Een fotograaf kreeg bij Tros Radar de “warmste douche” trofee, omdat de goede man een ware zoektocht van zeven jaar had gemaakt naar de rechtmatige eigenaar van een setje foto’s met hierop de overleden kleinzoon van een eveneens lieve opa. Opa was uiteraard tot tranen geroerd toen hij na zeven jaar alsnog de verloren gewaande foto’s van de man kreeg, en ondanks de niet gespeelde bescheidenheid van de fotograaf…. waren er maar meer mensen die zo serieus begaan zijn met een ander.

De A is nu van…. afsluiten maar.

Dat was een beetje het gevoel toen ik gisterenavond per ongeluk op Nederland 1 terecht kwam waar de EO met een mislukte kloon van Pauw en Witteman begon aan het tweede seizoen, genaamd “KvdB”, wat zoveel betekent als “Kloten van de Bok” wellicht??

In eerste instantie moest ik de afkorting eens analyseren (of was het anaal ijzeren?) want EO azijnpisser Andries Knevel kende ik wel, maar Tijs van den Brink had op mij tot dan toe nauwelijks enige indruk van betekenis achtergelaten als TV presentator c.q. anchorman. Behalve een aantal absoluut oninteressante gasten hadden ze als “sidekick van de dag” Catherine Keijl aan tafel zitten, die achteraf wellicht als enige af en toe echt scherpe vragen durfde te stellen voor zover ze daar van Knevel de kans voor kreeg, want dat kon eigenlijk niet, een sidekick met een eigen mening.

Aangezien ik niet bij voorbaat negatief wil zijn over iets wat de EO uitzenden wil op TV heb ik dit programma samen met liefje op de bank uitgezeten, bijna letterlijk met de nadruk op zitten, want behalve dat er in plaats van het rode sausje van Pauw en Witteman in deze uitzending het EO evangelie dressinkje overheen gegoten was, was het werkelijk abominabel slecht qua inhoud, iets waar het leeuwendeel van de gasten ook overigens debet aan was. Wat een stelletje -op één man na- nietszeggende mensen aan tafel zeg. Zelfs Jensen heeft gemiddeld meer tenenkrommende intelligentie op zijn rode bank zitten.

Begonnen we met de man van het Bokito slachtoffer, Gerrit de Horde, de vrouw die inmiddels meer operaties als Michael Jackson heeft ondergaan en er nog minstens net zoveel tegoed heeft. Een man die een onsamenhangend en nietszeggend verhaal mocht houden over het gebeurde “ongeval”, heftig alle stellingen van gorilla-experts over een “sexuele relatie” tussen Bokito en zijn eigen ”apinnetje” Truus ontkennend, maar wel toegevend dat zij de aap door de ruit opgeilde. Bovendien de man die als moneymaker een ghostwriter genaamd Aad Wagenaar, auteur van het boek “Bokito!” aan tafel had zitten die namens zijn vrouw haar ervaringen in een boek had gezet. Als tranentrekker had het verhaal niks, en als onderwerp in het algemeen was het al helemaal een lauw geworden scheet in de wind. Het geeft je toch te denken als een Blijdorp gorilla geiler op je vrouw is dan jezelf bent?

Vervolgens ging het over de CU, met als afgezant aan tafel niemand minder dan André “ik vind seks alleen nodig om voort te planten” Rouvoet, die met een slecht onderbouwd betoog probeerde uit te leggen dat je als “homo/lesbo mensch en Christen” uiteindelijk, wellicht, misschien, als het echt niet anders kan, toch nog wel vertegenwoordiger van het gedachtengoed zou kunnen worden van zijn bijna heilige Christen Unie, maar dan wel onder voorwaarden. Met veel U-bochten en onzinnige schijnbewegingen probeerde André dit, voor een CU-er in bloed en adem, precaire onderwerp te omzeilen met vage nietszeggende antwoorden. Het kwam er in het kort op neer dat hij het advies van de “ballotagecommissie” die de CU vergadering voorstelde, over homo/lesbo kandidaten uitbracht in overweging zou nemen, kortom…. snapt u het nog? Ik lees eruit dat de CU leiding nog steeds zelf bepaald wie er binnenkomen en wie niet, dus ik vrees dat de homo en lesbo CU-ers, als die er al zijn, worden blij gemaakt met een dode Christelijke mus.

Tot slot werd Dries van Agt nog even doorgezaagd over alles behalve Israël, want dat laatste is uiteraard voor de EO en Dries een gevoelig onderwerp in tegenovergestelde zin, dus was het de niet geautoriseerde biografie die uit was gekomen over zijn leven als onderwerp. Ondanks dat ik het gedachtengoed van het CDA absoluut niet steun, moet ik toegeven dat van Agt, ijdel als hij is, toch wel een echte politicus was vergeleken met de slappe hap zakkenvullers die er nu in de kamer zit. Eentje van het kaliber Wiegel, den Uijl en Zalm zullen we maar zeggen (zonder deze onderling te vergelijken). Welbespraakt, doordacht, maar niet te groot om toe te geven dat hij als mens ook fouten heeft gemaakt, en klaarblijkelijk het grote voorbeeld voor André Rouvoet, want deze laatste kon het niet nalaten tijdens zijn betoog met grote regelmaat met een blik van bijna erotisch adoratie diep in de poppetjes van de ogen van Dries te moeten kijken.

Kortom, behalve voor de “Linksche medemensch” is er dus nu een P&W alternatief voor de “Evangelische medemensch” in de vorm van KvdB (niet te verwarren met KNVB overigens), een programma wat P&W in ieder geval gisteren qua stupiditeit met verve naar de kroon stak.

Succes Andries en Tijs, want kijkcijfers zal dit slechte P&W-kopietje niet gaan scoren vrees ik. Bladiebladiebla…. en zegen de Here…..

Als je de politiek, en met name de nieuwe partijen, een beetje volgt dan zal je zijn opgevallen dat er steeds vaker wordt gegoocheld met de term spindoctor.

In eerste instantie zou je denken dat dit een dierenarts is, gespecialiseerd in die harige kruipers met acht poten, of een arts die mensen begeleidt bij het spinnen (u weet wel, heel hard jezelf in het zweet fietsen zonder een meter vooruit te komen op moderne honkebonken muziek). Maar nee, een spindoctor is eigenlijk al een heel oud “beroep”, en is iemand die met name politieke personen begeleidt en stuurt in alles wat met imago en publieke optredens te maken heeft. Een echte opiniebouwer is het eigenlijk.

Eén van de Nederlandse spindoctors, die recent even stevig onder vuur kwam te liggen op GeenStijl.nl is Kay van de Linde. Deze zoon van oud TV maker Wibo van de Linde heeft het vak “geleerd” in Amerika, waar hij met name veel heeft gewerkt voor Rudy Giuliani, ex-burgemeester van New York, en later heeft hij getracht Pim Fortuyn enigszins in banen te leiden, iets wat met een extravagant persoon en bijna ongeleid projectiel als Pim uiteraard best lastig geweest moet zijn.

Zijn huidige job is campagneleider en imagobuilder voor Trots op Nederland van Rita Verdonk, en het is uiteindelijke deze man die het hele imago van IJzeren Rita bepaald, wat ze zegt, hoe ze reageert, wat ze draagt, hoe ze ruikt, enz enz… Een goede spindoctor is namelijk in staat zijn poppetje dingen dusdanig te laten brengen dat het de publieke opinie positief richting zijn poppetje beïnvloedt, en tegelijkertijd de poppetjes van de tegenstander in een slechtere positie brengt. Het zijn ook mensen die altijd spreken over “we”, een griezelig teambuilding gehalte vertonen, en zich elk verlies van hun poppetje overdreven persoonlijk aantrekken.

Als je overigens een humoristische weergave van het werk van spindoctors eens wilt zien dan kan ik je aanraden om op V8/Veronica te kijken naar de serie “Spin City“. In deze komedieserie spelen Michael J. Fox en later Charlie Sheen een spindoctor voor de burgemeester van New York (een echte domme goedzak in deze serie), en je ziet hier heel komisch en uiteraard redelijk geridiculiseerd wat een spindoctor letterlijk allemaal doet en arrangeert voor die man.

Het griezelige van spindoctors is uiteraard dat zij uiteindelijk bepalen hoe een politicus overkomt op het publiek, en of dat nu de echte persoon is of een door de spindoctor gecreeërd imago, dat is moeilijk te onderscheiden voor de argeloze kijker. Het enige waaraan je als oplettend kijker/luisteraar naar een politicus mogelijk kan ontdekken dat je eigenlijk naar de poppenspeler zelf luistert, is de manier waarop deze politicus reageert op interactie met publiek. Van enige spontaniteit bij een door de spindoctor geïndoctrineerde politicus is namelijk geen sprake meer, en je zult vaak standaard ingestudeerde sound-bites als reacties terughoren.

Verbaas je dus niet als je naar Rita Verdonk kijkt of luistert, want het kan goed zijn dat je naar een door Kay van de Linde geregisseerd poppenspel zit te kijken, want uiteindelijk bepaald Kay wat wij van Rita zien en horen. Best eng om te weten dat mensen die politiek machtig kunnen worden eigenlijk worden bestuurd door een spindoctor?

Politiek is dus achteraf letterlijk poppenkast lijkt het, en de spindoctors trekken aan de touwtjes.